wervingsvisies

Werkgevers gebruiken Twitter niet goed, volgens een artikel op Dutch Cowboys. Dat blijkt uit een onderzoek onder ruim 100 actieve Twitteraars die verschillende fictieve Twitterprofielen en tweets te zien kregen. Deelnemers aan het onderzoek bleken het vooral te waarderen “als de werkgevers vanuit een persoonlijke hoek de conversatie aangingen”. Maar wat doen die vermaledijde werkgevers? Zij delen “vooral vacatures en bedrijfsnieuws”.

En dat doen ze dan ook nog vanuit een ‘bedrijfsmatig’ account en niet vanuit een persoonlijk. Wat ontzettend eigenwijs van die werkgevers. Ze snappen er ook echt niks van. Het spijt me erg dat ik dit moet zeggen, maar dit is dus wat er gebeurt als marketeers zich met onderwerpen als employer branding en recruitment gaan bezighouden.

Het begint er mee dat het artikel geen onderscheid maakt tussen ‘employer branding’ en ‘vacatures’. Twitter is “een goede tool (…) voor employer branding; ruim 86% zou Twitter gebruiken voor het zoeken naar een baan”. Een baan. Mensen zijn op Twitter dus vooral op zoek naar vacatures en (nog) niet naar allerlei interactie. Vacatures zijn weliswaar een onderdeel van employer branding – wat goed of fout kan uitpakken, al naar gelang de kwaliteit van de tekst – maar ze kunnen in hun eentje nooit het employer brand dragen. De zin klopt dus niet: geschikt voor employer branding – gebruikt voor zoeken naar een baan. Twee verschillende dingen. Bepaalde uitgevers maken dezelfde denkfout: ervan uitgaan dat een in de kantlijn met een kek bedrijfsprofiel opgeleukte vacature hetzelfde is als employer branding.

Vonken

Mensen zoeken op Twitter dus het meest naar vacatures. Korte, efficiënte berichtjes dat er wat leuks in de verkoop is gegaan. Vanzelfsprekend met een link erbij naar de recruitmentsite waar uitgebreide informatie te vinden is. Maar het zou een trieste zaak zijn als werkgevers, zeker als ze pretenderen actief te zijn op sociale media, dat alleen maar via Twitter zouden doen. “Slechts 36% van de top 50 beste werkgevers van Nederland zet Twitter in voor employer branding”, zegt het artikel, maar is er ook onderzocht of deze 36% plus de overige 64% wellicht ergens anders (ook) actief is? Met een goede LinkedIn-careerpage, een fijne Facebook-pagina of – wie weet – een Pinterest-board waar de vonken vanaf vliegen? Met wellicht een rijke recruitmentsite? Plaatsen waar het employer brand in de volle breedte kan worden beleefd?

Werkgevers gebruiken Twitter heel goed. Namelijk precies zoals de doelgroep graag wil.