Recruitment blundert maar wat aan

Het is al flink rondgestuurd – momenteel staat de teller op 417 keer op Twitter, 1074 keer op LinkedIn en 143 ‘likes’ op Facebook: een recruitment sneak preview van 2013 op ERE.net, door John – pardon, Dr. John – Sullivan, onder de titel Next Year’s Recruiting Headlines, Trends, and Next Practices. Hoewel het de vraag is of we 2013 überhaupt gaan halen – de Maya’s schijnen daar bepaalde ideeën over te hebben – was ik verbaasd dat de voorspellingen nú al opduiken. Het lijken wel pepernoten.

Of misschien is het alleen maar raar om daar zo’n jaarwisseling voor aan te grijpen. We lezen tegenwoordig veel over VUCA – volatility, uncertainty, complexity and ambiguity – en dat lijken me typisch van die dingen die ook niet netjes wachten tot het 1 januari is. Het hoge VUCA-gehalte van deze tijd blijkt trouwens ook uit het aantal ‘headlines, trends en next practices’ die in het artikel beschreven worden; het zijn er alles bij elkaar maar liefst 29, onderverdeeld naar technologie, metrics, concurrentie-analyse, meer/betere aandacht voor doelgroepen, campus recruitment en het proces (plus een aantal huidige trends die zullen blijven). Er zit veel zinnigs bij, maar lang niet alles. En de belangrijkste zin uit het artikel is geen voorspelling, maar een vaststelling. 

Nog altijd blundert recruitment blijkbaar maar wat aan; het feit dat de meeste recruiters nauwelijks een strategie hebben, geen of te weinig begrip van de mogelijkheden of omstandigheden van een baan en niet beschikken over een plan, werkt negatief op de effectiviteit en helpt al helemaal niet om het strategisch belang van recruitment duidelijk te maken. Het gevolg: “Both candidate and manager satisfaction with recruiting services will continue to be extremely low”. Sinds kort kan ik dat ook uit eigen ervaring bevestigen; voor het eerst in vijf jaar werd ik door een intermediair ‘bemiddeld’ en ik schrok van het gebrek aan kennis van de consultant over de opdracht(gever) en de haast en ongeïnteresseerdheid waarmee de voordracht werd uitgevoerd. Geen reclame voor deze bemiddelaar, wat mij betreft en voorlopig dus niet nog een keer.

Het is geen marketing!

Overigens ben ik het oneens met de in het artikel genoemde ‘oplossing’: “Recruiting functions adopt CRM and market research models”. Dat recruitment meer en meer gaat leunen op ‘relaties’, dat lijkt me duidelijk. Maar dat betekent niet dat recruitment  ten prooi moet vallen aan de soms platte inzichten en methodes van marketing, iets dat onherroepelijk gaat gebeuren als het niet lukt om de basics op orde krijgen. Recruitment is geen marketing en mag het van mij ook nooit worden. Die basics – in het artikel weggestopt onder de laatste drie ‘headlines’ – gaan over integratie (betere afstemming met prognoses, arbeidsvoorwaarden, ontwikkeling en prestatiebeoordeling), het stellen van prioriteiten (niet in het minst vanwege teruglopende budgetten) en het verbeteren van wat er al is (zoals sollicitatieprocessen of recruitmentsites). Want zonder deze drie weet je niet wát je zoekt, ook niet waar of hoe en blijft de kwaliteit dus per definitie achter. Bij driekwart van de wervende organisaties is daar nog een vracht werk te doen.

Het is leuk om met je hoofd in de wolken te lopen, maar het wordt lastig als je voeten daarbij de grond niet meer raken.