Alle berichten van Annemarie Stel

Annemarie Stel is onder de naam Wervingsvisie.nl werkzaam als zelfstandig adviseur op het gebied van arbeidsmarktcommunicatie, employer branding en recruitment.

27 strategische doelen voor recruitment. Huh?

Als ik – wat niet vaak voorkomt, gelukkig – last heb van een writer’s block, ga ik altijd even naar ERE.net en zoek de meest recente bijdrage van John – pardon, dr John – Sullivan. Voor wie de man niet kent: John – pardon, dr John – is “an internationally known HR thought-leader”. Dat is natuurlijk een betrekkelijk begrip – als het om HR gaat, zijn er heel veel mensen die zichzelf graag als opinieleider profileren – maar deze man is de absolute top in het maken van lijstjes. Altijd leuk om te lezen, ook zonder writer’s block en gegarandeerd dat ik weer even vooruit kan.

recruitment

Dit keer heeft hij – voor zover ik kan beoordelen, want soms raak ik de tel kwijt – zichzelf overtroffen met een lijstje waarop maar liefst 27 strategische doelen staan voor recruitment. Strategisch is een must. Om de teamleden gefocust te houden of te voorkomen dat ze zich bezig houden met zaken die minder relevant zijn. Maar… “You certainly can’t be strategic unless you have a formal written strategy”. Die wat John – pardon, dr John – betreft, dus uit 27 onderdelen kan bestaan. Alsof het nog niet ingewikkeld genoeg is om überhaupt zo nu en dan iemand te vinden die min of meer geschikt is voor een vacature.

Lees verder 27 strategische doelen voor recruitment. Huh?

Employer branding: klagen en pesten toegelicht

We moeten stoppen met het zien van employer branding als trucje om een opgepoetst beeld te geven van het werken bij een organisatie of bedrijf, schreef ik laatst. Employer branding verandert door dat soort praktijken van iets dat er gewoon is, naar een instrument dat een bepaald effect moet bereiken. Meestal een effect dat mooier is dan de werkelijkheid en we weten: het is niet alles goud dat er blinkt.

employer branding

Werken is meestal immers wel ok, maar elke baan heeft – naast al het heerlijks als een maandelijks salaris, vakantiedagen, de mogelijkheid om opleidingen te volgen of gezellige collega’s – ook negatieve kanten. Sleur, ongezellige collega’s, fileleed, rare werktijden… Elke medaille heeft twee kanten, elke situatie meerdere invalshoeken. De vervelende dingen maken evenzeer onderdeel uit van de baan als de positieve. En guess what: ook dáár hebben ze in Amerika nu een afkorting voor gevonden.

Lees verder Employer branding: klagen en pesten toegelicht

HR en sociale media – moeilijk, moeilijk?

Bij bijna driekwart van de organisaties staat het onderwerp ‘sociale media’ niet op de agenda van HR. Ja, een beetje als het gaat om arbeidsmarktcommunicatie of recruitment. En voor employer of internal branding maakt HR aarzelende uitstapjes richting collega-afdelingen zoals marketing of communicatie. Als het echter gaat om de typische ‘HR-dingen’ zoals leren en ontwikkelen of kennisdeling, dan blijft het vakgebied achter. Dit zijn conclusies uit de HR Social Survey 2013.

sociale media

Het grappige is dat sociale media voor HR-medewerkers zelf geen onbekend fenomeen zijn. Zo bleek ook al uit onderzoek in 2011 dat deze medewerkers royaal gebruik maken van de mogelijkheden om kennis uit te wisselen met vakgenoten of zichzelf in de etalage te zetten. In 2013 is dat niet echt anders: zelf lekker bezig, maar niet als het gaat om de organisatiedoelen. Hoe zou dat komen?

Lees verder HR en sociale media – moeilijk, moeilijk?

Vacaturesites en vacatureteksten in gevaar!

Nadat ik met Seth Godin in de hand heb proberen uit te leggen waarom het met Jobbird nooit iets had kunnen worden, deed Recruiter.com het een dag later nog eens dunnetjes over in een artikel genaamd The Anatomy of A Job Board – What’s Next? Waaruit ik onder andere leerde dat er een ‘International Association of Employment Websites’ bestaat, die gezamenlijk meer dan 40.000 websites uitbaten.

vacaturesites

Met die 40.000 vacaturesites gaat het niet goed. Concurrentie van gespecialiseerde sites, te weinig aandacht voor de kandidaten, (online) netwerken en aggregators en de opkomst van ‘sourcing’ tools zijn daarvoor verantwoordelijk. Voor vacaturesites betekent dat een flinke bedreiging, o.a. zichtbaar in het afnemen van de beurswaarde van Monster met 90% in de afgelopen zeven jaar. Ze moeten gaan zoeken naar ‘meerwaarde’, ofwel “Tom Poes, verzin een list”. Het is alleen de vraag of zo’n list bestaat.

