Positioneren geeft energie

Positioneren is een moeilijk proces, volgens dit artikel op arbeidsmarkt.blogo.nl: “Keuzes maken doet pijn. Het betekent namelijk dat je zaken weglaat. En dat kan voor sommige mensen, afdelingen of vestigingen confronterend, spannend, beledigend of angstig zijn”.

Tot op zekere hoogte is dat wel zo. ‘Partir c’est mourir un peu’, zeggen de Fransen. Afscheid nemen is een beetje doodgaan en keuzes maken uit fundamentele waarden en onderscheidende kenmerken betekent altijd dat er zaken achterblijven. Ook als je ze liever had gehouden. Maar er is een andere kant: het geeft ook energie.

Het uiteindelijke doel van positioneren is het kernachtig formuleren van eigenschappen die alles te maken hebben met de identiteit van de organisatie. Er is sowieso veel voor te zeggen om op te houden met focussen op zaken die minder of zelfs totaal niet relevant zijn en zo’n positionering helpt daarbij. Positioneren wordt daardoor geen pijnlijk proces – of in elk geval: niet alleen – maar helpt ook om je te richten op datgene waar het echt om gaat. Het kan dus ook heel inspirerend zijn.

Blij

En nog beter: het kan mensen blij maken. In dit voorbeeld wordt beschreven hoe een organisatie zich gedurende één middag bezig hield met positioneren (in dit geval met behulp van een Positioneringsworkshop). En wat bleek? Zo’n middag is niet alleen in staat om heel veel informatie naar boven te halen, maar ook om de deelnemers steeds blijer te maken met hun werkgever. Juist door er naar te kijken met ‘de blik van een buitenstaander’ wordt de trots gestimuleerd. En dat doet helemaal geen pijn.

2 gedachten over “Positioneren geeft energie”

  1. De vraag of het pijn doet of energie geeft hangt veel van het type organisatie af en dan met name door wiens ogen je het bekijkt.

    Door meer naar de kern van een organisatie te gaan en te ontdekken dat er in de loop der jaren op allerlei fronten te veel vet op de heupen is ontstaan, moet er gesneden worden.

    Dat levert voor een deel van de organisatie meer lucht en dus energie op. Bekeken door de ogen van een groot deel van het midden management, zijn het vaak hun kleine plannetjes die komen te vervallen. Daar dient in het veranderproces bewust rekening mee te worden gehouden omdat anders alle vrijgekomen energie besteedt moet worden aan het trekken van het dode paard.

  2. De kern van mijn betoog is dat juist het proces van positioneren door het maken van keuzes een enorme berg energie geeft. Positieve energie wel te verstaan. Maar dat neemt niet weg dat de kracht van een scherpe positionering nu juist zit in de kunst van het weglaten.

Reacties zijn gesloten.