HR heeft het maar moeilijk

HR beschouwt zichzelf graag als een belangrijke – misschien wel belangrijkste – discipline binnen organisaties. Mensen zijn immers ‘het belangrijkste kapitaal’ en hé, daar gaat HR over. Op een zeer breed terrein. Van ziekteverzuim tot personeelsprognoses. Van loopbaanontwikkeling tot werving en selectie. En daarbij is de inzet hoog: HR wil strategisch ‘business partner’ zijn.

Maar HR heeft een paar kenmerken die het lastig maken om die ambitieuze rol waar te maken. Bijvoorbeeld doordat het altijd in een soort spagaat zal zitten: is HR er voor de medewerkers of voor de organisatie? Allebei is lastig. Maar ook omdat HR de neiging heeft om veel in modellen en theorieën te denken en daarbij gemakkelijk achter nieuwe ideeën aanloopt. Daar word je niet consistent van. Daar heb ik het vaak over. Hierbij een selectie van observaties.

Het is een mooi vak. En in tegenstelling tot wat recruiters soms lijken te denken: in het hele veld van arbeidsmarktcommunicatie en recruitment is HR een cruciale speler. Dat hebben ze wel door, maar hoe… Die zoektocht gaat maar door. Eén ding weet ik wel: ze moeten niet telkens de spelregels veranderen.