Sociale media: niet overal goed voor
Handig, die sociale media. Geschikt voor van alles, van conversatie tot klacht en van agenda tot vacaturebank. En na HNW (Het Nieuwe Werken) is er nu een nieuwe toepassing: HND. Het Nieuwe Demonstreren.
Kan dat niet online? Tja, dat ligt erg voor de hand. Er is zelfs een speciale website, waar je petities kunt ondertekenen tegen uiteenlopende zaken als het niet meer vergoeden van IVF-behandelingen of het voornemen om Konijnenasiel Goofy in te krimpen. Heeft dat nou zin?
Wel, volgens Malcolm Gladwell niet. In een artikel op de website van The New Yorker legt hij uit waarom niet.
Sociaal activisme – de bereidheid om desnoods met gevaar voor eigen leven misstanden aan de kaak te stellen – bestaat bij de gratie van grote betrokkenheid én sterke banden. Voor sociaal activisme is bovendien een hiërarchie nodig, al was het alleen maar omdat strategische en tactische planning van levensbelang is als je het wilt opnemen tegen het doorgaans goed georganiseerde ‘establishment’. Dat zijn kenmerken waar sociale media niet aan voldoen: die bestaan immers uit ‘weak ties’ en van een hiërarchie is al helemaal geen sprake.
Toch lijkt het alsof we allemaal heel betrokken zijn. Maar zeker bij ‘activisme’ via sociale media gaat het vaak niet verder dan ‘je mening geven’. Soms is het niet eens meer dan het aanklikken van ‘ik ben het ermee eens’. Soms moet je nog zo ver gaan dat je een e-mailadres opgeeft (en voor dat soort zaken beschikken we allemaal wel over een vaag Hotmail-account). Maar zeggen dat je de droogte in Afrika erg vindt, is iets anders dan erheen gaan en een put slaan. Sociaal activisme kost dus niks, vandaag de dag. Ik herinner me dat ik – intussen al weer een tijd geleden – online een petitie heb gesteund (weet niet meer waarvoor of waartegen) en dat was heel gemakkelijk om te doen. Ik kon zelfs de e-mails die ik vervolgens kreeg probleemloos uitzetten. En ”The Facebook page of the Save Darfur Coalition has 1,282,339 members, who have donated an average of nine cents apiece”.
Het ergste is, ik herken het. En daarom onderteken ik tegenwoordig nog maar bar weinig online petities en probeer vooral in m’n eigen wereld(je) zo maatschappelijk verantwoord mogelijk te leven. Hoewel… De plannen voor het Elektronisch Kind Dossier – dat bizarre, normatieve systeem van een minister die zijn overtuigingen te graag aan anderen opdringt – hadden zelfs voor mij een reden kunnen zijn om weer met een spandoek richting het Malieveld te vertrekken.
Gerelateerde berichten:
