On y va

Weken geleden bestelde ik op de site van NS Hispeed twee eersteklas tickets naar Parijs. En morgen, morgen vertrekt Thalys 9340 om half twaalf vanaf Schiphol met als eindbestemming het Gare du Nord, het majestueuze station midden in de stad. On y va! Geen kids bij me dit keer, wel een vriendin.

Een paar jaar geleden ging de oudste mee. Die mocht kiezen: trein of vliegtuig. Hij koos het vliegtuig. Tot mijn chagrijn, want ik vind de trein prettiger, comfortabeler, beter voor het milieu en op deze afstand maakt het geen bal uit, zowel qua tijd als qua prijs. Maar kiezen is kiezen en niet kniezen en zo vertrokken we vanaf vertrekhal 3.

De heenreis verliep prima, voor zover een vliegreis prima kan verlopen – ik hou óók niet van wachten, niet van krap zitten en ik vind het bijzonder onhandig dat je twintig kilometer buiten de stad aankomt, maar enfin. We kwamen er. Met dat vliegtuig. En de RER. En de Métro. Uiteindelijk.

Muurvast

Na een paar prettige dagen moesten we weer terug naar Charles de Gaulle. “Ik breng jullie wel even met de auto”, zei de Parijse vriendin. Waarna we binnen de kortste keren muurvast stonden op de Périphérique. 31 minuten voordat het vliegtuig zou vertrekken kwamen we hijgend aan bij de Air France balie; we hadden onderweg via de klantenservice van American Express achterhaald welke vertrekhal we moesten hebben. Een vriendelijke juffrouw checkte ons in (dat mag gelukkig tot een half uur voor vertrek), maar vertelde er verontschuldigend bij dat ze – “I’m sorry” – geen twee stoelen naast elkaar meer had. Ik zag het snuitje naast me vertrekken. Dat zag de juffrouw ook. “Wait a minute”, zei ze en begon te bellen in onverstaanbaar Frans. Even later keek ze ons stralend aan. “Ik heb jullie overgeboekt naar business class”, zei ze. Wow! We kwamen als laatste aan, maar mochten als eerste naar binnen. De beenruimte was niet groter dan in economy, maar het eten was stukken beter. En het allerbeste vond ik nog dat we bij binnenkomst werden begroet met “Welkom aan boord, mevrouw Stel”. Op dat moment besloot ik om voortaan altijd op het laatste moment in te checken. Je weet maar nooit!

In de eerste klas van de Thalys werkt het niet helemaal zo, maar daar is wel extra ruimte, een steward(ess), gratis wifi en lekkere hapjes. Er is het gevoel dat je – met ruim 300 km per uur voortrazend – echt op reis bent. Er is de eerste glimp van de Sacré Coeur en de Eiffeltoren vanuit de trein. Het elegante binnenglijden van het station door een monster van een machine die even daarvoor nog bijna door de geluidsbarrière leek te gaan. En dan? Staan we midden in Parijs.

Bon weekend et à lundi!

2 gedachten over “On y va”

  1. Eenmaal aangekomen kan ik je van harte een bezoek aan mijn lievelings Café aanbevelen: Au Sauvigon, rue des St Pères (bij Bon Marché)…. Geweldige petits coups de vin, pain poilane, buiten zitten en kijken…. Veel plezier!

Reacties zijn gesloten.