Straks kan niemand meer een baan vinden

De werkloosheid stijgt inmiddels al meer dan een jaar, meldt het CBS. Meer dan een half miljoen Nederlanders heeft op dit moment geen werk. Dat zijn heel veel mensen, al is het bijbehorende percentage van 6,5% nog bijna een meevaller vergeleken bij de 25% werkloosheid waar ze in Spanje onder lijden (met een gruwelijke jeugdwerkloosheid van 50%).

In Nederland zijn die 514.000 mensen die in augustus werkloos waren allemaal in gevecht om nog geen 100.000 vacatures (de stand van augustus). Dat zijn dus voor dit moment zeker niet genoeg banen, maar ik vraag me af wat er gebeurt als de economie weer ‘aantrekt’. Ik weet niet of het dan zoveel beter zal gaan. Want na een korte rondgang over diverse blogs heb ik de indruk gekregen dat straks niemand meer in aanmerking komt voor een baan. Lees en huiver mee: wat kun je allemaal maar beter niet zijn?

Om te beginnen, de meest voor de hand liggende: oud. Voor de duidelijkheid: oud begint al bij 45, maar neemt echt ellendige vormen aan vanaf 50 jaar. Dan kun je er eigenlijk maar beter helemáál niet meer zijn. Er zijn mensen die wel vijftien redenen weten te bedenken waarom deze groep nooit meer aan een baan komt en dat ook helemaal niet verdient. 50+ en werkloos is eigen schuld, dat we dat nou nog niet snappen…

Overigens betekent dit niet dat het beter is om jong te zijn. De werkloosheid onder jongeren tot 25 jaar bedraagt momenteel 13%. Als je jong bent word je afgewezen omdat je niet voldoende ervaring hebt. Dat je die ervaring zo ook nooit opdoet, enfin, dat is de bekende redenering die zichzelf in de staart bijt.

Mocht je toevallig van niet-Nederlandse afkomst zijn, dan ziet het er ook somber voor je uit: 125.000 van de 514.000 werklozen zijn allochtoon. En de combinatie ‘jong’ en ‘allochtoon’ is het ergst van al: 29% van deze groep is op zoek naar een baan en voor degenen van Marokkaanse herkomst neemt de werkloosheid Griekse vormen aan met 39%.

Wat je óók niet moet zijn: vrouw. Tenminste: niet als je kinderen hebt en al helemaal niet als je een baan in de techniek zou ambiëren. Want vrouwen – zeker vrouwen met een gezin – werken alleen maar parttime en daar doen ze in de techniek niet aan. Ook elders worden vrouwen met kinderen vooral ‘lastig’ gevonden. Ze leveren gedoe op. Scheve gezichten. Gezeur. Persoonlijk zou ik altijd moeders aannemen, niet uit solidariteit omdat ik er zelf één ben, maar omdat ik er uitstekende ervaringen mee heb.

Ben je ooit in je leven ontslagen, dan levert dat bij 78% van de recruiters dusdanig veel wantrouwen op, dat de kans dat je een baan aangeboden krijgt nadert tot nul. En mocht dat ontslag al een jaar of twee geleden zijn en is het in de tussentijd niet gelukt om iets anders te vinden, dan is de kans nul. Die groep komt nog minder makkelijk aan het werk dan iemand die iets crimineels heeft uitgehaald. Tussen de zes maanden en één jaar werkloosheid – dat kun je nog net verkopen. Daarbuiten is het game over.

En dit laatste onderzoek levert nóg iets op wat je beter niet kunt zijn: een job hopper. “According to 39 percent of recruiters, the single biggest obstacle for an unemployed candidate in regaining employment is having a history of ‘hopping jobs’, or leaving a company before one year of tenure” en iets vergelijkbaars geldt voor degene die ‘gaten’ in zijn of haar CV heeft. Kom op! Beetje standvastigheid!

Je vraagt je af wat er in dit land gaat gebeuren als alle kinderloze, blanke mannen tussen de 30 en 40 jaar, in het bezit van een onberispelijk, strak aansluitend CV en zonder parkeerboetes op zijn.

Hûh? Als? Ze zijn al op. Al járen. En de arbeidsmarkt is intussen even veelvormig geworden als de maatschappij waar hij onverbrekelijk deel van uitmaakt. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat werkgevers en recruiters dat ook ontdekken.

5 gedachten over “Straks kan niemand meer een baan vinden”

  1. Wie je nooit aan moet nemen? Een recruiter! Dat blijkt wel weer uit dit stuk. Ach gelukkig valt het soms ook wel mee, het gaat niet om het cv gat maar de uitleg bij het cv gat

  2. Dat hebben we al lang ontdekt. Wij hebben onlangs een jongere, een oudere en iemand werk verschaft die ontslagen was..niet alle werkgevers zijn hetzelfde! Wij kijken vooral naar de kwaliteiten en welk type mens we zoeken.. Ook veel werkende parttime moeders hier… Ander puntje: laatst werden ons diverse leerlingen in de techniek aangeboden die men niet kan plaatsen…ergens gaat er dus iets niet goed, daar is toch een tekort aan!?

    1. Het is een blog, dus hier en daar ‘over the top’… 😉 Ik weet dat er ook werkgevers zijn – zoals jullie, blijkbaar – die er verantwoord mee omgaan. Maar veel groepen staan wel heel erg langs de kant en dat moet ook maar eens gezegd worden.

Reacties zijn gesloten.