Categorie archief: De wereld in

De wereld in is de tegenhanger van huis en haard. Alles wat zich NIET in of om het huis afspeelt, vindt hier een plekje.

Glisser

Vandaag slier ik door Parijs.

Misschien ga ik wel weer eens naar het Louvre. Of shoppen in de Rue de Rennes. Of scharrelen langs het Canal St. Martin. Of kijken of Galliera nu eens open is (tot nu toe heb ik altijd voor een dichte deur gestaan). Het Rodinmuseum, gecombineerd met een wandeling langs de Boulevard Saint Germain. Of – wat ik al heel lang van plan ben – gewoon op een willekeurige metrolijn stappen tot het eindpunt en daar dan eens gaan rondkijken.

Ah, die metro… De geur, het geluid; dat is echt Parijs. Hij is zo leuk. De lijnen 2 en 6 gaan voor een deel bovengronds. Lijn 14 heeft geen bestuurder. De lijnen 1, 4, 6, 11 en 14 rijden op luchtbanden. In totaal is het metronet meer dan 200 kilometer lang. Alleen al met de metro zou ik me de hele dag kunnen amuseren.

Nou ja, genoeg te doen. En de hele dag op een verwarmd terras zitten met het boek-op-de-iPad en zo nu en dan roepen “Grand crème, s’il vous plait”, tja, da’s ook niet verkeerd.

B(innenh)alen!

Na drie weken Frankrijk – met heerlijk weer, heerlijk eten en héél veel zien – is het tijd om weer aan de slag te gaan. Ik moet zeggen, dat valt niet mee, maar het heeft ook wel wat. En hoewel ik zoals gewoonlijk al heimwee naar Frankrijk had vóórdat we op de terugreis bij de grens met België waren, heeft het begrip ‘balen’ de afgelopen weken een nieuwe dimensie gekregen.

Juli en augustus staan bekend als ‘hooimaand’ en ‘oogstmaand’. In Frankrijk weten ze daar wel raad mee. Waar ik ook keek, overal lagen de balen stro in het land. Wat een bijna mystieke ervaring was, gezien de afbeelding die ik vorig jaar koos als cover van mijn boek: balen stro in het Franse land… Ronde balen hebben een heel ander effect dan de suffe vierkante die je hier in Nederland tegenkomt. Gecombineerd met het glooiende landschap en indrukwekkende wolkenluchten, leveren deze balen namelijk je reinste kunstwerken op.

Maar hoewel ik dus de hele tijd in m’n eigen boek rondliep en daardoor nogal eens aan m’n werk herinnerd werd, is het een groot voordeel in deze economisch wat magerder tijden dat ik voor de volgende druk van het boek geen stockfoto’s meer hoef te gebruiken – we hebben persoonlijk tientallen plaatjes geschoten, zoals deze hierboven. En nee, de balen worden niet naar Afrika geëxporteerd als wc-papier voor olifanten…

Vakantieprogramma – lekker lezen

In midden-Nederland is-ie al een week oud: de vakantie. Deze week volgt het noorden en het zuiden moet dit jaar het langst wachten.

De komende tijd gaat dit blog over op een vakantierooster (nee, dat is iets anders dan een tropenrooster). De frequentie gaat omlaag naar drie berichten per week (op maandag, woensdag en vrijdag), maar dat betekent niet dat er niks te lezen valt, integendeel, er valt meer te lezen dan ooit. Voor de komende drie weken heb ik een aantal berichten voor jullie uitgezocht en ze onder de noemer ‘Uit de oude doos’ thematisch bij elkaar gezet. Berichten waarvan ik denk dat ze nog steeds de moeite waard zijn om te lezen. En waar ik jullie hopelijk een plezier mee doe!

Ik wens iedereen een hele fijne vakantie en veel leesplezier, hier op dit blog of in de zon, aan het strand, op een balkon of waar dan ook met een lekker of leerzaam boek!

Tweede Pinksterdag aan zee en andere ideeën

Zo nu en dan is het… Wel, misschien niet nodig, maar toch zeker wel uiterst aangenaam om jezelf eens te verwennen. Buiten alle gedoe met werk, kids, huishouden, bijblijven, belastingen, snelheidsboetes en andere verplichtingen, bedoel ik. Daarom ben ik afgereisd naar Egmond aan Zee, voor een lang relax-Pinksterweekend.

Voor wie nog geen plannen heeft, maar wel iets leuks wil ondernemen: hierbij een vijftal suggesties. Pinkpop zit er niet bij, want dat is opeens niet meer met Pinksteren (eigenlijk is het dan geen Pinkpop meer, vind ik). Maar wel leuk en vooral leuke dingen met kids.

