wervingsvisies

Organisaties beperken medewerkers in hun groei en ontwikkeling, beweert dit artikel op MT. Daarom moeten de ‘hobby’s, interesses en passies’ van medewerkers op de één of andere manier ‘betrokken’ worden ‘in de organisatie’. Dat heeft allemaal voordelen, variërend van minder noodzaak om  medewerkers te overtuigen (om dingen te doen die ze eigenlijk niet willen?) tot lagere kosten, omdat mensen beter de consequenties van hun inspanningen overzien, er minder ‘miscommunicatie’ is en er minder adviseurs en coaches hoeven te worden ingehuurd.

Daar is-ie weer, het woord ‘passie’. En opnieuw lijkt de wens weer eens de vader van de gedachte te zijn en dat is in dit geval nog een gevaarlijke gedachte ook. Even los van de volledig afgekloven term ‘passie’, blijken de hoogopgeleide medewerkers die ‘passie’ in hun werk hebben vatbaarder te zijn voor overspannenheid en burn out dan mensen die het met wat minder passie doen. Teveel passie betekent teveel persoonlijke betrokkenheid en het opvatten van kritiek en mislukkingen als persoonlijk falen. Het lijkt mij al heel wat als we ons werk bij voorkeur met enthousiasme en plezier doen. Dat is wel genoeg. Passie is leuk voor hobby’s of in bed en laten we verder vooral geen overspannen verwachtingen hebben.