De vacaturetekst blijft een zorgenkindje

Gisteren vond wederom het Intermediair Arbeidsmarktevent plaats, met als slotakkoord de bekendmaking van het resultaat van het Intermediair Imago Onderzoek, ‘de favoriete werkgever 2013’. Een titel die – ondanks de enorme hoeveelheid banen die er binnenkort verloren gaan – voor de zoveelste keer naar de Rabobank ging. Dat was dus niet echt nieuws.

Winnaar

Het was ook geen nieuws dat uit het onderzoek bleek dat verschillende doelgroepen er verschillende voorkeuren op nahouden als het gaat om arbeidsvoorwaarden en andere aspecten van een baan. Uitvoerder van het onderzoek Motivaction heeft daar tegenwoordig een leuk handvat voor. En ook op allerlei andere plaatsen en manieren krijgen werkaanbieders op een presenteerblaadje aangeboden wat hun doelgroep van belang vindt en waarmee ze zijn te ‘verleiden’. Informatie die je heel goed kunt gebruiken. Het is dus niet dat we het niet weten.

De grote vraag is: waarom zien we er maar zo weinig van terug in vacatureteksten?

Neem bijvoorbeeld onderstaande ‘vacaturetekst’, afkomstig van een recruitmentsite van een grote Nederlanse werkgever (nee, geen naming and shaming hier). In Word besloeg het geval vier pagina’s en bestond voor 100% uit ‘zenden’. Dit zijn wij. Dit vragen wij. Dit moet je allemaal kunnen. Dit bieden wij. Dit zijn wij nóg een keer. Dit is een subonderdeel van ons. Samenvatting functie-eisen. Enzovoorts.

Vacaturetekst

(Klik op de afbeelding voor een iets minder onleesbare versie)

Toevallig was het een vacature waar ik meer vanaf wist. Gezien deze kennis kon ik me een goede voorstelling maken van a. de zeer uitdagende klus die moest worden opgeknapt en b. het type manager dat gezocht werd. De taakbeschrijving nam driekwart A4 in beslag en de functie-eisen zelfs een heel. Maar waar het werkelijk om ging? Dat stond er niet bij. Wel was ik door het lezen van de vacaturetekst in één keer geheel op de hoogte van alle ins en outs van de gehanteerde methodiek voor competentiemanagement en de formele assessmentcriteria voor managers. Ook kon ik het organisatieonderdeel feilloos uittekenen in een organogram.

Meer tekst

“Mediocre or generic job descriptions won’t lure top talent away from their current gig to your opening”, zegt dit nuttige artikel op ERE.net. Daar kan ik aan toevoegen: meer tekst helpt óók niet. Want zonder te weten wat nu de echte ‘uitdaging’ van een baan is en zonder een beeld van degene die het zou kunnen doen, zonder de fit te benadrukken en daarin keuzes te maken, blijft elke vacaturetekst middelmatig en generiek. Er blijft een kloof gapen tussen wat we vertellen en waar het werkelijk om gaat, tussen wat we denken te zoeken en wat we echt nodig hebben. Dat leidt niet tot een goede ‘match’, maar wat net zo erg is: “vague job descriptions almost sound inter-changeable across different companies and positions in the industry”. Je onderscheidt je er dus óók totaal niet mee.

Het is blijkbaar moeilijk om de draai naar de ander kant te maken en een tekst niet te schrijven vanuit de afzender, maar vanuit de ontvanger. Zelfs als telkens weer duidelijk is dat dat tot betere resultaten leidt. Samen met de auteur van het genoemde artikel vraag ik me af ‘how many job seekers may pass up the perfect fit simply due to the lack of information in the job description’. En hoe lang het nog duurt voordat de vacaturetekst is gepromoveerd van zorgenkindje tot ster van het bal. Nog heel lang, vrees ik.

2 gedachten over “De vacaturetekst blijft een zorgenkindje”

Reacties zijn gesloten.