wervingsvisies

Eén van de mooie(re) fenomenen op Twitter vind ik de hashtag #durftevragen. Alles wat je zelf niet weet, het benutten van de ‘wisdom of the crowd’, tips & trucs – allemaal onder handbereik door middel van slechts twaalf letters.

In een mooi artikel op Conversation Agent wordt de vraag gesteld waarom klanten zich liever tot elkaar wenden dan zich een weg banen door al dan niet toegankelijke en/of toepasselijke en/of volledige informatie op een website. Eén van de belangrijkste redenen: je krijgt doorgaans “an immediate focused reply instead of having to wade through clumsy content”. Ik heb ‘t zelf ondervonden, want onlangs had ik er zelf één, een vraag.

“Gezocht stevige familierechtadvocaat, géén mediator, niet bang om te procederen. Pls RT”.

Naast een flink aantal tips, kreeg ik ook wat bezorgde reacties van een aantal lieve vrienden en vriendinnen, zoals “What’s up” of “Heb je ruzie met de buren”. Nee, ik heb geen ruzie, noch met de buren, noch met m’n ex, noch met iemand anders, voor zover ik weet. Maar om alle zorgen weg te nemen én om het achterliggende verhaal voor het eerst enigszins openbaar te maken, hier de achtergrond van mijn vraag.

Dwarszitten

Deze heeft betrekking op de situatie van één van mijn beste vriendinnen – die inmiddels zes jaar lang wordt achtervolgd door de vader van haar dochter. Deze figuur bestookt haar met verzoeken om omgang met het meisje. Echter, sinds een aantal ontmoetingen via een Omgangshuis – de laatste vond meer dan twee jaar geleden plaats – heeft hij haar niet meer gezien. In deze periode nam hij de wijk naar het Verre Oosten, deels om daar zijn geluk te beproeven en deels om het Nederlandse bevoegd gezag te ontlopen, dat op z’n minst nog wat belastingappeltjes met hem te schillen heeft. De niet aflatende stroom rechtzaken – gecompliceerd omdat hij zelf nooit daarbij aanwezig is en slechts zijn advocaat stuurt – is dan ook niet bedoeld om daadwerkelijk die omgang te krijgen, maar om de moeder dwars te zitten, die de euvele moed heeft gehad om hem – nadat ze ontdekte dat het ging om een niet geheel sporend type, getuige overmatig cocaïnegebruik, later gevolgd door stalking en bedreiging – aan de dijk te zetten.

Einde

De laatste rechtzaak had als doel om de hele omgangsregeling voorlopig van tafel te krijgen. Het wordt wat ongeloofwaardig als iemand al twee jaar geen enkele keer is komen opdagen bij afspraken en het ziet er niet naar uit dat hij bereid is om elke vier weken naar Nederland te komen om gezellig naar Artis te gaan. Een week voor de laatste rechtzaak moest haar advocaat echter wegens een acute ziekte afhaken en de zaak werd door een collega overgenomen. Die natuurlijk onvoldoende tijd had om het dossier dusdanig door te nemen dat er een goede kans bestond op een aanvaardbare uitspraak. Die er dan ook niet kwam; feitelijk is ze weer terug bij af. Gezien de spanningen die het nu al jaren bij mijn vriendin oproept en de zorg die wij beiden hebben voor het welzijn van haar dochter, zocht ik voor haar de in de tweet genoemde advocaat. Een stevig type moest het zijn, aangezien de tegenpartij gebruik maakt van een advocatenkantoor dat ook werkt voor de Dwaze Vaders. Wat garant staat voor juridische haarkloverij, verdraaien van feiten, afstraffen van goede wil, het benutten van ieder gaatje in de wet dat maar te vinden is en – in sommige gevallen – gebruik van informatie die niet helemaal conform de werkelijkheid is.

Intussen zijn we in gesprek met een aantal veelbelovende advocaten. Die ik niet had gevonden zonder de hulp van de vele tweeps die reageerden op mijn #durftevragen. Iedereen daarvoor enorm bedankt!

Vervolg

En wat staat er nu nog te gebeuren? Er komt een hoger beroep tegen de laatste uitspraak. Er komt een zaak waarin om alimentatie wordt gevraagd. Er loopt een klachtenprocedure tegen de voorlaatste advocaat, die onmenselijk heeft lopen prutsen en er verantwoordelijk voor is dat mijn vriendin zelfs dwangsommen kreeg opgelegd.

Het complete dossier is intussen zo’n twintig centimeter dik. We hopen dat we het in 2011 definitief kunnen sluiten.