Tagarchief: bemiddeling

De match made on Facebook

Matching van kandidaten op vacatures is een lastige klus. Dat is het al voor mensen, maar helemaal voor machines. Die slagen er vooralsnog maar zeer ten dele in om dat goed voor elkaar te krijgen. Maar nu heeft uitzendbureau Timing een oplossing. Ze hebben een app gelanceerd “die flexwerkers meteen aan werk helpt”, niet door te koppelen op harde eisen – denk aan opleiding en werkervaring, van die dingen die je nodig hebt om een functie een beetje behoorlijk uit te oefenen – maar op zachte. Zaken als eigenschappen of interesses. Wat is dit voor persoon en wat boeit hem of haar?

match

En hoe komen ze aan die informatie? Die is afkomstig van de ingevoerde interesses en likes op… Facebook. Vacatures koppelen aan Facebookprofielen! Natuurlijk! Immers, iedereen zit op Facebook en wat mensen daar over zichzelf neerzetten, is compleet, geheel volgens de waarheid en doet op geen enkele manier een poging om de werkelijkheid mooier voor te stellen dan hij is. Elke like is weloverwogen en nooit verkregen met behulp van de kans op een gratis iPad of wellness-weekend. Ook de meest nederige interesse wordt vermeld. En over vacatures wordt altijd goed nagedacht; het is duidelijk wat er nu precies gevraagd wordt. De ‘match made on Facebook’: het definitieve einde van alle mismatches.

P.S. Wie denkt dat het ooit mogelijk zal zijn om een perfecte match te maken op grond van een profiel op een sociaal netwerk, moet zich misschien afvragen welke prijs we daarvoor zullen betalen. Lees The Circle; na afloop kijk je een tijdje lang héél anders tegen de Googles en de Facebooks aan.

 

Wie brandt z’n handen aan flex?

De ABU – de Algemene Bond voor Uitzendbureaus – heeft een nieuwe directeur en deze gaat fluks van start met drie actiepunten: iets doen aan de sociale lastendruk die de prijs van het uitzenden opdrijft, het verbeteren van de negatieve beeldvorming rondom flexibel werken en het aanbieden van andere vormen van flex-dienstverlening.

Flexibel werken

Wat het eerste betreft, daar zal de ABU niet zoveel aan kunnen doen; een overheid die wanhopig op zoek is naar geld, laat zich de kansen echt niet afnemen. Maar wat de andere twee betreft: daar ligt zeker een mogelijkheid. En ik snap ook heel goed dat de ABU een graantje wil meepikken van alle ontwikkelingen rondom flexibele werkers. Na de magere jaren is de kans groot dat de vraag zich in eerste instantie zal richten op alles dat niet meteen vast in dienst hoeft en dat zijn lang niet alleen (meer) uitzendkrachten. Al vraag ik me af waarom ze er hun vingers aan willen branden.

Lees verder Wie brandt z’n handen aan flex?

De markt is gek – dief van je eigen portemonnee

Het is alweer enige tijd geleden dat er hier een serie artikelen verscheen over bizarre inhuurpraktijken onder de titel ‘De markt is gek’. De laatste is van ruim een jaar geleden en het is akelig om te constateren dat er – volgens dit artikel op ZZP-Nederland – nog niks is veranderd. Bedrijven betalen nog altijd teveel bij het inhuren van ZZP’ers. En dan niet aan die ZZP’ers, maar aan bemiddelaars.

Marges van 30 tot 100% (!) zijn geen uitzondering. Bovendien zitten er regelmatig allerlei wurgafspraken aan vast. Misschien wordt het tijd om ook deze woekeraars eens uit de tempel te gooien. Maar we zitten al bijna 2000 jaar zonder Messias. De vraag is daarom: wie moet het anno 2013 doen?

