sociale media

HR en sociale media – moeilijk, moeilijk?

Bij bijna driekwart van de organisaties staat het onderwerp ‘sociale media’ niet op de agenda van HR. Ja, een beetje als het gaat om arbeidsmarktcommunicatie of recruitment. En voor employer of internal branding maakt HR aarzelende uitstapjes richting collega-afdelingen zoals marketing of communicatie. Als het echter gaat om de typische ‘HR-dingen’ zoals leren en ontwikkelen of kennisdeling, dan blijft het vakgebied achter. Dit zijn conclusies uit de HR Social Survey 2013.

sociale media

Het grappige is dat sociale media voor HR-medewerkers zelf geen onbekend fenomeen zijn. Zo bleek ook al uit onderzoek in 2011 dat deze medewerkers royaal gebruik maken van de mogelijkheden om kennis uit te wisselen met vakgenoten of zichzelf in de etalage te zetten. In 2013 is dat niet echt anders: zelf lekker bezig, maar niet als het gaat om de organisatiedoelen. Hoe zou dat komen?

We zouden kunnen zeggen: omdat HR een conservatief vak is. Of omdat HR-medewerkers per definitie voorzichtige mensen zijn, die – gezien mogelijke privacyverwikkelingen – niet teveel willen blootgeven. Het is hier al meerdere keren aan de orde geweest: waar komt de koudwatervrees van HR-medewerkers voor het professioneel gebruik van sociale media en nieuwe (communicatie)technologie vandaan?

  • De natuurlijke terughoudendheid van HR levert bescherming tegen overgevoeligheid voor non proven gadgets en de focus op mensen en relaties maakt HR tot op zekere hoogte afkerig van data en de bijbehorende HR technologie.
  • HR heeft ontdekt dat gebruikers er niet direct op zitten te wachten: ‘User adoption is a bitch’.
  • De verwachtingen dat een organisatie door introductie van online of digitale vormen van samenwerking een ‘superorganisatie’ wordt, zijn gebaseerd op foute argumenten.
  • Het valt allemaal reuze mee! Veel HR-afdelingen zijn best overtuigd van het nut van sociale media. Dit getal wordt alleen overtroffen door de afdeling Marketing.

In een flexibiliserende wereld, waar werknemers lang niet altijd allemaal op dezelfde plek zitten, dan weer hier werken, dan weer daar, waar vast, tijdelijk, gedetacheerd of wat voor soort personeel dan ook dwars door elkaar aan de slag is, zijn ‘nieuwe’ vormen van samenwerking nodig, dat staat buiten kijf. Maar of dat per se sociale media moeten zijn, kun je je afvragen. En wat is er mis met het normale ‘gesprek’?