wervingsvisies

Nou, we zijn helemaal bij sinds afgelopen week. Een grote tv en een digitale ontvanger. Een vracht zenders en twee weken lang alle pakketten er gratis bij – sport, film, nieuws, ‘erotiek’… Vraag me nog wel af hoe ik de jongens van dat laatste pakket kan weghouden, maar er schijnt een mogelijkheid te zijn met een pincode. Die ze me ongetwijfeld – net als m’n iTuneswachtwoord – binnen de kortste keren ontfutseld gaan hebben. Dus vertrouw ik er maar op dat het onderwerp hun belangstelling (nog) niet heeft en laat het er – pedagogisch volstrekt onverantwoord – maar even bij. Het was al genoeg gedoe.

De hoeveelheid afstandsbedieningen in huis is intussen enorm, de hoeveelheid snoeren ontstellend. De volgorde waarin deze in alle verschillende apparaten ingeplugd dienden te worden vergde een studie van een uur, maar we zijn eruit. Er gaat nu een coax-kabel van de muur naar de DVD. Er gaat een coax-kabel van de DVD naar de digitale ontvanger. Er gaat een scart-kabel van de DVD naar de tv. Er gaat een scart-kabel van de digitale ontvanger naar de tv. De scart-kabel van de digitale ontvanger is zo kort dat het ding naast de televisie moet staan in plaats van op de beoogde plaats óp de DVD náást de Wii en hij staat eigenlijk in de weg. Er gaat zo’n snoer met drie kleuren – rood, wit en geel – van de Wii naar de televisie. Een eventuele USB-kabel zal de kamer moeten oversteken. Ik kom een stopcontact tekort. Ik prijs mezelf gelukkig dat alle PC’s en de iPhone draadloos met de rest van de wereld verbonden zijn.

Maar goed, we zijn dus bij. En het ziet er best mooi uit.