Tekort aan talent? Mooi zo!

Het blijkt dat het tekort aan talent de grootste zorg is van HR-managers. Na de afbraak van de bezuinigingen van de afgelopen jaren gaat het nu weer om bouwen aan de toekomst. Dat is positief, maar het is jammer dat daarbij weer het woord ‘talent’ opduikt. Persoonlijk denk ik dat dat één van de meest geïnflateerde termen uit het HR-domein is en daardoor een schimmige betekenis heeft gekregen. Misschien moeten we het woord voorlopig maar even afschaffen.

Maar goed, die HR-managers maken zich dus zorgen. Over een tekort aan talent. HR-managers maken zich altijd zorgen, maar in dit geval lijkt me dat ze zich beter ergens anders zorgen over kunnen maken.

Want wat is talent? Filosoof Paul Cobben zegt in de Volkskrant van 23 april daarover: “Vroeger was het normaler om te zeggen: heb je talent? Oké, dan kost het toch nog tientallen jaren om dat te ontwikkelen; dat vereist hard werken”. Volgens sommigen gaat het om 10.000 uur ‘oefenen’: “You can separate the good from the great based on hours spent doing deliberate practice”. Daar heeft lang niet iedereen zin in: “Het onderdeel ‘hard werken’ wordt weggefilterd, dat doet niet meer mee. Het moet onmiddellijk”. Het is natuurlijk ook lastig; de wereld verandert snel en het valt niet mee om vandaag de dag met je kop boven het maaiveld uit te steken, zeker als je jezelf als een ‘talent’ beschouwt op een terrein waar de concurrentie groot is. Tienduizend uur duurt lang; bij veertig uur oefenen per week al gauw een jaar of zes. Hard roepen gaat een stuk sneller. Maar echte talenten? Die zijn schaars.

Grens

En misschien is dat maar goed ook. Er is een grens aan wat een samenleving aan ‘talent’ kan verwerken, zeker als we het interpreteren als ‘hoogopgeleid’. De ‘kenniseconomie’ of ‘ideeëneconomie’ is een mooi concept, maar daar hebben we natuurlijk niets aan als er geen mensen overblijven die met al die kennis iets doen of die een idee kunnen uitvoeren. Er sterft al veel te veel in schoonheid. Onze samenleving is pas echt in de aap gelogeerd als er alleen nog maar ‘talenten’ overblijven en er geen mensen meer zijn die onze haren knippen, afrekenen bij de Blokker, assisteren bij operaties of de geldautomaten bijvullen. Die vraag – hoe houden we de boel draaiend – dát zou nou de echte zorg van HR-managers moeten zijn.

3 gedachten over “Tekort aan talent? Mooi zo!”

  1. …en wat als het nou blijft bij het zijn van talent en dat het niet doorzet tot een echte toegevoegde waarde?

    Als ik even een parallel mag trekken met voetbal (want aan het einde van onze spannende competitie leeft dat bij mij): er zijn genoeg voorbeelden van grote voetbaltalenten die het eeuwige talent zijn gebleven en nooit echt doorbraken en daarmee van echte grote toegevoegde waarde werden voor hun club cq. werkgever…

  2. Ja, er zijn in Nederland meer mensen die anderen helpen te doen wat ze doen, dan mensen die doen wat ze doen. Er zijn zelfs steeds meer mensen die anderen helpen zodat ze beter anderen kunnen helpen om te doen wat ze doen. Het lijkt wel een pyramidespel.

  3. En dan te bedenken, hoeveel talent heeft een gemiddelde organisatie echt nodig? Wat ik uit het aangehaalde artikel begrijp, is dat het vooral gaat om geschikt personeel. Daar heb je in veel gevallen vooral ervaring voor nodig en mensen met een mentaliteit die past bij de organisatie.

    Of bedoelen we misschien met talent wel onderontwikkeld, goedkoop maar mét potentie? Jammer, want ook dat is een denkfout. Met het terechte verloop van jonge mensen die juist naar een brede ervaring zoeken, zal talent namelijk niet snel meer in jouw bedrijf tot wasdom komen.

Reacties zijn gesloten.