De fietsende recruiter

Recruiters zijn geen recruiters, maar jagers, vissers of boeren; bovendien hebben ze een heleboel verschillende functies: HR-medewerker, communicatiedeskundige, accountmanager en consultant. Maar nu blijken ze ook nog te moeten kunnen fietsen en zoals iedere Nederlander weet: dan moet je twee dingen tegelijk doen – trappen en sturen.

Trappen om vooruit te komen en sturen om de goede kant op te gaan. Een artikel op Fistful of Talent onderzoekt deze fietsinsteek. En hoewel het aantal recruitmentmetaforen intussen verontrustend groot begint te worden, is het toch een aardige vergelijking.

Het komt aan op strategie én uitvoering. Wie alleen trapt, wordt heel moe, maar heeft geen idee waar de reis naartoe gaat. Wie alleen stuurt, komt überhaupt nergens. Het een kan niet zonder het ander, maar wat is dan trappen en wat is sturen?

Fietsles

De recruitmentfietsles begint met trappen. Dat wil zeggen:

  • Vacatures vervullen
  • Managers bedienen
  • Kandidaten fatsoenlijk behandelen
  • Netwerken met potentiële kandidaten
  • Rapporteren over resultaten

Heel belangrijk, maar… “If that is all your talent acquisition team does, you can be really busy and get nowhere”. Sturen dus, in de vorm van:

  • Het opzetten van een servicegericht en flexibel team
  • Het proces zó inrichten, dat er voor kandidaten positieve ervaringen ontstaan
  • Op de hoogte blijven van ontwikkelingen en weten waar kandidaten zich bevinden
  • Verzamelen van deugdelijke informatie op basis waarvan acties kunnen worden opgezet
  • Meedenken over personeelsplanning en prognoses

Dus niet alleen piekeren over die openstaande vacatures of – nog erger – als een kip zonder kop aan het werven slaan, maar zorgen voor een goede inbedding en balans tussen denken en doen.

Bewuste beslissing

Maar helemaal aan het begin staat nog iets anders. Wie wil leren fietsen, moet eerst een fiets kopen. Een bewuste beslissing nemen. In dit geval: de beslissing om expliciet aandacht te besteden aan arbeidsmarktcommunicatie en recruitment en daarvan ook de consequenties aanvaarden, in de vorm van het investeren van tijd, geld en capaciteit. Want ook hier geldt: je kunt niet voor een dubbeltje op de eerste rij zitten.