Vijf woorden die ik niet meer wil horen

Wij hebben een mooi vak, arbeidsmarktcommunicatie en recruitment. We houden ons bezig met processen, mensen, organisaties en communicatie, in de wetenschap dat we iets doen wat een wezenlijk, misschien wel cruciaal, belang heeft voor onze organisaties, klanten of opdrachtgevers.

Er is dan ook geen enkele reden om dat mooie vak te vervuilen met woorden. Toch doen we dat. We formuleren de dingen die we doen met behulp van vage of quasi-wetenschappelijke termen, we blazen de zaak op, praten elkaar na en devalueren zo dit vak. Ik ben het zat. Ik kan – en wil – sommige woorden niet meer horen. Om te beginnen met de volgende vijf.

Ze staan in alfabetische volgorde. Tussen haakjes het aantal hits dat het woord oplevert in Google.

Analytics (267.000.000) Ofwel “the application of computer technology, operational research, and statistics to solve problems in business and industry”, zegt Wikipedia. De overspannen verwachtingen die analytics oproepen – het maakt niet uit wáár het op wordt toegepast, het toepassen is een doel op zich geworden – geven ons het geruststellende, maar helaas onjuiste idee dat het mogelijk is om controle uit te oefenen in een wereld die te ingewikkeld is geworden om nog te overzien. Het is de panacee voor alles dat fout loopt in organisaties. Voor alle bestuurlijke onmacht en gebrek aan vertrouwen. Dat wordt nog erger gemaakt doordat het ontwerpen van een computersysteempje voor ‘meten en weten’ tegenwoordig geen moer meer kost. Ook de grootste Beun de Haas kan nu zijn verwoestende werk verrichten.

Merk (77.700.000) Alles is tegenwoordig een merk. Organisaties, mensen. En iedereen ‘investeert’ in het merk of in de ‘merkrelaties’. Bij voorkeur ‘betekenisvol’. Dat moeten we niet meer doen. Een merk is een ding. Een theoretisch construct. Dat soort zaken heeft de neiging om een eigen leven te gaan leiden en op zeker moment weg te drijven van de oorspronkelijke context. Dan is het nog slechts een spel met spelregels. Bovendien: hebben we het nodig? De mens is een kuddedier, die hecht zich aan andere kuddedieren en niet aan een academisch hoogstandje. Zelfs niet als dat tot stand is gekomen met behulp van diepte-interviews.

Social (2.250.000.000) Social betekent volgens Wikipedia “the interaction of organisms with other organisms and their collective co-existence”. Voor sommigen staat het begrip voor alles dat een einde kan maken aan de verloedering en/of de teloorgang van de wereld. Dream on – mensen veranderen niet of nauwelijks. Toegepast op Social Media is de term bizar gekozen, aangezien er maar weinig ‘sociaal’ is aan de wijze waarop de meeste gebruikers hun allerindividueelste expressies van hun allerindividueelste emoties de wereld in slingeren.

Strategie (50.900.000) Dit is een containerbegrip geworden, waar alle plannetjes die ook maar iets verder kijken dan de lunch van volgende week woensdag, onder worden geschaard. Het pretendeert van alles, wekt de indruk van goed overdacht, maar is inmiddels slechts een van inhoud en relevantie verstoken hot topic van moderne managementspeak geworden. Het is tot ons vak doorgedrongen in de vorm van ‘Strategic Employer Brand Projects’ en ‘Strategisch Talent Management’ (zie onder). Ik denk dat ik maar eens een autowasstrategie ga bedenken. Probleemanalyse: de auto is vies. Mogelijke oplossingsrichtingen: wel of niet wassen. Formuleren van risico’s: wassen kost tijd en/of geld, maar viezigheid is slecht voor de lak en het ziet er niet uit. Beslissing: de auto gaat gewassen worden. Implementatievraag: zelf doen of uitbesteden (CWO: car wash outsourcing). Beslissing: uitbesteden. Concrete acties: check banksaldo, zoek dichtstbijzijnde autowasstraat en kies het duurste programma. De auto zal deze strategie wel fijn vinden.

Talent (328.000.000) Volgens Wikipedia “een bijzonder goed ontwikkelde eigenschap van een bepaald persoon”. In elk geval iets onderscheidends. Maar tegenwoordig is het gewoon een ander woord voor medewerker. Niet doen. Er zijn al genoeg opgeblazen ego’s op deze wereld en er is geen enkele reden om daar nog eens de nadruk op te leggen. Bovendien is ‘talent’ iets waar werkgevers in een krappe arbeidsmarkt om zitten te schreeuwen, maar wat ze bij de eerste de beste crisis net zo gemakkelijk weer aan de straat zetten. Talent heeft zijn betekenis verloren.

Please. Het klinkt allemaal stoer, maar we doen onszelf te kort.

Een gedachte over “Vijf woorden die ik niet meer wil horen”

Reacties zijn gesloten.