Inspiraties – Wat zou Google doen?

In 2005 plaatste Jeff Jarvis een bericht op zijn blog waarin hij zijn beklag deed over een net aangeschafte Dell laptop. Het ding was een ‘lemon’ en de service van Dell was dik onder de maat. De vele reacties van lezers – met vergelijkbare ervaringen – deden het artikel binnen de kortste keren promoveren naar de begerenswaardige eerste pagina van Google-zoekresultaten. De blogpost werd een verzamelplaats voor gefrustreerde Dell-gebruikers en de niet-aflatende aandacht leidde uiteindelijk tot negatieve (financiële) resultaten voor Dell. Tot de firma een ‘chief company blogger’ aanstelde, die de mopperende klanten open en oplossingsgericht tegemoet trad. De helpdesk verplaatste zich als het ware naar een blog. De blogstorm had geleid tot een nieuwe relatie tussen company & customer.

Jarvis beschrijft deze gebeurtenissen in zijn boek What Would Google Do? (vertaald als Wat Zou Google Doen?). De les? Op het internet maken gebruikers de dienst uit. Praten tegen kun je maar beter vervangen door praten met. Mensen vinden elkaar ongeacht hun locatie en kunnen in korte tijd enorm veel aandacht voor van alles en nog wat genereren, ook aandacht die voor sommigen misschien wat minder gewenst is. Dat zet maatschappelijke verhoudingen op hun kop. De tijd dat informatie ‘omheind’ kon worden en ‘exclusief’ gehouden, is voorbij. Anders over informatie en uitwisseling denken – denken zoals Google – wordt een voorwaarde voor succes. Jarvis laat zien welke consequenties al deze ontwikkelingen hebben, maar ook hoe iedereen de inzichten kan vertalen naar zijn of haar eigen situatie, organisatie of bedrijf.

Lessen voor personeelswervers

Misschien wel de belangrijkste les voor iedereen die zich bezig houdt met arbeidsmarktcommunicatie en personeelswerving: de massamarkt bestaat niet meer en is vervangen door een massa niches. Voorbij is de tijd dat een personeelsadvertentie in de Volkskrant of het regionale dagblad voldoende was. Daar zijn mensen in steeds mindere mate te vinden. Waar dan wel? Overal en nergens. Zoek ze dus op. Serve the niche well rather than the mass badly.

Een paar observaties en adviezen uit het boek die ik goed toepasbaar vind op arbeidsmarktcommunicatie en personeelswerving:

  • The link changes everything: door dingen online te zetten, maak je contact met anderen – vrienden, klanten, potentiële werknemers. Deze netwerken zijn mogelijk door links, rechtstreekse verbindingen zijn mogelijk, zonder tussenkomst van wie of wat (kranten, vacaturesites).
  • Do what you do best and link to the rest: de ontwikkelingen dwingen tot focus op datgene wat je uniek en onderscheidend maakt. Al het overige is er al; een link is genoeg.
  • Join a network: of liever: maak je netwerken inzichtelijk. Iedereen – individu, bedrijf, organisatie – maakt deel uit van bestaande netwerken. Bekijk waar je eigen netwerk dat van je doelgroep overlapt en hoe je meer verbindingen kunt maken die voor iedereen waardevol zijn.
  • Think distributed: contact leggen met potentiële sollicitanten is geen doel, maar een middel. Een middel om straks je vacatures te vervullen. Laat dus overal stukjes van jezelf zien, als het even kan ‘embedded’ of ‘affiliated’ of ‘endorsed’. In, betrokken bij of aangeraden door andere netwerken.
  • If you’re not searchable, you won’t be found: zorg dat je gevonden wordt door je site zo goed mogelijk doorzoekbaar te maken. En – last but not least – als ze je website gevonden hebben, zorg er dan voor dat de antwoorden er te vinden zijn.

Ik vind het boek een niet te missen aanrader voor iedereen die – op wat voor manier dan ook – te maken heeft met de vraag hoe internet heeft geleid tot enorme veranderingen in onze cultuur en de wijze waarop we met marketing en reclame omgaan.

En wie er verder mee aan de slag wil: via het weblog van Jeff Jarvis kun je allerlei tips krijgen om ‘Google-er’ te worden.