wervingsvisies

“Traditionele marketingbureaus verliezen terrein”, is de conclusie in dit artikel op Marketingfacts. Ze staan onder druk omdat ze te maken hebben met een veranderende markt en moeten zoeken naar hun toegevoegde waarde. Dat geloof ik direct. Maar wat voor marketingbureaus geldt, geldt grosso modo ook voor arbeidsmarktcommunicatiebureaus.

Ook de ‘traditionele’ arbeidsmarktcampagnes worden immers (langzaamaan…) vervangen door meer interactieve en sociale benaderingen. Daarbij gaat het niet meer om een campagne-die-draait-om-een-recruitmentsite, maar om de inzet en coördinatie van verschillende platformen. Afgelopen zaterdag kon je hier een infographic zien over de samenhang tussen deze ‘corporate’ site en diverse, eromheen bewegende netwerken. Die veranderingen zijn wel duidelijk, communiceren is tegenwoordig is anders dan tien jaar geleden. Maar wat geldt voor het product, geldt ook voor de leverancier.

De (andere) inzet van technologie vraagt om aanpassing van de bestaande processen bij aanbieders en (ook) arbeidsmarktcommunicatiebureaus moeten daarom kritisch kijken naar hun eigen rol. Vaak zijn ze nog op de oude leest geschoeid; het streven is bij voorkeur naar een langjarige samenleving en perfectie, maar “in de huidige snelle wereld, waar communicatie bijna een FMCG is geworden, telt vooral resultaat”, zei ik daar onlangs over. Onder die omstandigheden is op de oude voet verdergaan niet meer echt een optie.

Complicerende factor

Het artikel onderscheidt drie stappen in het ‘groeien’ van de producten van een (marketing)bureau:

• Het leveren van diensten: traditionele communicatie; een eenzijdig zender-model op basis van betaalde media.
• Het bieden van ervaringen: het aangaan van de dialoog met behulp van interactieve modellen op basis van eigen communicatiekanalen en betaalde en verkregen media.
• Het initiëren van verandering: het realiseren van veranderingen binnen organisaties, waardoor zij snel kunnen inspelen op veranderende omstandigheden.

Voor arbeidsmarktcommunicatie gelden deze stappen ook, maar er is daarbij sprake van een niet onbelangrijke complicerende factor: AMC-bureaus  hebben niet alleen te maken met een marketing- of communicatie-afdeling, maar met meerdere afdelingen, in het minste geval twee: HR en communicatie. Soms zijn het er nog meer. Gekoppeld aan de trend dat veel organisaties ertoe overgaan om de benodigde expertise zelf in huis te halen is steeds meer inzicht nodig in de situatie van de klant en vooral: lef om daarop in te grijpen.

Poten in de klei

Dat kan alleen maar met een geïntegreerde benadering en een flexibele aanpak. Geïntegreerd in de zin van: met oog voor en effectieve inzet van alle platformen die op zinvolle wijze een rol kunnen spelen. Maar vooral met de inzet van degenen die de klant het beste kunnen helpen. En dat zijn – helaas – over het algemeen niet de managing partners, client services directors of account executives… Het zijn wél degenen die bereid zijn om met hun poten in de klei te gaan staan, te bemiddelen of door te duwen; met andere woorden, die als het nodig is hun handen vuil willen maken aan het soms lastige proces van verandering bij de klant.