Categorie archief: Visies

Over alles wat ik vind en waar ik wat van vind.

Online beurs

Omdat het mogelijk was om een droomreis te winnen van 10.000 euro – ben nooit te beroerd om iets te winnen – en omdat ik wel nieuwsgierig was hoe zoiets er tegenwoordig uitziet, had ik mij aangemeld voor de online reisbeurs van de ANWB, op 4 januari van tien tot tien. Per slot was het concept in het verleden al verschillende malen voor recruitment uitgeprobeerd, en met wisselend succes. Hoe zou deze beurs werken?

Lees verder Online beurs

Het maken van een arbeidsmarktstrategie

Op 8 december gaf ik een hoorcollege aan zo’n 100 eerstejaars studenten HRM van de Hogeschool van Amsterdam, over het onderwerp: Het maken van een arbeidsmarktstrategie en de rol van HRM. De bijbehorende presentatie kun je hier downloaden.

[gview file=”http://www.wervingsvisie.nl/wordpress/bestanden/hogeschool_amsterdam.ppt”]

Protocol

Op ii-Blog een artikel over een ‘Hyves Stand-in’, een automatische ‘vriend’ die foto’s en krabbels plaatst. Een robotHyver. Laatste hoop in bange dagen voor overwerkte recruiters of drukbezette captains of industry, die wel in de gaten hebben dat ‘je iets moet met social media’, maar er geen tijd voor willen of kunnen vrijmaken?

Nou vraag ik me af of dit echt gaat gebeuren of dat het een PR-stuntje is van de makers. Maar het idee om ons sociale verkeer digitaal, volautomatisch en onpersoonlijk te laten verlopen, doet me denken aan C3PO, de ‘protocol-robot’ uit Star Wars. Die er zo nu en dan uiterst vermakelijk naast kon zitten, omdat hij geen benul had van nuances, dubbele bodems of beeldspraak. Benieuwd hoe dat de Hyves Stand-in straks vergaat.

Google toch bij de tijd?

Op 15 december sprak ik hier mijn – laten we zeggen – verbazing uit over het feit dat Google in print! in een papieren advertentie! en naar later bleek ook per billboard! reclame maakt voor hun browser Chrome.

Google ad

Gelukkig viel mijn oog vandaag op de bovenstaande banner. Banner?! Banners waren toch ook dood?

Soms denk ik dat ik er een erg ‘klassieke’ benadering van mediagebruik op nahoud. Op de een of andere manier is het een prettig idee dat Google voor eenzelfde mediamix kiest als ik zelf zou doen…

Fun.

Vijf trends voor 2010

Vijf trends zullen 2010 domineren. Geen hypes, bevliegingen of eenmalige gebeurtenissen; deze trends kennen al een lange(re) geschiedenis. Het zijn de rollers en brekers van golven die ver weg op de oceaan zijn ontstaan en nu over het strand rollend zichtbaar worden. We herkennen het, doen het, gebruiken het en verwachten het.

Het gaat om creative experience, instantaneous gratification, male/female, empowerment en FUBU.

Lees verder Vijf trends voor 2010

Old fashioned Google

Omdat ik een ontzettende hekel heb aan ijs van een auto afkrabben en vanmorgen toch om tien uur (dan zijn de ruiten nog niet ontdooid) in Den Haag moest zijn, heb ik de trein genomen. Die was stipt en warm. Eigenlijk best voor herhaling vatbaar.

In de trein trof ik de bekende bulk gratis leesvoer aan en daarbij zat ook de Sp!ts van 15 december. De buitenste vier pagina’s bestonden uit een advertentiebijlage, wat natuurlijk niet heel bijzonder is, hooguit duur. Maar wat me vooral opviel: het was een advertentie van Google, voor hun browser Chrome. Die gebruik ik nu een jaar of zo en zeer tot tevredenheid, dus het is niet dat ik het er niet mee eens ben.

Google Ad

Maar een advertentie van Google. Op papier. In een krant. Misschien is print toch niet dood.

Ideeën

How to protect your ideas in a world where ideas spread?

Don’t.

Instead, spread them. Build a reputation as someone who creates great ideas, sometimes on demand. Or as someone who can manipulate or build on your ideas better than a copycat can. Or use your ideas to earn a permission asset so you can build a relationship with people who are interested. Focus on being the best tailor with the sharpest scissors, not the litigant who sues any tailor who deigns to use a pair of scissors.

Bron: Seth Godin

100 studenten in een auditorium

Vandaag heb ik een gastcollege gegeven aan de Hogeschool van Amsterdam, over het maken van een arbeidsmarktstrategie. Er waren zo’n honderd studenten bij. Gastcolleges zijn facultatief, dus niemand was verplicht om te komen. Wel was hen vantevoren verteld dat het luisteren naar m’n verhaal goed zou kunnen helpen bij het maken van de projectopdrachten, dat heeft vast bijgedragen aan de presentie. Anderhalf uur lang hebben ze weten te luisteren, dus petje af. En dat ook nog in bijna-stilte, tenzij ik een vraag stelde; dan waren er zeker twee die durfden te antwoorden.

