Moeders… en vaders… en werk… en kinderen

Volgens het CBS werken in steeds meer gezinnen – 77% – vaders én moeders. Dat lijkt goed nieuws.

Het zou mooi zijn als het er niet meer zo toe wie op zondag dat spul hierboven snijdt. Maar er zitten toch addertjes onder het gras.

Behalve dat vaders in deze tijd van het jaar vermoedelijk eerder het vlees op de barbecue leggen dan het aan tafel snijden, is er nog een redelijk dramatisch verschil tussen de antwoorden van vaders en moeders op de vraag: “Wat is de voornaamste tijdsbesteding?”

Dan blijkt dat 70% van de moeders ‘het gezin’ als belangrijkste tijdsbesteding ziet; vaders daarentegen noemen werk in 89% van de gevallen als belangrijkste tijdsbesteding. Gevoegd bij het feit dat slechts 46% van de vrouwen economisch onafhankelijk is, is het maar de vraag of er nou zoveel veranderd – laat staan verbeterd – is.

Onafhankelijkheid

Worklifebalance wordt een angstige aangelegenheid als je niet in je eigen onderhoud kunt voorzien. Bijvoorbeeld bij een echtscheiding, wat het lot is van 33% van de huwelijken in dit land. De gemiddelde leeftijd voor vrouwen bij scheiding is rond de 42 jaar. Probeer dan nog maar eens een baan te vinden die nog enigszins tot het bestaansniveau leidt dat je gewend bent.

Echtscheidingen waarbij kinderen betrokken zijn en de moeder niet over (voldoende) eigen middelen van bestaan beschikt, leiden in een verontrustend aantal gevallen tot vechtpartijen over geld – over de ruggen van de kids. Alleen dat al zou in mijn opinie reden zijn om vrouwen – laten we zeggen – de arbeidsmarkt op te schoppen… En sommige mannen naar het aanrecht.

Maar voorlopig gaat deze moeder de worklifebalance even laten omslaan naar ‘life’. Of in dit geval: vakantie. La France: here we come. Zet de tv maar vast aan.