Lees verder De markt is gek – dief van je eigen portemonnee

Liever een ZZP’er

De vooruitzichten voor de traditionele adviesbranche zijn somber. De omzet is in de jaren tussen 2008 en 2011 gemiddeld met 20% teruggelopen en ook de winstmarges staan onder zware druk. ZZP’ers nemen de plaats in van dure adviesbureaus, concludeert de Stichting ZZP Nederland naar aanleiding van een artikel in het FD.

Met name de ICT-sector heeft het moeilijk, maar ook in onze eigen branche is zichtbaar dat de op traditionele leest geschoeide bureaus meer en meer de concurrentie voelen van zelfstandig opererende experts, die met hun professionele netwerken en lage overhead druk zetten op de dienstverlening. Én op de tarieven. Iets wat je natuurlijk niet kunt hebben met een chic kantoor op een A-locatie en duur ondersteunend personeel. Interessant is daarom om te zien hoeveel koppen er nog steeds in het zand worden gestoken.

Lees verder Liever een ZZP’er

Het spookt op internet – en daarbuiten ook

We hebben weer een nieuw meldpunt… Na de Midden- en Oost-Europeanen, de Bangalijsten, de Tegenstrijdige Regels en het Onjuist Spatiegebruik, is er nu ook een meldpunt voor Spookvacatures. Voor wie de afgelopen dagen onder een steen heeft gezeten: dat zijn vacatures waar geen echte banen achter zitten, maar die vooral worden opengesteld om CV’s te verzamelen.

Werkzoekenden krijgen bij belangstelling te horen dat de vacature is uitgesteld, of dat er regelmatig vacatures zijn voor dergelijke functies, maar ‘nu even niet’. Dat soort vacatures kun je tegenwoordig melden, want zo is het doelbewuste misleiding. Oplichting eigenlijk. Hoe dan ook een gruwelijk misdrijf. Dus, zoals de oprichter van het meldpunt zegt: “Dit moet een halt worden toegeroepen”. Misschien loop ik al te lang mee, maar eerlijk gezegd: er is weinig nieuws onder de zon.

Lees verder Het spookt op internet – en daarbuiten ook

De markt is gek – marktplaatsen, marktplaatsen…

Het is dieptriest om te constateren dat er steeds meer ondernemers en ondernemertjes komen die denken met weinig inspanning te kunnen verdienen aan de flexibiliserende arbeidsmarkt. Vooral degenen die werkzaam zijn in de zieltogende werving en selectiebranche en op zoek zijn naar manieren om het vege lijf te redden, hebben ontdekt dat je voor een luttel bedrag een website kunt bouwen waarop ‘vraag en aanbod bij elkaar komen’. Gevolg is dat de marktplaatsen ons om de oren vliegen.

Nou is dat allemaal tot daaraantoe, want het gros aan shitsites verdwijnt vanzelf weer. Maar tegenwoordig zijn er ook marktplaatsen waar degene die bemiddeld wordt, voor die bemiddeling moet betalen (dat noemen ze dan een ‘concept’). En dan vind ik het héél raar worden. Om het zacht uit te drukken.

Lees verder De markt is gek – marktplaatsen, marktplaatsen…

Zware tijden voor bemiddelaars op de arbeidsmarkt

Het gebeurt niet vaak dat ik moet constateren dat Marc Drees iets niet gesnapt heeft, maar nu is het dan zover. In één van een lange reeks voorspellingen doet hij de uitspraak dat ZZP’ers ‘intermediairs’ zijn. Boude uitspraken zijn we wel gewend, bijvoorbeeld het zinloze gemopper op instanties die proberen om nog enig houvast te bieden bij ontwikkelingen waar niemand meer een touw aan kan vastknopen en daar doorgaans nog redelijk in slagen ook. Maar nu slaat hij de plank even definitief mis.

