Hoe recruitment geautomatiseerd werd

Eigenlijk moet ik het natuurlijk niet zeggen, maar ik ben oud genoeg om de ontwikkeling van de digitale techniek – van de eerste ‘personal computer’ in 1985 tot en met de sociale netwerken van vandaag – volledig bij bewustzijn te hebben meegemaakt. En vanaf 1992 ook de automatisering van recruitment. Onderstaande infographic geeft dan ook een ontwikkeling weer die ik van zeer nabij heb kunnen gadeslaan: hoe heeft technologie greep gekregen op recruitment?

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

In grote lijnen onderscheidt de infographic drie fasen:

  • De jaren negentig: de recruiter centraal met CV-databases, workflowautomatisering en carrièresites. Maar uiteindelijk worden deze middelen overbodig, door gebrek aan actualiteit van de gemiddelde database, het feit dat steeds meer gegevens online te vinden zijn en het ‘wegdrukken’ van – soms gebruikersonvriendelijke – recruitmentsites door sociale netwerken.
  • Het begin van de 21e eeuw: de mogelijke kandidaat als uitgangspunt, met alle gegevens die online te ‘sourcen’ zijn, de onbegrensde mogelijkheden voor ‘recruitment marketing’, CRM en verdere stroomlijning van het proces. Middelen die meer en meer gereguleerd werden en worden met steeds strenger wordende regels omtrent databasemarketing, privacy en transparantie.
  • Heden: vergaande integratie en samenwerking, leidend tot meer interne verbinding en (daardoor) vergroting van de resultaten van referrals.

Persoonlijk vraag ik me af hoe positief het is dat inmiddels alles met alles verweven raakt en door elkaar begint te lopen. Wat doet dat voor de focus? Hoe kunnen we nog keuzes maken? Hoe ga je in hemelsnaam om met netwerken met bijna één miljard (Facebook) of meer dan 100 miljoen (LinkedIn) profielen, tegenwoordig bekend onder de merkwaardige naam Big Data? (Too Much Data zou een betere term zijn.) Hoe kun je met je hand op je hart verklaren dat je in die enorme vijvers precies de juiste vis hebt gevonden?

De tijd zal het leren.