Het is heel wat jaren geleden dat ik zelf in de collegebanken zat, alleen daarom – trip down memory lane – was het al leuk om er te zijn. Het viel me op dat er flink wat studenten waren die zo’n netbook voor zich hadden staan waarop ze aantekeningen maakten. Ik weet niet wat er gebeurd is met het collegeblok (de schrijfblokken met gaatjes aan één kant, zodat ze in een multomap kunnen; ze zijn nog wel verkrijgbaar, denk ik), maar het zag er slim uit. Tja, oma vertelt… Ik  heb m’n scriptie indertijd nog op een schrijfmachine getikt, sorry hoor.

O ja,  er zaten er ongeveer evenveel op Hyves als op Facebook en de term grenzeloze generatie zei hen niks.

De kwaliteit van reclame

Op de Algemene Ledenvergadering van de VEA werd een pleidooi gehouden voor minder, maar betere reclame. Vooral op tv, had ik de indruk. Bij monde van voorzitter Wisbrun: ‘Overdaad schaadt, er is veel te veel reclame. En het is niet alleen de overdaad, het is ook de opdringerigheid waarmee reclame zich manifesteert. Wij worden steeds meer gezien als aandringers en opdringers.’ Geweldig, deze hand in eigen boezem. En als consument ben ik het he-le-maal met hem eens – en daarom al jaren blij met m’n DVD-speler-met-harde-schijf, waar ik de reclame er simpelweg tussenuit kan programmeren. Kan dat een keertje niet, dan is het reclameblok een natuurlijk ‘plas- of koffiemoment’.

Maar het verhaal gaat verder. ‘We zullen onze opdrachtgevers soms moeten overtuigen om meer geld te steken in productie en dus wat minder in media.’ (Oei, even ontkom ik nu niet aan een argwanende gedachte. Productie: dat zijn de bureaus, de dure strategen en creatieven. Media: dat is geld dat iemand anders krijgt, namelijk een uitgever of een televisiemaatschappij.  This is the VEA, man. Maar dit terzijde.)

Lees verder De kwaliteit van reclame

Drie manieren om aan het werk te blijven

Als je aantoonbaar over één van de volgende eigenschappen beschikt, zit je nooit zonder werk:

  • Verkoopvaardigheid
  • Toegevoegde waarde
  • Initiërend vermogen

Verkoopvaardigheid spreekt voor zich. Als je genoeg omzet om je eigen kosten te dekken en vervolgens nog een beetje meer, dan is er altijd wel iemand die je wil inhuren.

Toegevoegde waarde is iets anders dan bureaucratische regels of oppervlakkige Powerpointverhaaltjestoegevoegde waarde betekent: meer genereren dan je kost. Als door jou een lopende band twee keer zo snel gaat, de verkoopafdeling verkoopt meer of kantoorartikelen kosten minder, dan heb je werkelijk waarde toegevoegd. Die norse receptioniste bij de dokter – die houdt alleen een stoel warm.

De derde vaardigheid is de lastigste, maar uiteindelijk de meest waardevolle. Als jij degene bent die zinnige acties in gang kan zetten, als jij degene bent die zorgt dat er iets nieuws, productiefs of transformatiefs gebeurt… Reken maar dat slimme organisaties je dan op waarde schatten!

Van: Seth Godin

Gastcollege

Op 8 december mag ik een gastcollege geven aan de Hogeschool van Amsterdam. Onderwerp: arbeidsmarktcampagnes en de rol van HRM. Sluit mooi aan bij de vraag of arbeidsmarktcommunicatie nu eigendom is van HRM, communicatie, marketing of nog iemand anders. Het is zo’n discussie die a. al tijden gevoerd wordt en b. zinloos is. Want zelf denk ik dat arbeidsmarktcommunicatie vooral uitgevoerd moet worden door degenen die er verstand van hebben.

Neemt niet weg dat HRM, in de strijd om ‘strategisch business partner’ te worden, er verstand van zou moeten hebben. Dus krijgen deze eerstejaars het van mij voor hun kiezen.

De eerste wijze woorden

De Boeddha zegt: “Alles wat we zijn, is het resultaat van wat we dachten”.

Maar is het ook de bedoeling dat we alles wat we denken opschrijven? En meer nog, dat we daar een manier voor kiezen die door iedereen gelezen kan worden? Nu maak ik me overigens weinig zorgen. Dit bericht zal door maar weinig mensen gelezen worden.

Nog één andere: “Het is voor ons belangrijk om goede gedachten te hebben, want wij worden wat wij denken”.