Lees verder Vacaturesites en vacatureteksten in gevaar!

Waarom Jobbird mislukt is en Seth Godin een punt heeft

Een ‘meatball sundae’, zo noemt Seth Godin het verschijnsel waarbij oude oplossingen in nieuwe vormen worden gegoten. Meestal gaat dat mis; het stapelen van oude (marketing)praktijken bovenop nieuwe eindigt over het algemeen met “nothing but a failed website”. In het licht van alle commotie rondom Jobbird en RecruitmentMatters zouden we bijna vergeten dat ‘hetzes’ weliswaar veel aandacht trekken, maar dat het veel interessanter is om te bekijken hoe het kan dat Jobbird het succes van Nationale Vacaturebank niet heeft kunnen evenaren.

Jobbird

Het is te prijzen dat er ondernemers zijn die hun nek willen uitsteken en ook het voornemen om de wereld te gaan veranderen is lovenswaardig, maar soms kan de tijd – en alles wat er in relatief korte tijd kan veranderen, zeker op het gebied van recruitment en vacaturesites – een vernietigend effect hebben op ambities.

Lees verder Waarom Jobbird mislukt is en Seth Godin een punt heeft

MeTransfer

Soms hebben organisaties het lef om een opvallende vacaturemelding te plaatsen. Soms gaat dat helemaal verkeerd, zoals bijvoorbeeld bij de beruchte Tonika-vacature en krijg je met een beetje pech een vracht kritiek of erger over je heen. Maar soms gaat het goed en dan verdient zo’n vacaturemelding het om nog eens apart vermeld te worden.

 vacaturemelding

Wat mij betreft geldt dat voor de bovenstaande vacaturemelding van WeTransfer, de service voor het verzenden van grote bestanden. Zo vaak maak ik er geen gebruik van en meestal negeer ik alle reclame die mij erbij – weliswaar op smaakvolle wijze en ja, de kachel moet roken, maar toch – wordt aangeboden, maar hier keek ik wél naar.

Lees verder MeTransfer

Accountancy: boontje komt om z’n loontje?

Een ‘bean counter’ is een accountant of andersoortige ‘bureaucraat’ die als een extreme Pietje Precies op de uitgaven let. Tot aan het tellen van de koffiebonen in de keuken aan toe (wat een zinloze activiteit lijkt te zijn). In het Nederlands zouden we zo iemand een mierenneuker noemen (het Engels kent geen ant fuckers). Tijdens mijn tripje naar Londen het afgelopen weekend, zag ik hoe het begrip werd gebruikt in een campagne voor de London School of Business and Finance, zeg maar een soort Nyenrode. Denk ik.

accountancy

In de campagne worden mensen opgeroepen zich aan te melden voor een studie accountancy, fulltime, parttime of online. Als Nederlandse AMC-er trokken deze advertenties vanzelfsprekend mijn aandacht. Volgens de campagne is accountancy méér dan het tellen van bonen; het kan leiden tot “a rewarding career”. Wat die ‘lonende’ carrière precies inhoudt, kunnen we lezen op de bijbehorende actiewebsite.

Lees verder Accountancy: boontje komt om z’n loontje?

Door de tunnel. De Tunnel.

Omdat ik vandaag nog net in Londen zit (vanmiddag vertrekt de Eurostar weer richting Brussel en Nederland met ons aan boord), bovendien jarig ben (dat laatste boeit me al geruime tijd niet meer, dus doe geen moeite) en dit artikel vijf dagen geleden geschreven is, is de kans dat het aansluit bij de actualiteit (voor zover er momenteel iets actueels is) nul. 

tunnel

Dat ga ik dan ook maar niet proberen. Ik had de afgelopen dagen sowieso andere dingen aan m’n hoofd, zoals bijvoorbeeld de Paul Klee-tentoonstelling in Tate Modern. Of de Queen-musical, want je bent een ouwe muts of niet. Waar ik erg naar uitgekeken heb, is het tripje per voortrazende trein onder het Kanaal door: 300 km per uur en op het diepste punt 115 meter onder water. Hoe dol ik ook ben op de Thalys, die kan aan dit evenement toch niet tippen.

tunnel

Vorig jaar tijdens de vakantie in Engeland stonden we op zeker moment weg te waaien op een dijk in de buurt van Folkestone en zagen het gigantische emplacement van Eurotunnel in de diepte liggen. Ach, wat houd ik toch van treinen.  

