Engelse prijzen, een gala in Londen en een terechte winnaar

Rond deze tijd valt bij alle lezers de Werf& weer op de mat. Dit keer met als thema ‘Simply the Best’ en gewijd aan alles wat met prijzen, ranglijsten en andere begerenswaardige vergelijkingen in ons vak te maken heeft. Je kunt het zien als een opmaat naar o.a. de komende uitreiking van de Magneten, de prijzen voor arbeidsmarktcommunicatie tijdens de Employer Branding Experience van 8 november a.s. We zijn in Nederland goed in het uitreiken van prijzen, dat mag wel een conclusie zijn. Maar in het buitenland kunnen ze er ook wat van.

Zo was ik – op uitnodiging van Maximum – afgelopen juli aanwezig bij het jaarlijkse gala van de Chartered Institute for Personnel and Development (CIPD), de Engelse zusterorganisatie van de NVP. De CIPD reikt bij deze gelegenheid de Recruitment Marketing Awards uit, of, zoals ze zelf met een on-Engels gebrek aan understatement zeggen: ‘The most coveted awards in the recruitment marketing industry’. Zo. Poe. Daar mocht ik bij zijn!

Het gala vond plaats in The Brewery, een tot evenementenlocatie omgebouwde – verrassing – brouwerij. Ik was er bijtijds en zag een groot deel van de overige gasten arriveren. Bijna allemaal stapten ze uit een echte Londense taxi, waar ik mijzelf met de Underground had verplaatst. Hoewel het juli was, goot het van de regen en dat had desastreuze gevolgen voor m’n hairdo. Later bleek pas goed hoe erg dat was, want hoewel ik me met zorg had aangekleed was het bij aankomst van de overige gasten meteen duidelijk: ik was seriously underdressed. Het gala is een jaarlijks hoogtepunt en de stijlvolle locatie en uitstekende catering vragen om black tie. De heren dus in smoking en de dames… Laten we zeggen dat ze hun uiterste best hadden gedaan, al viel het lopen op stiletto’s voor sommigen niet mee. Ook bleven niet alle décolleté’s de hele avond netjes op hun plaats, wat het nodige gehijs en gesjor opleverde (waarom trekken Franse vrouwen altijd wel het juiste ondergoed aan?). Niet dat ik voor gek liep, maar toch…

Komiek

Na de ontvangst met champagne werden de gasten naar een grote zaal geleid, waar tientallen tafels gereed stonden voor het diner, dat in drie gangen werd geserveerd. Ik trek bij deze mijn vooroordelen tegen de English cuisine in. Het eten was uitstekend en de sfeer ook. Na anderhalf uur was alles op, ook de tweede kop koffie die ik clandestien had weten te bemachtigen en kon de uitreiking beginnen. Na een inleiding door de chairman van de CIPD, Peter Cheese, stond een optreden gepland van een Engelse komiek. Hij praatte snel en onduidelijk en voor een groot deel over dingen die vooral very British waren en waar ik niets van begreep, maar hij leek vooral op een grappige manier te solliciteren naar banen waar hij niet geschikt voor was en de zaal lachte. Vervolgens werden de 16 prijzen er in een noodvaart doorheen gejast.

Verdiende prijs

Over de inzendingen zal ik hier niet al te veel zeggen – lees de Werf&. Suffice to say dat ik niet diep onder de indruk was. Maar één inzending kon mij erg bekoren: de winnaar in de categorie Beste Employer Brand, de broodjes- en koffieketen Eat (‘The Real Food Company’). Een campagne met een duidelijk omschreven externe én interne doelstelling, conceptueel gebaseerd op een eenvoudig principe: In Three Words. Maar wel een eenvoudig principe dat is doorgevoerd in… Tja, alles.

Dat leverde een campagne op die niet zozeer opvalt door schokkende vernieuwingen of het gebruik van ingewikkelde techniek, maar gewoon een goed voorbeeld is van wat er gebeurt als je een simpel, passend, aansprekend ‘idee’ combineert met een consequente executie en de inzet van de juiste middelen. Een campagne met een sterke boodschap en een goed resultaat, die een verdiende prijs kreeg. Wie geïnteresseerd is, kan hier de bijbehorende website bekijken.

En verder heb ik gewoon een wereldavond gehad. Nogmaals dank, Ed, Yvonne en Bas!