wervingsvisies

Ooit reisde ik met de Métro in Parijs en stond daarbij op iemands voet. Tot mijn grote verbazing zei de getroffen persoon: “Pardon”. Pardon? Ik wist zeker dat ik de dader was. Maar wat me bij nader inzien daagde, was de onuitgesproken afspraak die onder de verontschuldiging zat: als je met zoveel mensen (de Parijse agglomeratie telt meer dan 2,2 miljoen inwoners en de Métro verwerkt ruim een half miljoen reizigers per dag) op een klein oppervlak leeft, kan dat alleen maar als je daarbij hoffelijk bent tegenover elkaar.

Daar moest ik aan denken toen ik onderstaande infographic zag over de vraag: Wat zijn stompzinnige dingen om te doen tijdens een sollicitatiegesprek?

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Naast één situationeel typische blunder als mopperen over je vorige baan of baas, gaan de overige eigenlijk alleen maar over normaal, hoffelijk gedrag. Ongeïnteresserd lijken? Je telefoon opnenen? Wie heeft zich nooit geërgerd als een gesprekspartner het nodig vond om een telefoontje te beantwoorden – soms weliswaar met een verontschuldigende blik, maar toch – en een ander gesprek te gaan voeren? Dat je maar moet hopen dat je op een zonnig terras zit en er om je heen wat te zien of te luisteren is. Of dat je van ellende op je eigen smartphone óók maar even je mail gaat checken. Waarmee je natuurlijk nog bezig bent als de ander weer heeft opgehangen en het dus de vraag is of je er dan mee moet stoppen of mee door moet gaan, met het risico dat de ander dan óók even de mail gaat checken en je voor je het weet een kwartier lang alleen maar naar je schermpjes zit te staren.

Net als het niet nodig is om je bezig te  houden met flauwekul zoals de kandidaatervaring, zou het ook tijdens een sollicitatiegesprek voldoende moeten zijn om je te gedragen zoals dat er conform dat normale, hoffelijke gedrag uitziet. Dan kun je je tenminste concentreren op het gesprek en de vraag hoe je je competenties zo goed mogelijk over het voetlicht kunt brengen.