Employer branding en de kunst van het loslaten

De manier waarop mensen zichzelf op sociale media veelal presenteren, kunnen we scharen onder de noemer: voor de bühne. Niet de zorgen over zieke ouders en/of criminele kinderen, de wanhoop over gesprekken tot diep in de nacht om te bezien of de relatie misschien tóch nog gered kan worden of de angst om je baan te verliezen; dat houden we voor onszelf.

employer branding

Maar wel de supergeslaagde (en ingewikkelde) recepten, de bijzondere ontmoetingen, de succesvolle prestaties of anderszins glanzende gebeurtenissen – die laten we graag zien in wat Fistful of Talent ‘the highlight reel’ noemt, de filmstrip van hoogtepunten in het bestaan. Dat het grootste deel van het leven bestaat uit sleur of dingen die lang niet altijd lopen zoals we graag willen, is niet wat blijkt op Facebook of Twitter. En dit gedrag vertoont overeenkomsten met de manier waarop organisaties met employer branding omgaan.

Lees verder Employer branding en de kunst van het loslaten

Coolblue zoekt een secretaresse, maar dat staat niet in de vacaturetekst

Het zal weinigen in de recruitmentwereld ontgaan zijn: de vacaturetekst voor een ‘Pieter Manager’ bij Coolblue. Een functie die zonder veel bescheidenheid wordt beschreven als ‘droombaan’ en die – zoals de toekomstige baas persoonlijk uitlegt – als belangrijkste doelstelling heeft: “Alle (digitale) informatie temmen die mijn werkplek bereikt”. En de baas zelf zo nu en dan ook, als ik het goed begrijp.

vacaturetekst

Nu geloof ik meteen dat de ‘eindbaas’ van Coolblue het razend druk heeft, zeker omdat hij een lichte neiging tot ADHD lijkt te vertonen en zelf zegt het lastig te vinden om keuzes te maken en prioriteiten te stellen. In zo’n geval kun je machtig veel plezier hebben van een stevige ‘personal assistant’. Maar bij het lezen van de tekst zag ik telkens Andrea Sachs voor me. In The Devil wears Prada laat Runway-hoofdredacteur Miranda Priestley – nog zo’n prototypische ‘eindbaas’ – deze ‘rammend slimme’ dame alle hoeken van de chique redactie zien. Zou dát de bedoeling zijn…?

Lees verder Coolblue zoekt een secretaresse, maar dat staat niet in de vacaturetekst

Vis, vis, vis – uit de oven

Zo nu en dan plaats ik hier iets dat niets met arbeidsmarktcommunicatie, employer branding of recruitment te maken heeft. Dan heb ik daar even zin in. Iets over de jongens bijvoorbeeld. Of de kat. Of een recept. Vandaag is het dat laatste, dus iedereen die niet geïnteresseerd is in eten of koken: nu is het moment om weg te klikken.

ovenschotel vis

Voor wie wél geïnteresseerd is: het bijgaande recept voor een ovenschotel-met-vis-bloemkool-en-broccoli is megasimpel – ingewikkeld koken is namelijk helemaal niks voor mij – maar wel lekker (zeggen degenen die het gegeten hebben) en eenvoudig vooraf te maken, voor het geval je eters krijgt. Zelfs de jongens – die normaal gesproken alleen maar grote hoeveelheden kip tot zich wensen te nemen – hebben het met smaak verorberd.

Lees verder Vis, vis, vis – uit de oven

Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

“Soms betekent innovatie: blijven bij dat wat werkt”, zegt Meredith Broussard in het NRC van 15 februari over het gebruik van e-books tijdens colleges (het oorspronkelijke artikel vind je hier). En ook onderstaande uitspraak van Coco Chanel (aangehaald bij de inmiddels beëindigde tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum) geeft een ambitie aan die verder gaat dan ‘we gaan het helemaal anders doen’. Sommige dingen zijn nu eenmaal voor langere tijd en vernieuwing is niet altijd hetzelfde als verbetering.

social collaboration

Bij het idee ‘innoveren om het innoveren’ moest ik denken aan de demonstratie van (de Salesforce-app) work.com, vorige week tijdens Co for it 2014.  Even ter achtergrondinfo: work.com schijnt het voormalige Rypple te zijn. Waar ik nog nooit van gehoord had en wat vermoedelijk een verbastering is van ‘ripple’, dat ‘rimpeling’ betekent. Wat vervolgens opvallend is, omdat de meeste van dit soort ‘systemen’ pretenderen om niet zozeer een rimpeling, als wel een aardverschuiving te veroorzaken. Maar dit terzijde. Work.com is een systeem voor ‘social collaboration’ rondom een kletsapp genaamd Chatter. Ik heb er geen ervaring mee en dit is dus ook geen test of bespreking over de functionaliteiten ervan. Maar het zette me aan het denken.

