Employer branding werkt! Een beetje.
Werkt employer branding? Krijg je door een ‘betere’ perceptie van je werkgeversmerk meer of betere of meer betrokken of minder snel vertrekkende kandidaten? Of is dat een niet te staven bewering van degenen die het vooral vreselijk leuk vinden om zich ermee bezig te houden – of hun geld ermee verdienen?
Een lid van de Engelse tegenhanger van de NVP vroeg zich dit ook af en ging op zoek naar onderzoeken rondom dit onderwerp. Daaruit bleken een aantal zaken. Bijvoorbeeld dat een sterk corporate brand je organisatie aantrekkelijk(er) kan maken, maar dat een positief beeld van de organisatie als werkgever in dat opzicht twee keer zo krachtig is en inderdaad leidt tot ‘meer’ en ‘beter’. Er lijkt dus wel degelijk reden te zijn om ‘aan je employer brand te werken’.
Hoe je een consistent online merk kunt bouwen
Afgelopen donderdag kon je hier lezen over ‘schizofrene’ of inconsistente brands. Hoe het ene gezicht van het merk kan afwijken van het andere. Hoe gedrag soms kan afwijken van gepredikte uitgangspunten. En dat ik dat niet gewenst vind… Maar ga er maar eens aan staan: het valt om de drommel niet mee om zo’n eenduidig gezicht te laten zien. En het is helemaal een hachelijke onderneming als je kijkt naar alle online ontwikkelingen van de laatste jaren. Hoe moet je dat aanpakken?
(Klik op de afbeelding voor een vergroting)
Daarover gaat de infographic van vandaag, die – in een zeer aardige vormgeving – de route uitstippelt naar consistente, online branding. Deze route kent tien tussenstops:
- Ken je publiek
- Stem je boodschap op hen af
- Zorg voor consistentie
- Hou het ontwerp gelijk op elk platform
- Maak het mensen makkelijk
- Heb geduld
- Doe mee aan de conversatie
- Meet de resultaten
- Verfijn je aanpak
- Doe dit continu
Persoonlijk denk ik dat de meeste organisaties de meeste moeite zullen hebben met punt 6… Geduld is echter een schone zaak. En laten we wel zijn: het is wel leuk om ermee bezig te zijn.
Schizofrene branding
Gisteren konden de veelvreters onder de bloglezers op Recruitment Matters lezen over mijn verbazing over de uitspraak: “that employers typically have multiple employer brands”. Afkomstig van iemand die zichzelf ‘president’ van een of andere vage bemiddelaar noemt, maar van het brandingvak maar weinig kaas gegeten heeft.
‘Schizofreen’, noemde ik dat. Omdat een organisatie maar één ziel heeft, die weliswaar voor verschillende mensen en inverschillende omstandigheden verschillende betekenissen kan hebben, maar niettemin: één ziel. Een ziel die je idealiter terugziet in alle manifestaties van het bedrijf, of het nou om corporate of employer branding gaat. Meerdere zielen hebben is niet handig en de meeste organisaties streven dan ook naar consistente branding. Maar soms blijken ze daarbij wél te beschikken over twee gezichten.
Een opvallende recruitmentsite: visueel hoogstandje of gewoon goede service?
Er wordt veel, veel geschreven over recruitmentsites. Wat moeten ze doen? Wanneer zijn ze ‘goed’? Wat voor keuzes moet je maken? Ga je voor standaard of maatwerk? Moeten we er nog iets met sociale media? Vragen zat. En er zijn vele plaatsen waar antwoorden gegeven worden.
Eén ding staat als een paal boven water: je recruitmentsite is je visitekaartje. Nog wel, in elk geval. En zo’n visitekaartje mag best een beetje opvallen. Dat mensen zeggen: “Goh, gaaf”. Maar wat is opvallen precies en hoe doe je dat?
Employer branding als reclame – dat dacht ik niet
Is employer branding nog nodig, vraagt Marketingfacts zich af. Want waarom zou je geld uitgeven aan het ‘promoten’ van je werkgeversmerk? Mensen staan immers in drommen voor de poort?
Mijn standpunt over marketeers die zich tegen employer branding en recruitment aanbemoeien, is wel bekend: dat zouden ze niet moeten doen. En dit artikel is geen uitzondering op de regel. Want hoewel het belang van employer branding wordt onderkend, staan er teksten in als: “Het is reclame maken voor jouw bedrijf als merk”. Reclame?! Wel, dat is nou precies wat het niet is.
Meer doen in recruitment met een QR-code
Al een flinke tijd aanwezig – bijna 20 jaar – maar nog steeds een onderschatte mogelijkheid bij mobiel communiceren: QR-codes. De afkorting van Quick Response. Een tweedimensionale streepjescode. Een razend simpele manier om in één keer een smak informatie over te dragen.
