Die arme mannen – of niet

Mannen hebben moeite om zich aan te passen aan Het Nieuwe Werken, meldt nu.nl. Waar vrouwen van oudsher al gewend zijn om flexibel met tijd, energie, informatie en taken om te gaan, zijn vooral ‘oudere’ mannen ernstig in verwarring, nu zij hun oude, vertrouwde en afgebakende takenpakket op eigen houtje moeten (her)inrichten.

Ze kunnen niet goed met de vrijheid omgaan. Ze vinden dat ze niet goed door de ICT worden ondersteund. Je zou bijna medelijden met ze krijgen. Of kunnen we dat maar beter niet doen?

De neiging om er lacherig over te doen is groot. We zijn toch allemaal moderne types, die er hun hand niet voor om draaien om werk en privé op een luchtige en efficiënte manier met elkaar te combineren? Multitasking is toch ‘what we are’? En wie dat niet kan is toch een soort, eh, ouwe zak?

Verslavend

Eerlijk gezegd weet ik niet of het wel verstandig is om zo positief te denken over multitasking. Het jongleren met tijd, taken en verantwoordelijkheden pakt niet altijd gunstig uit, werd al in 2007 gezegd. En McKinsey – ja, die dure wijsneuzen – heeft ontdekt dat multitasking zelfs zeer negatief kan uitpakken: “Multitasking-werkomgevingen staan nooit stil, roeien productiviteit uit, verdampen creativiteit en maken ons ongelukkig”. En tot overmaat van ramp kan het ondanks dat verslavend zijn. Linda Stone noemt het continuous partial attention: “We’ve been working to maximize opportunities and contacts in our life. So much social networking, so little time. Speed, agility, and connectivity at top of mind. Marketers humming that tune for two decades now. Now we’re over-stimulated, over-wound, unfulfilled”.

Dus misschien hebben die ‘oudere’ mannen gewoon een punt. Eén ding tegelijk, focus en concentratie. En moeten in dit geval vrouwen iets leren: namelijk om één ding tegelijk te doen en dan goed, in plaats van alles tegelijk en maar half.

4 gedachten over “Die arme mannen – of niet”

  1. Volgens mij is onderhand wel, ook wetenschappelijk, bewezen dat multitasken niet werkt. Ofwel, dat meerdere dingen tegelijkertijd doen meerdere halve resultaten oplevert en in totaal als minder voldoening voelt. Multitasking is echter iets anders dan ‘snel kunnen schakelen tussen activiteiten’. En daar wordt volgens mij op gedoeld als waar mannen en vrouwen in verschillen. Dus vrouwen zijn (gemiddeld), beter in ‘schakelen in concentratie tussen monotask-activiteiten’.
    Ik zeg hoera voor het monotasken en de resultaten en voldoening die het oplevert! En voor het snel kunnen schakelen tussen activiteiten. Wellicht kunnen vrouwen de mannen hier meer over leren, of zit het in de genen?

  2. Ik denk dat het probleem hier vooral is dat we opnieuw moeten leren wat op de juiste wijze multitasken is.

    Het geeft vooral aan dat we in veel gevallen nog niet goed doorhebben wat Het Nieuwe Werken precies inhoudt waardoor we daar alleen maar de focus op locatie- en tijd onafhankelijk werken leggen.

  3. Ik ben er erg voor dat mensen – mannen en vrouwen – zich concentreren op datgene dat ze aan het doen zijn, of dat nu ‘werk’ is of iets anders. Wat vooral heel vermoeiend is (en ook niet bijdraagt aan een goed resultaat) is verschillende dingen min of meer tegelijk doen waardoor alles ondermaats is.

    Wel zielig, van die konijnen.

  4. Struikel je met de laatste alinea niet over één van je stokpaardjes dat vrouwen niet zo moeten zeuren over het combineren van werk en opvoeding en dat die twee taken prima te combineren zijn?

    Daarnaast gaat het artikel van McKinsey over multitasken op C-niveau en laten daar nu toch overwegend mannen zitten die daar inderdaad over het algemaan niet zo bijster goed in zijn. Overigens is het op die positie nu juist de kunst om niet diepgaand op zaken in te gaan maar het overzicht over de meerdere facetten te combineren tot één strategische visie.

    Terugkerend naar de stelling dat mannen Het Nieuwe Werken moeilijk vinden, denk ik dat dit inderdaad het geval is. Het is echter vooral gemeten over oudere mannen die opgevoed en opgegroeid zijn in een industriele setting. Het is als een gedomesticeerd dier dat je uit z’n hok in de natuur plaatst ‘omdat dieren zich in de natuur thuisvoelen.” Van konijnen is bekend dat als ze uit hun hok in het bos worden gezet, een deel zichzelf zal doodeten omdat het niet gewend is om met zo veel sappig gras om te gaan. Met mannen en Het Nieuwe Werken is dat mogelijk hetzelfde.

    In dat opzicht hebben ‘mannen’ dus vooral last van de Wet op de Remmende Voorsprong.

Reacties zijn gesloten.