Het was me het heerlijk avondje wel

Vandaag geen briljante observaties, scherpe kritieken of praktische handreikingen op het gebied van arbeidsmarktcommunicatie, recruitment, employer branding, sociale media, HR of wat voor vakgerelateerds dan ook. Sorry, het zit er vandaag niet in. Ik heb gisteravond Sinterklaas gevierd en woensdag overdag moest ik – naast allerlei andere klussen en klusjes – nog alle cadeautjes inpakken en mijn bijdrage leveren aan ‘de omlijsting met hapjes en drankjes’. Zodoende was er geen tijd voor een knap artikel. Vandaag zit ik bij De Wereld Werft. Ook geen tijd, dus. Het voelt allemaal als spijbelen. Maar het grote voordeel van eigen baas zijn is dat je zo en dan gewoon kunt spijbelen.

Ik heb Sinterklaas gevierd met vrienden, ex, kinderen en (ex-)schoonmoeder. De vrienden zijn deels ook weer een ex van mijn ex. Met hen ga ik straks naar Tenerife. En in de zomer naar Frankrijk. We gaan ook vaak met z’n allen naar allerlei verjaardagen. Of jubilea. En naar begrafenissen. Veel mensen vinden dat allemaal maar gek. Ik niet.

We hebben een dobbelspel gedaan. Dat is zo ingewikkeld, dat we tijdens het spel telkens de spelregels moeten raadplegen. Is 7 nou openmaken of doorgeven aan de buurman/buurvrouw? En wanneer ben ik ook alweer alles kwijt? Aan het eind van de avond zaten we allemaal met een beduimeld papiertje en met een aantal cadeautjes die de hele avond als hete aardappels van de ene naar de andere speler gingen. Zoals een yogamat. Dat beduimelde papiertje had eigenlijk niet gehoeven, want er is tegenwoordig – niet verrassend – ook een app. Voor het Sinterklaas-dobbelspel. Eigenlijk vind ik het dan meteen minder leuk.

Hoe dan ook, geen intelligente verhalen vandaag. Lekker. Zaterdag wel de infographic en vanaf volgende week steken jullie hier weer wat op. Beloofd.