  • In dierenpark Emmen is een aapje geboren. Vanuit de Randstad een enorm eind rijden, maar een fijne dierentuin.
  • In Brugge kun je tegenwoordig de stad verkennen per Segway.
  • Voor wie het echte ‘outdoor & survival-werk’ een stapje te ver gaat, maar toch spanning wil, is het Klimbos Veluwe een goed alternatief.
  • 24 mei is de Dag van het Kasteel. Je kunt in ruim 90 kastelen terecht.
  • De Batavia-werf bestaat dit jaar 25 jaar. Er wordt gebouwd aan een replica van één van de beroemdste schepen: De Zeven Provinciën.

Ik wens iedereen heerlijke – en bij voorkeur zonnige – Pinksterdagen toe.

Bij de sinjoren

Om toch nog het idee te hebben dat we iets hebben ondernomen in deze meivakantie, zijn we een paar daagjes naar Antwerpen.

Beetje rondlopen, lekker eten, de Europese economie een steuntje in de rug geven en misschien nog een rondvaart met Flandria door de haven.

En aangezien het om de reis gaat en niet om de bestemming – nou ja, het gaat natuurlijk ook wel om de bestemming – is de heenreis via de Zeeuwse dammen gegaan. Omweg van heb ik jou daar, maar het blijft altijd de moeite waard.

Goede Vrijdag

Tja, ik zou zeggen: maak er een goede vrijdag van. Het is de laatste dag voor een lang weekend, per slot.

De oudste en ik zitten in Parijs en daar is Goede Vrijdag (ook) geen vrije dag. Tussen het shoppen en scharrelen door, zullen we hier wel iets kunnen vinden om te bekijken! En voor wie dit weekend in Nederland iets leuks wil ondernemen: hier een aantal tips. Zelf zou ik gaan voor de Paasmarkt in Den Haag en/of paaseieren gaan zoeken bij het Museum voor Volkenkunde in Leiden.

Veel plezier!

Eindstand Twitter Poll en op weg naar Parijs

Gisteren is de termijn van de Twitter Poll gesloten. In totaal zijn er 20 stemmen uitgebracht. Helemaal representatief lijkt me dat niet, maar vooruit, het geeft een beeld.

De meeste respondenten zien zichzelf als een Maven (35%). Niks mis met het zelfvertrouwen op Twitter. Niemand heeft zichzelf een Smore of een B1tch willen noemen (niet verwonderlijk), 10% vond zichzelf een ‘Mensch’, en 15% een Brand. Er waren twee Newbies en een kleine eenderde van de respondenten doet niet aan Twitter. Hm. Deze resultaten zeggen vermoedelijk meer over mij en mijn omgeving dan over Twitter.

En dan nu Parijs

Vanavond gaan we op weg naar Parijs. Nadat de jongste vorig jaar meeging op een D-Day-tour door Normandië, was de beurt voor een reisje Frankrijk-alleen-met-mam nu weer aan de oudste. We gaan Pasen vieren in Parijs.

Dus Thalys, here we come. Tickets al lang geleden besteld – gelukkig raken die PDF’s niet kwijt, in tegenstelling tot papieren tickets, waar ik op de valreep nog wel eens heftig naar heb moeten zoeken – tassen gepakt en op naar Schiphol (via Rotterdam kan vanuit Leiden ook, maar dan missen we de tunnel onder het Groene Hart, wat jammer zou zijn, en deze route gaat nog sneller ook). Het is al fascinerend om de trein op Schiphol te zien binnenrijden, maar nog fascinerender is het om op het Gare du Nord aan te komen. Waar de trein die een kwartiertje eerder nog met brute kracht en 300 km per uur over de rails raasde, stijlvol en bijna bedachtzaam het imposante station binnenglijdt. Daar kan toch geen enkel ander vervoermiddel tegenop. Niks kan tegen Parijs op, eigenlijk.

Marokko – tot slot

Sinds een dag teruggekeerd uit Marokko – van plus 20 naar min 5, da’s best heftig – heb ik even tijd gehad om de indrukken te verwerken. En de belangrijkste daarvan is wel dat het land heel hard werkt om een modern land te worden, maar dat voorlopig nog niet is en dat het er op een aantal plaatsen nog bijna middeleeuws aan toe gaat. Met wetten die de positie van vrouwen verbeteren, maar met een grote invloed van de islam, die een flink deel van die verbeteringen weer teniet doet. Met het vervoer (veel ezels, muilezels, paarden), auto’s die aan geen enkele milieunorm voldoen en met een economie die zowel middeleeuws van aard is (sterk lokaal, veel handel) alsook wat betreft de productiemiddelen.

