Mis niks!
Wil je drie keer per week wervingsvisies in je feed of mailbox ontvangen? Meld je dan hier aan!
Sociale media
HR heeft de handen vol. Maar waarmee?
In een artikel op P&Oactueel - 2011: Het jaar van reactieve HR – haalt Marco Hendrikse een zwartgallige voorspelling aan: HR krijgt het het komende jaar enorm druk met het doen van alles wat HR moet doen, maar dan met sterk ingekrompen gelederen.
Na alle bezuinigingen is er nog slechts een ‘skeleton crew’ over. Die heeft de handen vol aan het betalen van salarissen, het registreren van ziekteverzuim, het knutselen aan een nóg geavanceerder formulier voor functioneringsgesprekken en nog een veelheid aan andere – administratieve en uitvoerende – taken. Er is dus nog steeds geen ruimte om nu eindelijk, eindelijk eens echt werk te maken van dat zo gewenste strategische partnership…
HR krijgt geen strategisch belang toegedicht, terwijl het toch zo van belang is. Deze klaagzang horen we nu al een aantal jaren aan. Onderzoek van Mercer laat zien dat van alle activiteiten van HR-afdelingen slechts 15% het etiket ‘strategisch’ verdient. Terwijl 38% van de HR-directeuren van mening is dat hun afdeling een volwaardige partner is in de bedrijfsvoering. Bijna tweederde praat dus niet, of voor spek en bonen mee en de eenderde die wél echt meepraat, heeft er niet echt veel tijd voor over.
Morele waarden
Dat is natuurlijk bedroevend. Al helemaal omdat er steeds meer dingen bijkomen. Want naast zorgen dat alles goed verloopt en tegen de klippen op ‘strategisch meedenken’, heeft HR volgens kersvers hoogleraar Paul Boselie ook nog een morele taak, die hij Human Resources Governance (HRG) noemt: “HRG is een vorm van HRM waarbij een organisatie probeert te zoeken naar juiste balans in economische en morele waarden en daarbij geen concessies doet”. Dat klinkt verdacht veel naar ‘Employer Branding 3.0′, waarbij het ook gaat om spirituele en morele proposities, zoals het beter maken van de wereld.
Al dit soort vage praat is leuk, maar het heeft weinig te maken met datgene waar het echt om gaat: het managen en regisseren van werk-dat-gedaan-moet-worden, bij voorkeur op een manier die door ‘de business’ begrepen wordt en integraal van karakter is, zoals bondig geformuleerd op ere.net: “Managers want to be able to go to a single place and get all the answers and the solutions for labor to accomplish the work they need to get done”. Zolang HR-afdelingen nog aan het rommelen zijn met hun rol, met de vraag hoe in hemelsnaam het groeiende leger aan flexkrachten zinvol kan worden ingezet, of hoe moet worden omgegaan met Het Nieuwe Werken, is die hele morele dimensie vooral een afleidingsmanoeuvre. Ga aan de slag, zou ik zeggen. Laat je niet afleiden. Focus. Waarbij de suggestie om de ‘H’ uit HRM te halen wel eens een hele goede kan zijn: “Before the HR function can expand its scope to include ‘integrated labor solutions’, it must get past the word human in its title”.
En als je dan toch de wereld wilt verbeteren, begin dan gewoon bij jezelf.
Jammer dat mevrouw Stel zich wat ongenuanceerd uitlaat over HRM en mijn oratie over HR Governance. Natuurlijk raakt dat mij in mijn ziel en is mijn ego gekrenkt……en dat aan het begin van mijn loopbaan als kersverse hoogleraar…..Even zonder gekheid: Heeft u mijn oratie gehoord of gelezen? Ik denk van niet. Deel 3 gaat inderdaad over HR Governance, maar dan vooral vanuit een risk management perspectief. Met employment branding (pragmatic legitimacy volgens Suchmann, 1995) red je het als organisatie niet om langetermijn succes te realiseren. Dat vraagt om meer (zie oratie deel 3). In deel 2 van mijn oratie presenteer ik een benadering die wellicht ook zeer relevant is voor theorie en praktijk. Ik stuur mevrouw Stel met genoegen een exemplaar van mijn oratie. Gewoon ouderwets, hard copy, goed voor wat leeswerk….Wanneer heeft u voor het laatst iets gelezen van academisch HRM niveau in bijvoorbeeld praktijkbladen zoals Harvard Business Review en Human Resource Management (usa)? Hieronder wat leestips voor gedegen HRM boeken:
-Jaap Paauwe (2004) Oxford University Press
-Peter Boxall & John Purcell (2011) SAGE, third edition
-Paul Boselie (2010) McGraw-Hill [excuses voor wat promotie voor eigen werk...]
