wervingsvisies

Gisteren was het de Dag van de Arbeid.

In het kader van de worklifebalance heb ik boodschappen gedaan, schoongemaakt (de hulp heeft het nu al twee weken laten afweten), een wasje gedraaid en wat leuks gedaan met de jongens. Het was de afgelopen week druk zat geweest. Misschien moeten we – omdat er eigenlijk geen echte arbeiders meer zijn, in elk geval niet in de oorspronkelijke betekenis en er, behalve in straf communistische landen, bijna altijd rellen zijn op deze ‘feestdag’ – 1 mei voortaan uitroepen tot WLB-dag; verheerlijking van arbeid is uit de tijd, verheerlijking van ‘eigen’ tijd is in. Zo’n dag dat het niet uitmaakt wat je doet, als het de complete voorgaande week maar weer in balans brengt, zoals je na een uitgebreid diner met veel te veel calorieën de volgende dag alleen nog maar op droge toastjes knaagt.