De techniek is voor iedereen vrij toegankelijk. Overal op internet zijn zogenaamde QR code generators te vinden, die webpagina’s, teksten, e-mails of sms’jes omzetten naar een serie zwarte blokjes. Het kunnen ook Google Maps-pagina’s zijn of een PayPal “Nu kopen”-link. Makelaars maken er gebruik van, scholen en retailers. En ook recruitment zou er veel mee kunnen doen.
Lol en leed met de huisstijl van de Rijksoverheid
Het voordeel van een eenduidige huisstijl staat wel vast: herkenbaarheid en merkconsistentie. Zoals je dat groene oog van mij overal tegenkomt, bijvoorbeeld. Tot op schrijfblokjes aan toe. De hoop is natuurlijk dat het bijdraagt aan mijn herkenbaarheid en bij voorkeur met positieve associaties.
Maar elk voordeel heeft z’n nadeel. Ik ben er maar één, dus als je het oog ziet, is duidelijk waarom en om wie het gaat. Maar voor grotere of complexere organisaties kan een eenduidige huisstijl ook wel eens onverwachte gevolgen hebben. Dat zien we bijvoorbeeld bij de – inmiddels niet meer zo nieuwe – huisstijl van de Rijksoverheid.
Waar je op moet letten bij employer branding
Veel organisaties vinden het lastig om met employer branding ‘te beginnen’. Maar de werkelijkheid is: het gebeurt al. Want eigenlijk is employer branding niets anders dan het vertellen van het verhaal van (het werken bij) de organisatie. Dat verhaal is er al en je medewerkers vertellen het.
Niet alleen op de beruchte feestjes, maar ook door bijvoorbeeld de manier waarop ze klanten, patiënten of andere gasten tegemoettreden of wat ze – soms zonder er al te diep bij na te denken – op sociale media plaatsen. Het bewust inzetten van dit verhaal is van onschatbare waarde om de communicatie met mensen die je graag als medewerker wilt binnenhalen, of binnenhouden, te structureren en effectiever te maken. Hoe kun je dat aanpakken?
Geilen op analytics
Recruitment is dol op getallen. In het eerste deel van de beschouwing over het ERE.net-artikel van John – pardon, Dr. John – Sullivan over ‘Next Year’s Recruiting Headlines, Trends, and Next Practices’ stipte ik ze al aan als één van de terreinen waar voorspellingen over werden gedaan: metrics. We krijgen er geen genoeg van.
En jaha, je moet bepaalde dingen weten. Hoe gaat je personeelsbestand zich ontwikkelen? Wat is het aanbod in je doelgroep? Wat doet de concurrentie? En als je een website hebt: hoeveel bezoekers komen er? Wat doen ze? Hoe lang? Kunnen ze via de site solliciteren? Loopt dat proces gesmeerd? Of haken ze ergens af? Allemaal heel nuttig. Maar met de overvloed aan informatie – Big Data, of hoe we het ook maar noemen – is ook de vraag belangrijk geworden: wat moet ik écht weten en wat is ballast?
Recruitment blundert maar wat aan
Het is al flink rondgestuurd – momenteel staat de teller op 417 keer op Twitter, 1074 keer op LinkedIn en 143 ‘likes’ op Facebook: een recruitment sneak preview van 2013 op ERE.net, door John – pardon, Dr. John – Sullivan, onder de titel Next Year’s Recruiting Headlines, Trends, and Next Practices. Hoewel het de vraag is of we 2013 überhaupt gaan halen – de Maya’s schijnen daar bepaalde ideeën over te hebben – was ik verbaasd dat de voorspellingen nú al opduiken. Het lijken wel pepernoten.
Of misschien is het alleen maar raar om daar zo’n jaarwisseling voor aan te grijpen. We lezen tegenwoordig veel over VUCA - volatility, uncertainty, complexity and ambiguity – en dat lijken me typisch van die dingen die ook niet netjes wachten tot het 1 januari is. Het hoge VUCA-gehalte van deze tijd blijkt trouwens ook uit het aantal ‘headlines, trends en next practices’ die in het artikel beschreven worden; het zijn er alles bij elkaar maar liefst 29, onderverdeeld naar technologie, metrics, concurrentie-analyse, meer/betere aandacht voor doelgroepen, campus recruitment en het proces (plus een aantal huidige trends die zullen blijven). Er zit veel zinnigs bij, maar lang niet alles. En de belangrijkste zin uit het artikel is geen voorspelling, maar een vaststelling.















Mis niks!
Wil je drie keer per week wervingsvisies in je feed of mailbox ontvangen? Meld je dan hier aan!