Lees verder Marokko – tot slot

Arm en rijk

Na zes dagen ben ik weergekeerd in Marrakech. In de tussentijd heeft het automobiel 1200 kilometer afgelegd dwars door Marokko. Door hoogvlakten, gebergten, steden, dorpen en dorpjes.

Van Casablanca – het spijt me, een akelige stad – via Rabat – heel Frans, herkenbaar en voor de Westerse toerist dus vertrouwd terrein – en Fes weer richting Marrakech. Van waar uit een rumoerige bar (de beste wifi-ontvangst) met ontzettend Arabische muziek op de achtergrond, het verhaal verder gaat.

Lees verder Arm en rijk

Wifi in Marokko

In Rabat tref ik het eerste hotel met wifi! Officieus zijn er op veel plaatsen overigens wel netwerken op te vissen. Marokko is een mooi, maar wel een dubbel land: ezelkarren naast grote SUV’s, reclames voor TV-, telefoon- en internetabonnementen naast eetstalletjes op straat, veel prachtige en monumentale gebouwen uit een roemrijk verleden, maar soms in deplorabele staat. Toch, een bijzonder land en inderdaad indrukwekkend.

Een paar van die indrukken…

Lees verder Wifi in Marokko

Take off (en compenseer)

Nog een paar dagen en dan… op weg naar Marokko.

Dank voor de tips die ik via deze weg gekregen heb. Het waren er te veel om allemaal in praktijk te brengen… Zodra ik ergens in Marokko de hand weet te leggen op een wifi-verbinding, zal ik een bericht achterlaten en iedereen op de hoogte houden!

En voor wie zich zorgen maakt: we compenseren de CO2. Rekensommetje: het vliegtuig gaat 3 ton uitstoten. Voor die hoeveelheid moet één boom 265 jaar groeien. Namens ons worden er 9 bomen geplant of beschermd die alles weer opnemen. Voor € 27 ben je van je schuldgevoel af.

Gelukkig vlieg ik niet vaak. Eigenlijk zelden.

Loop, eet en reis: Marokko

Hoewel het voor een ZZP’er-in-crisistijd vermoedelijk als onverstandig wordt beschouwd om op vakantie te gaan (a. het kost geld waar je nu eigenlijk zuinig op moet zijn, b. het kost tijd die je dan niet kunt besteden aan opdrachten, netwerken of acquireren) vertrek ik over een week of twee toch richting Marokko. In acht dagen zullen we zo’n 1000 km gaan afleggen en – door gebrek aan tijd – onderweg waarschijnlijk meer bezienswaardigheden moeten overslaan, dan dat we kunnen bekijken.

Het lijkt me een prachtig land. Niet eens zo heel ver hier vandaan, maar zo’n andere sfeer en cultuur… Indrukwekkend. Bijzonder.

Lees verder Loop, eet en reis: Marokko

Banlieue

Omdat V.’s auto al drie weken geen beweging had gehad – wat moet je per slot van rekening met een auto in Parijs, vaak heb je er meer last dan gemak van, bijvoorbeeld als het om parkeren gaat – besloten we vandaag om hem een stukje uit te laten. Om te bezien of de accu het nog deed. Dat was het geval en – altijd in voor avontuur – we trokken de banlieue in. We kwamen zodoende uit in Saint-Germain-en-Laye.

Saint-Germain-en-Laye is een voorstad van Parijs, slechts twintig kilometer van de Eiffeltoren verwijderd, maar een wereld op zich. Prettige brasseries (met on-Parijse prijzen), mooie winkels en een enorm kasteel.

Zo’n kasteel waar je de halve geschiedenis van Europa uit kunt aflezen: een middeleeuws donjon uit de tijd dat een kasteel een middel ter verdediging was; een uitbreiding in de 13e eeuw met een flamboyant gotische kapel; na het afbranden van het grootste deel van het kasteel tijdens de Honderdjarige Oorlog opnieuw opgebouwd; en in de 16e eeuw uitgebreid, wat het kasteel z’n huidige vorm opleverde. Indrukwekkende tuinen van Le Nôtre (bekend van de tuinen in Versailles), huistuinier van Franse koningen.

Lodewijk XIV werd er geboren, Napoleon vestigde er een cavalerie-school en inmiddels heeft het kasteel een bestemming als een museum (Musée d’Archéologie Nationale).

En dat allemaal op een koude eerste dag van het nieuwe jaar, omdat anders de accu het misschien niet meer zou doen. Het begrip ‘banlieue’ krijgt op deze manier wel een andere betekenis; van eventuele ongeregeldheden in de ‘andere’ banlieues heb ik weinig meegekregen.

Het museum was overigens wel gesloten.