De menselijke fout in Big Data

Recruiter.com heeft een whitepaper opgeduikeld over – yes, yes – Big Data in recruitment. Big Data is, eh, big. En recruitment is er altijd als de kippen bij om nieuwe dingen uit te proberen, dus voilà. Een whitepaper, en niet zomaar één. Gemaakt op basis van Futurecasting, een “high-impact concept that could transform the business of recruiting”.

Menselijke fout in Big Data

Nu verschijnt er om de haverklap een ‘concept’ dat recruitment voor altijd zal veranderen en de resultaten vallen tot nu toe meestal tegen. Voorlopig wachten we dus nog even af hoe het gaat aflopen met deze gloednieuwe manier om iets bruikbaars te maken van “the huge quantities of data that now exist about billions of potential job candidates across the globe” en hoe “Talent Acquisition Pros” kunnen leren “how to collect, store and analyze data better”. Maar voor de duidelijkheid: als het niks wordt, ligt dat niet aan het ‘concept’, maar aan de mensen.

Dat is tenminste de conclusie die ik getrokken heb naar aanleiding van de vraag: “How do we eliminate human error here?” Hoe kunnen we er voor zorgen dat die goudmijn van data niet ten prooi valt aan de menselijke neiging om de dingen fout te doen? Wel, door de volgende vier zaken.

  • Standaardiseer je data entry en invoervelden
  • Wees je bewust van de waarde van persoonlijke informatie
  • Maak maximaal gebruik van wat er al is
  • Denk op lange termijn en deel gegevens in de hele organisatie

Okee… Misschien ben ik na al die jaren wat blasé geworden. Maar de recruiter die zijn of haar data als een ratjetoe opslaat, informatie niet weet te waarderen, telkens een telefoonnummer opnieuw moet opzoeken of als een broedse kip op kandidaten gaat zitten, die gaat het in het vak niet lang maken. Al was het maar uit gebrek aan efficiency.

Twee Annemarie Stels

Het grote risico met Big Data lijkt mij niet dat er onvoldoende gebruik van wordt gemaakt. Integendeel: het grootste risico is dat er te veel gebruik van wordt gemaakt. Dat niemand door de bomen het bos nog ziet. Dat er conclusies worden getrokken die niet juist zijn. Of dat informatie – niet alleen van jezelf, maar ook en vooral van anderen – aan elkaar wordt gekoppeld alsof het over één persoon gaat, terwijl het er meerdere zijn (en dat overkomt niet alleen Rob Jansen, maar er is zelfs een tweede Annemarie Stel in dit land – waar ik nog nooit contact mee heb gehad overigens). Of dat er investeringsbeslissingen worden genomen die zijn gebaseerd op krakkemikkige informatie. Big Data zijn een Doos van Pandora, want niemand weet precies wat er in gaat en ook niet wat er uit komt.

Big Data is spelen met vuur.