Employer branding als reclame – dat dacht ik niet

Is employer branding nog nodig, vraagt Marketingfacts zich af. Want waarom zou je geld uitgeven aan het ‘promoten’ van je werkgeversmerk? Mensen staan immers in drommen voor de poort?

Employer branding - in drommen voor een baan

Mijn standpunt over marketeers die zich tegen employer branding en recruitment aanbemoeien, is wel bekend: dat zouden ze niet moeten doen. En dit artikel is geen uitzondering op de regel. Want hoewel het belang van employer branding wordt onderkend, staan er teksten in als: “Het is reclame maken voor jouw bedrijf als merk”. Reclame?! Wel, dat is nou precies wat het niet is.

“Iedere werkgever is een employer brand. Dus je kunt er maar beter voor zorgen dat je als merk goed in de markt staat”, klinkt nog wel redelijk. Maar met de tekst “Met een goed ontwikkeld en uitgebouwd employer brand zorg je er als bedrijf voor dat toekomstige werknemers je goed kunnen vinden”, mist het verhaal volledig de point. Want employer branding is géén reclame, geen communicatiegebbetje, geen zoekdingetje en zelfs geen remedie tegen de toekomst, als er “sooner or later” krapte ontstaat en de “poule” (het staat er echt) met werknemers kleiner wordt.

Employer branding is een manier om bewust met je werkgeverschap om te gaan, daar met trots over te willen vertellen en vooral: trots te zijn dat mensen het willen vertellen. Dat heeft niets te maken met zaken als ‘vindbaarheid’ of dat je “een beter imago hebt dan je concurrenten”. Het is het vertellen van een waargebeurd verhaal en pas als je dat verhaal op orde hebt, kun je je gaan afvragen aan wie en hoe je het vertelt. En dat is niet op de manier zoals in dit geval wordt voorgepreveld.

Kwalijk

Dat marketeers geen kaas hebben gegeten van het onderwerp, het zij ze vergeven. Maar dit artikel is geschreven door de directeur van een uitzendorganisatie, al is het dan een zieltogende en die zou echt beter moeten weten. Misschien is er sprake van een poging om een nieuwe markt aan te boren, nu het uitzenden even niet zo lekker loopt – iets wat op grond van dit verhaal hopelijk niet gaat lukken – maar dan nog is het een kwalijke zaak dat er verhalen over dit onderwerp worden geschreven die de diepgang hebben van een platbodem. En dat er blogs zijn die ze nog publiceren ook.