‘Vacatures zijn de grondstof voor intermediairs’, zegt het artikel en aangezien er daarvan de komende tijd niet zoveel verwacht worden, kan het wel eens moeilijk worden voor alles wat zich ‘bemiddelend’ aanbiedt. Dat geldt in elk geval voor de doorsnee vacatureboer – of het nu een high end headhunter is, een dertien-in-een-dozijn CV-schuiver of een jobboard. Vacatures vervullen voor een x percentage van het bruto jaarloon of zoveel mogelijk vacatures op een site plempen, is hun core business. Maar voor een ZZP’er, al dan niet in combinatie met een netwerk van nog meer ZZP’ers, gaat het lang niet altijd om vacatures. Waarom dan wel?

Lees verder Zware tijden voor bemiddelaars op de arbeidsmarkt

Nu snappen recruiters het ook al niet meer

HR-mensen begrijpen niets van communicatie. Communicatiemensen hebben geen kaas gegeten van HR. Sociale-mediajunks kunnen niks met de unconnected. En recruiters weten niet wat managers willen.

Nu is onbegrip ongetwijfeld van alle tijden, maar het is de laatste jaren wel erger geworden. Dat is het effect van toenemende ‘deskundologisering’, met professionals die meer en meer van steeds kleinere gebiedjes afweten – uiteindelijk raken die gebiedjes elkaar nergens meer. En gaat begrip over en weer verloren. En in dit geval: managers snappen het zelf óók niet meer.

Lees verder Nu snappen recruiters het ook al niet meer

We zorgen (te) goed voor elkaar

Het krimpen bij de overheid gaat maar door. Bij Defensie verliezen 6.000 medewerkers hun baan. De Rijksoverheid probeert zichzelf met tienduizenden te verkleinen, wat slecht is voor de arbeidsmotivatie, maar goed schijnt te zijn voor de economie.

Ook gemeenteambtenaren ontkomen niet aan de tijdgeest en moeten mobieler worden, nog los van hen die óók hun baan mogelijk gaan verliezen.Dit zal allemaal gaan leiden tot een flink aantal mensen dat een beroep doet op de nog fragiele, aantrekkende arbeidsmarkt.

Lees verder We zorgen (te) goed voor elkaar

Een vacaturebank voor vrouwen – dat geloof je toch niet

Sinds 19 oktober is er een nieuwe ster opgedoken aan het firmament van nichevacaturesites. De SheTalentbank. Een vacaturebank voor hoogopgeleide vrouwen.



Ik zal de laatste zijn die beweert dat er niets meer te doen valt aan zaken als: worklifebalance, gelijke behandeling, ambitieniveau, zelfstandigheid van en voor vrouwen of voor mannen of wat dan ook. Maar dit slaat natuurlijk helemaal nergens op.

Lees verder Een vacaturebank voor vrouwen – dat geloof je toch niet

De markt is gek – het gaat maar door

Nou dacht ik met de vorige bijdragen over krankjorume praktijken in de inhuurbusiness alles wel gehad te hebben, loop ik tegen het volgende aan. Al geruime tijd wordt mijn mailbox vervuild door Freelance.nl, die een niet aflatende stroom tijdelijke opdrachten de wereld in stuurt. De enige keer dat ik ergens op reageerde, heb ik nooit meer iets gehoord. Ik vraag me sowieso af of reacties wel gelezen worden en waar al die opdrachten nu precies vandaan komen. Maar dit terzijde; dat zoek ik een andere keer nog wel eens uit.

Afgelopen week (23 april) bliepte er een project binnen voor een ‘Training & Onboarding Coordinator’.

Dat wekte even mijn nieuwsgierigheid.

Lees verder De markt is gek – het gaat maar door

De markt is gek – wat nu?

De afgelopen tijd heb ik me hier – laten we zeggen – lopen opwinden over een aantal zaken in de wonderlijke wereld van de inzet van flexibele medewerkers, variërend van bizarre bemiddelingsconstructies en niet goed nadenkende of al te gemakzuchtige klanten, tot het bestaan van inkoopprocedures die door hun juridische insteek niet echt geschikt zijn om ‘het beste’ uit een markt als deze – de markt van mensen en hun kennis en expertise – te halen. En over het feit dat een en ander in mijn opinie niet bijdraagt aan een professioneel gemanagede flexibele arbeidsmarkt. En dat het anders moet. Lekker klagen, dus.

