Ontboeien en ontbinden op de arbeidsmarkt

Slechts een derde van de werkgevers vindt behoud van personeel een strategisch speerpunt, blijkt uit een persbericht van iG!. Dat is even een ander geluid dan we de afgelopen jaren hebben moeten aanhoren. En heel gek is het natuurlijk ook niet, in een wereld die zucht onder een economische crisis en waarbij het vooral de vraag is hoe je op een nette manier van mensen afkomt.

Als dergelijke berichten een einde weten te maken aan alle geroep over ‘boeien en binden’, zal ik heel tevreden zijn. En concluderen dat er wéér een HR-begrip is ontmaskerd als hype. Een gebbetje dat het leuk doet in goede tijden, maar in slechte tijden als één van de eerste het veld moet ruimen. Dat is geen groot verlies, maar het zou zomaar kunnen dat het in 2013 nóg erger wordt.

De UWV Arbeidsmarktprognose laat wat dat betreft weinig aan de verbeelding over. Het aantal banen zal dit jaar met 85 duizend afnemen en het aantal vacatures dat ontstaat bereikt in 2013 een dieptepunt (met uitzondering van de zorg en de techniek). Steeds meer mensen moeten knokken om steeds minder banen, waardoor ook een ándere HR-hype, die vermaledijde War for Talent, straks het loodje legt en er geen sprake meer is van een strijd om sollicitanten, maar van een strijd om werk.

Uitgeknikkerd

Een strijd die voor de werkloze frontsoldaten een bijna uitzichtloze aangelegenheid wordt: als ze al een vacature vinden die enige aansluiting heeft met hun opleiding, ervaring en wensen, dan blijkt dat een recruiter gemiddeld zes seconden overheeft voor een blik op het cv – op voorwaarde dat zo’n cv er niet al volautomatisch door het ATS is uitgeknikkerd – al dan niet voorzien van een beleefd commentaar. En áls er dan naar gekeken wordt, selecteren werkgevers en/of recruiters vooral op formele eisen: opleiding, werkervaring, dat soort dingen. “Nederlandse werkgevers zijn erg geneigd naar formele dingen te kijken en weinig rekening te houden met wat mensen verder kunnen”, zegt de Utrechtse hoogleraar – en zelfverklaard ‘dissident econoom’ – Joop Schippers in het artikel. Ja, dat haalt je de donder. Wat is dat, ‘wat mensen verder kunnen’? Een sprankelende persoonlijkheid? Nooit te beroerd om voor de hele afdeling koffie te halen? Aanwinst voor de teamgeest? Groot leervermogen? Ik zou niet weten hoe je als recruiter op al die fijne, zachte competenties en ontwikkelpotentie kunt letten als je tot over je oren in de kandidaten zit. Dan moet je gewoon dóór.

Inderdaad, dat is bijzonder lullig voor degenen die er buiten vallen of er niet in slagen het gevraagde onder te brengen bij een ‘formeel’ criterium. En ik ben niet optimistisch: het wordt een harde aangelegenheid, daar op die arbeidsmarkt. Binnen een jaar van boeien en binden naar losmaken en ontbinden. Het kan maar hard gaan.

2 gedachten over “Ontboeien en ontbinden op de arbeidsmarkt”

  1. Niet echt fijn qua inhoud…

    En ik heb nog nooit van een strategisch stomp punt gehoord. Maar na het wegvallen van ‘behoud’ en de ‘War for Talent’ is er wel weer ruimte in het HR-hype-vocabulaire, dus ik zou zeggen: introduceer het.

  2. Een fijn artikel.

    In de categorie taalpurisme, wat is in hemelsnaam een strategisch speerpunt? En zijn er ook strategisch stompe punten?

Reacties zijn gesloten.