Loopt HR blind achter technologie aan?

In een RM-post genaamd Verslaafd sprak ik vorige week mijn – voor terugkerende lezers niet onbekende – verbazing uit over de naïviteit waarmee continu technologische ‘oplossingen’ worden bedacht voor de HR- en recruitmentpraktijk. En vroeg me af waarom we nog steeds niet snappen dat systemen die pretenderen het hele scala aan menselijk gedrag te kunnen algoritmiseren en automatiseren, gedoemd zijn om te mislukken.

Blind achter HR technologie aanlopen

In de comments bij het artikel maakt Michel Rijnders een opmerking die to the point is. Volgens hem zijn er twee soorten technologie: één om processen eenvoudiger en sneller te laten verlopen en één “om mensen overbodig te maken”. De eerste soort heeft zijn weg gevonden in zaken als webwinkelen, vakanties boeken, internetbankieren of meterstanden doorgeven. Handig, praktisch, gebruiken we graag. De tweede soort bestaat uit de grote, allesomvattende ideeën die eerst naar een oplossing zoeken en dan pas naar een bijpassend probleem – en die “vooralsnog volop falen”. Veel HR- en recruitmentachtige toepssingen vallen in die categorie. Maar de interessante vraag aan het eind was: waarom lopen juist HR en recruitment hier zo hard achteraan?

Vaste RM-reaguurder Dirk Goossens veronderstelt dat het komt omdat “HR een afvoerputje is voor suggestibele talentlozen met een missie”. Dat is niet aardig gezegd door iemand die z’n geld verdient met “innovatieve e-HRM applicaties op het gebied van mobiliteit en employability” en voor wie deze ‘suggestibele talentlozen’ bread & butter zijn. Kan nooit goed zijn voor de klandizie. Maar wellicht was het al een veeg teken dat mijn virusscanner me waarschuwde voor ‘riskant gedrag’ van de bijbehorende website.

Conservatief vak

Het is ook maar de vraag of HR en recruitment harder of blinder achter dergelijke toepassingen aanlopen dan andere vakgebieden. Vooral recruitment doet het. De natuurlijke terughoudendheid van HR – het is in veel opzichten een conservatief vak – levert enige bescherming tegen overgevoeligheid voor non proven gadgets en de focus op mensen en relaties maakt HR tot op zekere hoogte afkerig van data en de bijbehorende HR technologie, in elk geval die met de grote pretenties. HR gaat eerder mee in theorieën, of dat nu over ‘engagement’ gaat, over ‘productiviteit’ of over al die vormen van leiderschap die tegenwoordig over ons worden uitgestort: coachend, charismatisch, inspirerend of dienend, you name it.

Overschatten

HR denkt ook graag op langere termijn. Recruitment daarentegen handelt vaak met een korte, op succes gerichte focus. Het is een vak waarbij je kunt of moet scoren. Niet in het minst vanwege de zwaar concurrerende markt waarin het zich bevindt. Alles dat kan helpen om sneller, beter, eerder of meer te scoren, is welkom. Gevoegd bij de neiging van sommigen om het belang van recruitment te overschatten en het vak te definiëren als ten grondslag liggend aan en van fundamenteel belang zijnd voor zo ongeveer alle bedrijfsfuncties, creëert dat overspannen verwachtingen en het aanhollen achter alle online gimmicks, soms met achterlating van het gezond verstand.

Misschien is het geen wonder dat HR en recruitment soms water en vuur zijn. Maar met dat blind achter technologie aanlopen valt het bij HR dus wel mee.