Maar misschien is het een goed idee om ook iets constructiefs te zeggen.

Lees verder De markt is gek – wat nu?

De markt is gek – wat zit die jas strak

In een vorig bericht beloofde ik nog iets te zeggen over de flexibilisering van de arbeidsmarkt. Dit onder andere naar aanleiding van het bestaan van bizarre bemiddelingsconstructies – vooral in de ICT – die in mijn opinie bijdragen aan een slecht functionerende interimmarkt en doordat klanten niet altijd professioneel inkopen. Dat kan nooit bevorderlijk zijn voor een goede flexibele regeling van vraag en aanbod van werk. Want hoe gaat dat: alle waar is naar zijn geld en als de kwaliteit maar laag genoeg is ten opzichte van het in rekening gebrachte tarief, worden klanten het vanzelf zat. Of ze hebben het niet in de gaten en zullen telkens worden opgescheept met minder dan waar ze voor betalen. Wat allemaal slecht is voor de hoek van de arbeidsmarkt waar veel kennis en ervaring zit (hoewel – zoals Bas van de Haterd vermoedelijk terecht opmerkt – weinig marketinginzicht). Goede mensen, die graag hun expertise in dienst stellen van meerdere klanten, hebben daar last van – bijvoorbeeld omdat ze ‘te duur’ zijn en ik kan me voorstellen dat ze er op zeker moment het bijltje bij neergooien. Waarna iedereen weer op zoek gaat naar een vaste baan of werkloos wordt en de cirkel rond is.

Lees verder De markt is gek – wat zit die jas strak

De markt is gek – fatsoen moet je doen

In een vorige  bijdrage sprak ik mijn verbazing uit over de bizarre situatie dat er – vooral in de ICT-wereld – soms wel drie bureaus in een soort lijnopstelling bezig zijn met één recruitmentopdracht, er alle drie met hun facturen tussen zitten en zodoende een groot verschil laten ontstaan tussen het uurtarief dat de klant betaalt en het uurtarief van degene die uiteindelijk het werk gaat doen. Waarbij de klant dus eigenlijk met zoveel woorden belazerd wordt; die betaalt 80 euro per uur, maar krijgt de ‘kwaliteit’ die hoort bij 50 euro. Kwaliteit in de zin van: kennis, competenties en ervaring. Dergelijk ‘gesjacher’ gaat ongetwijfeld lang goed, maar zelfs de meest onervaren inkoper moet zich op zeker moment toch achter de oren krabben als telkens blijkt dat op deze markt de daalder maar een gulden waard is. Misschien dat dergelijke praktijken werken in een ‘downturn’-situatie, maar ik vind het dom en kortzichtig om zo te  werk te gaan, want op zeker moment slaat zo’n handelwijze als een boemerang terug.

Gelukkig kreeg ik enige bijval… Al geloof ik dat m’n constatering dat dit een negatief effect heeft op de flexibilisering van de arbeidsmarkt wat kort door de bocht was! En laat ik eerlijk zijn: het werkt van twee kanten, getuige een ander verhaal.

Lees verder De markt is gek – fatsoen moet je doen

De markt is gek – diepe zakken

Iedereen heeft de mond vol over ‘flexibilisering van de arbeidsmarkt’ als één van de onvermijdelijkheden uit de nabije toekomst, maar de bemiddelingsbranche is momenteel weer bezig op een manier die daar niet echt aan bijdraagt, bepaald niet in het voordeel van haar imago is en daarbij die hele flexibilisering nog in een kwaad daglicht stelt ook. Getuige onderstaand verhaal, dat aantoont wat er gebeurt als mensen en hun expertise handelswaar worden en er voor het snelle (financiële) resultaat gekozen wordt.