Nóg meer kinderen van de schoenmaker?!

Eén en één optellen blijft lastig. Vorige week schreef ik over een werving en selectiebureau dat wel veel pretenties heeft, maar het eigen proces niet op de rit krijgt. En in een nog niet zo heel ver verleden schreef ik onder het motto ‘noblesse oblige’ over een vacaturemelding van de Persgroep waarbij de aansluiting print – online niet helemaal lekker verliep.

Nu heb ik niet de illusie dat iemand daar dat verhaal gelezen heeft.  Maar toen er afgelopen zaterdag een nieuwe advertentie verscheen, dacht ik: toch even kijken. Wie weet  hebben ze iets opgepikt. Nou, nee.

Want op de pagina vacatures trof ik dit aan.

Voor wie het niet goed kan lezen – iedereen, dus – meteen maar de clou: de vacature staat er in het geheel niet tussen. Voor de eerlijkheid: er wordt in de advertentie ook niet naar verwezen. Wel staat er bij hoe je kunt solliciteren: door een CV met motivatie via e-mail te sturen. De kans om de organisatie of functie online extra aandacht te geven onder potentieel geïnteresseerden, is dus niet gegrepen.

Misschien werkt het voor deze combinatie van medium, werkgever en functie, maar het is lang geleden dat ik zo’n klassieke vorm van personeelswerving zag. Nu heeft iedereen wat dat betreft mijn zegen, alleen… Voor een uitgever die zegt volop te investeren in “nieuwe vormen van uitgeven” vind ik het allemaal nogal schraal. Zeker als er in de tekst wordt gesproken over “een dynamische sector” en van de kandidaat wordt verwacht dat hij/zij “creatieve ideeën bedenkt”. Wat taalkundig ook weer niet helemaal jofel is.

Zo blijkt dat er altijd wat te verbeteren blijft.

2 gedachten over “Nóg meer kinderen van de schoenmaker?!”

  1. Probleem was er ook al in tijd dat het nog wel goed ging met de ‘gedrukte media’. Bij SJP-jaarboeken zie je het nog goed. Grote smakeloze advertenties van mediasponsors tussen creatief ‘topwerk’. We hebben op een gegeven moment de adv helemaal achterin het boek gedaan. Deed het minder pijn.

  2. Het illustreert vooral mooi dat de oude printmedia welliswaar vooraan staan als het gaat om nieuwe media, maar vaak wel erg veel last hebben van de wet van de remmende voorsprong.

    De vraag is vooral of ze goed hebben nagedacht over wie ze nu eigenlijk als marketeer in huis willen halen. Het bedenken van creatieve ideeën lijkt me een toch wat te vage job descrition.

Reacties zijn gesloten.