Lees verder Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

De ranglijst van meest favorieten: aandacht helpt

Hij is er weer: de populariteitspoll ‘Meest favoriete werkgever’ van iG!. Met opnieuw Shell op de eerste plaats van de ranglijst en Philips, KLM en de Rabobank daarachter. Het resultaat is weinig verrassend; deze vier doen al jaren niets anders dan stuivertje wisselen. En verder is er überhaupt weinig verrassends te bespeuren, hooguit dat Apple, vorig jaar nog op plaats 9, nu volledig uit de top 10 gevallen is. 

ranglijst

Andere ‘lijstjes’, bijvoorbeeld van Intermediair/Motivaction, laten eenzelfde beeld van populariteit zien; alleen weet Unilever zich bij Intermediair nog in de top 5 te frutten, waar iG! de Politie neerzet. Achter de usual suspects aan kop dreunt het dicht aaneengesloten veld – verderop worden de verschillen kleiner en kleiner – waar zo nu en dan een outsider wegvalt of naar voren weet te komen. Zielig is wel de val van ABN Amro van plaats 7 naar 21 en soms maakt een oude bekende een comeback – zoals Ahold dit jaar van 37 naar 13. Maar verder is het allemaal niet echt verrassend. Wat bij mij tot de vraag leidt: waarom worden steeds dezelfde organisaties genoemd?

Lees verder De ranglijst van meest favorieten: aandacht helpt

Hoe je een mismatch kunt voorkomen

Zes van de tien versgeworven medewerkers vertrekt binnen twee jaar alweer bij de nieuwe baas en vijftien procent doet dat zelfs al binnen één jaar, heeft Yacht ontdekt. Dat is – in heel veel gevallen – niet best. Gevoegd bij het feit dat het bij 30% van de vacatures niet of slechts met veel moeite lukt om een geschikte kandidaat te vinden en de conclusie ligt voor de hand dat het met het matchen van kandidaten op banen-bij-werkgevers niet van een leien dakje loopt.

mismatch

Nu is het verschijnsel mismatch niet nieuw en er wordt op meerdere plaatsen nagedacht over oplossingen om daar iets aan te doen (sommigen denken dat Facebook daarbij een rol kan spelen). De huidige omstandigheden spelen daarbij een rol: werkgevers kunnen hoge eisen stellen en dat doen ze ook. Ze zijn razend kritisch als het gaat om opleiding en ervaring – dat moet exact passen. Tegelijkertijd constateert Yacht ook dat er “vaak een niet-realistisch beeld geschetst wordt door de werkgever”. Meestal is het te rooskleurig en Yacht noemt dat “zonde”. Ik zou eerder zeggen: da’s niet slim.

Lees verder Hoe je een mismatch kunt voorkomen

De match made on Facebook

Matching van kandidaten op vacatures is een lastige klus. Dat is het al voor mensen, maar helemaal voor machines. Die slagen er vooralsnog maar zeer ten dele in om dat goed voor elkaar te krijgen. Maar nu heeft uitzendbureau Timing een oplossing. Ze hebben een app gelanceerd “die flexwerkers meteen aan werk helpt”, niet door te koppelen op harde eisen – denk aan opleiding en werkervaring, van die dingen die je nodig hebt om een functie een beetje behoorlijk uit te oefenen – maar op zachte. Zaken als eigenschappen of interesses. Wat is dit voor persoon en wat boeit hem of haar?

match

En hoe komen ze aan die informatie? Die is afkomstig van de ingevoerde interesses en likes op… Facebook. Vacatures koppelen aan Facebookprofielen! Natuurlijk! Immers, iedereen zit op Facebook en wat mensen daar over zichzelf neerzetten, is compleet, geheel volgens de waarheid en doet op geen enkele manier een poging om de werkelijkheid mooier voor te stellen dan hij is. Elke like is weloverwogen en nooit verkregen met behulp van de kans op een gratis iPad of wellness-weekend. Ook de meest nederige interesse wordt vermeld. En over vacatures wordt altijd goed nagedacht; het is duidelijk wat er nu precies gevraagd wordt. De ‘match made on Facebook’: het definitieve einde van alle mismatches.

P.S. Wie denkt dat het ooit mogelijk zal zijn om een perfecte match te maken op grond van een profiel op een sociaal netwerk, moet zich misschien afvragen welke prijs we daarvoor zullen betalen. Lees The Circle; na afloop kijk je een tijdje lang héél anders tegen de Googles en de Facebooks aan.