Het is natuurlijk niet mijn bedoeling geweest om wie of wat dan ook te krenken en zeker geen mannelijke trots. En nee, ik heb niet de complete oratie gelezen. Een exemplaar stel ik op prijs, al mag het ook best digitaal zijn.
Voor de lezer van dit blog zal duidelijk zijn dat het vakgebied me aan het hart gaat en dat ik met lede ogen aanzie hoe HR aan theorieën en modellen ten onder dreigt te gaan. Er worden allerlei ‘systematieken’ en ‘benaderingswijzen’ uitgedacht, door personen die zich ver van de dagelijkse praktijk lijken te bevinden en die de gemiddelde P&O’er ook niet helpen. HR gaat – of zou moeten gaan – over mensen, maar wordt gekannibaliseerd door moderne inzichten vanuit ‘control’ en ‘risk’ en krijgt er nu blijkbaar ook nog een morele taak bij.
Ik ben maar een gewone doctorandus, geen hoogleraar en word dus niet betaald om alle vakliteratuur bij te houden. Desondanks weet ik zo nu en dan nog wel wat academisch leesvoer tot me te nemen (dank voor de suggesties). Maar uiteindelijk sta ik liever met m’n voeten in de klei, dan met m’n hoofd in de wolken.
Pingback: Tweets die vermelden HR heeft de handen vol. Maar waarmee? | wervingsvisies -- Topsy.com
Wat triest dat die skeleton crew zich dan juist bezig houdt met puur administratieve taken die bij wijze van spreken net zo goed uitbesteedt kunnen worden aan India.
Het is een beweging die ik overigens goed herken uit mijn jaren als ICT-journalist en de vele gesprekken die ik had met Chief Information Officers CIO’s. Deze mannen – en een enkele vrouw – hebben er jaren voor moeten knokken om een strategische plek aan de bestuurstafel te krijgen. Jarenlang werden zij gezien als de mensen die de PC’s en de servers draaiende moesten houden maar tot voor kort was automatisering vooral van infrastructureel en niet van strategisch belang. Pas op het moment dat zij praktische zaken uit gingen besteden én de ICT manager voor zichzelf op begon te komen, was er een shift zichtbaar naar visie en strategie.
Ik denk dat Marco Hendrikse gelijk heeft met zijn voorspelling voor 2011 en dat HR vooral reactief zal zijn. Maar ik heb hoop. De poppetjes in veel organisaties zijn blijkbaar nog niet zo van belang. De armzalige aandacht aan de inhoud van veel personeelsadvertenties zijn daar een sterk bewijs van. Wie, zoals Annemarie in een vorige bijdrage schreef, voor een marketing manager niet verder komt dan de behoefte aan iemand die creatieve ideeën kan bedenken, laat zien dat de organisatie weinig waarde hecht aan haar eigen organisatie. Het is als een restaurant binnenlopen en zonder in de kaart te kijken vragen om de daghap.
Kijkend in mijn kristallen bol zal het met HR dezelfde kant opgaan als met ICT. Het zal de M van Management deels los gaan laten wanneer de organisatie gaat zien dat de mensen van strategisch belang gaan worden. Pas dan zal een aantal human resource managers met de vuist op tafel slaan en een plek in het strategisch overleg of aan de bestuurstafel op gaan eisen.
Tot die tijd heeft klagen geen zin.