wervingsvisies

Met de komst van sociale netwerken is het jachtterrein van de recruiter enorm toegenomen. Massa’s kandidaten ‘at your fingertips’, de kans om de zo geprezen ‘passieve’ kandidaat op te sporen en legio mogelijkheden om contact te leggen.

Geen wonder dus dat het halve internet volstaat met ‘how to’s', met al dan niet hilarische beschrijvingen van de zoektocht naar kandidaten in het wilde woud van netwerksites en andere online vindplaatsen. Alleen… Er loopt een dunne scheidslijn tussen succes en mislukking. Het maakt de recruiter die het niet op de juiste manier doet tot een eenzame cowboy die ver van huis is en nog verder van succes. Waar gaat het mis?

Het kan op twee manieren erg fout gaan. Ten eerste: door ongevraagd en in het wilde weg aan te kloppen. Het botweg benaderen van mensen met een vacature. “Hé, er stond toch bij: ‘Open for job opportunities’?” Ja, doei. Dat aangekruiste hokje geeft geen vrijbrief voor lastigvallen. Je zal ze de kost geven die gewoon vergeten zijn om het uit te zetten. Iemand benaderen vanwege aanwezigheid op de ‘fanpage’ van zijn of haar bedrijf is al helemaal brutaal. Het is stalking. Maar goed, als je dan toch op deze manier te werk wilt gaan, doe dan even iets meer moeite, achterhaal een telefoonnummer en bel. En begin met je te verontschuldigen.

Grabbelton

De tweede manier is – laten we zeggen – die van de omweg. Noem het ‘grasduinen’. Iemands profiel gebruiken om op slinkse wijze aan namen komen. Gluren in de connecties van mensen die je niet kent. Achter de digitale rug van de eigenaar om gebruik maken van diens netwerk. Contacten ‘uitmelken’. Persoonlijk – maar ik heb geen flauw idee hoe vaak het met m’n eigen connecties gebeurt, dus weet ik ook niet of ik boos moet worden en zo ja, hoe boos – zou ik dat beschouwen als een vorm van diefstal. Het zijn mijn vriendjes. Als je er iets mee wilt, vraag dat dan eerst aan mij, ja?

Alles draait om ‘vertrouwen’, maar internet is een grabbelton – en een plek waar de privacy van de aanwezigen al te vaak met commerciële intenties geschonden wordt. Zelf word ik zo nu en dan ook wat itchy van wat men allemaal van me (b)lijkt te weten, laat staan als je zo’n witte raaf bent die allerlei rare programmeertalen beheerst. Maar goed, als je je er dan toch aan waagt en dat ook graag met enig positief resultaat wilt zien aflopen, zijn hier tien regels.