Tagarchief: feest

Wat?

Nepnieuws of echt nieuws

Leugens of flauwekul

Feit of mening

De Oxford Dictionary heeft post truth uitgeroepen tot het (Engelse) woord van 2016*. Meningen komen niet (meer?) tot stand met behulp van objectieve feiten, maar worden bij elkaar geharkt op basis van emoties en persoonlijke overtuigingen. Niet per se gehinderd door de realiteit en gevoed door berichtgeving in filter bubbles. Met al deze feitenvrije meningvormerij moeten we doorlopend aan fact checking doen: is dit echt of nep, hebben we te maken met een flauwekulversie van de werkelijkheid of ronduit een leugen, gaat het hier om een mening of een feit? Wat? Wat?

Ik kan jullie dus maar één ding toewensen en dat is

Nieuwjaar - een wijs 2017

* In Nederland konden Van Dale en het Genootschap Onze Taal het onderling niet eens worden, dus hebben wij twee woorden van het jaar: Brexit en treitervlogger.

Nieuwjaar, maar we leren het nooit

Het is weer nieuwjaar en dat betekent de terugkeer van drie oude bekenden. Ten eerste de ‘lijstjes’ vol trends en ontwikkelingen. Social-mediatrends. Webtrends. Recruitmenttrends. App-ontwikkelingstrends. Dit soort lijstjes voorspelt soms járen achtereen dat ontwikkeling x of y nu écht definitief gaat plaatsvinden (voorspellingen die ooit gaan uitkomen, want wat kán gebeuren, zal gebeuren, als we het maar vaak genoeg proberen, zei August de Morgan al). 

Trends 2015

Ook zijn er de terugkijklijstjes. Niets is zo oud als de krant van gisteren, maar sommigen blijken het interessant te vinden om de – vaak door henzelf gedane – voorspellingen van vorig jaar uit de mottenballen te halen om te kijken hoeveel ze er ‘goed’ hadden. Doorgaans is dat ongeveer de helft, wat mij het statistisch gemiddelde lijkt en dus geen kunst is (maar ik ben geen expert op dat gebied). En dan worden we ten derde in deze tijd gebombardeerd met alle trucjes die je maar kunt verzinnen om ons dit jaar wél aan onze goede voornemens te houden. Zelfs de eerbiedwaardige Harvard Business Review doet er aan mee. Neeee!

Lees verder Nieuwjaar, maar we leren het nooit

Bijna klaar

2013 is bijna achter de rug. Het is bijna nieuwjaar. Nog één dagje, een avondje met oliebollen en champagne, misschien wat geknal her en der en dan: naar de geschiedenisboeken ermee. Maar niet zonder nog één keer om te kijken, in dit geval zeer beperkt om te kijken. Wat zijn de populairste verhalen geweest hier op wervingsvisies? Welke artikelen zijn het meest gelezen? Dit is de top 5.

Op de vijfde plaats de constatering dat Facebook niet geschikt is voor recruitment. Om zeven redenen, waarvan de belangrijkste wellicht is: het bijdragen aan gerichte advertenties voor de concurrent.

Als vierde eindigde een artikel met een quiz: van wie is deze vacaturetekst? Een nietszeggende tekst en de vraag van wie hij afkomstig was. Alleen de deelnemers die valsspeelden door te Googelen wisten het juiste antwoord (dat je kon lezen in het vervolgartikel).

Derde werd het verhaal over HR dat maar steeds de boot mist. Het gaat niet werken als je een afdeling blijft die onduidelijke signalen de wereld instuurt, vergezeld van half afgemaakte en bepaald niet altijd succesvolle projecten en die vooral worstelt met de eigen rol en identiteit.

De runner up is een artikel over de implosie van LinkedIn. Dat de hele zaak onder z’n eigen gewicht in elkaar dreigt te zakken en het moment komt dat er van LinkedIn niets anders meer over is dan een zielig hoopje vacaturebank.

Het overzicht van voorspellingen voor 2013 heeft blijkbaar het meest in de behoefte voorzien. Die eindigde op de eerste plaats. Aangezien het per definitie oud nieuws is, zeg ik er niks meer over.

Maar ik wens iedereen wél een mooi en succesvol 2014 toe.

Hoe Nederland naar de inhuldiging kijkt

Aanstaande dinsdag is het zo ver. Dan krijgen we een nieuw staatshoofd, voor het eerst in meer dan honderd jaar een koning. Meer nog dan in 1980 zal het een mediaspektakel zijn, dit keer hopelijk zonder dat Amsterdam erbij wordt afgebroken. De infographic van deze zaterdag laat zien hoe Nederland van plan is om het hele gebeuren te ondergaan.

inhuldiging

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

NS zal zijn uiterste best doen om iedereen die er live bij aanwezig wil zijn, heelhuids naar en van Amsterdam te brengen, maar we kunnen natuurlijk nooit met z’n allen terecht in onze hoofdstad. De meesten van ons zijn dus aangewezen op de televisie om getuige te zijn van wat door 70% nu al wordt beschouwd als het meest memorabele tv-moment van 2013. En wat door 50% de gehele dag zal worden bekeken, waar 26% zich heeft voorgenomen om het met de samenvatting ’s avonds te doen en 16% het nog niet weet.

Meivakantie

Overigens is meer dan de helft – ruim 56% – niet van plan om ervoor thuis te blijven. Soms gaan ze samen met anderen kijken. Of ergens op een groot scherm in de buitenlucht (hopelijk niet in de regen). En weer anderen zijn er gewoon niet – 30 april valt weer eens midden in de meivakantie – en niet iedereen heeft wifi bij de hand.

Hoe dan ook, dat van de memorabele dag onderschrijf ik wel. En ik wens alvast iedereen heel veel plezier.

Wat ze overal ter wereld met Kerstmis doen

Voordat de Kerstman in Denemarken wegvliegt met z’n slee, moet hij – volgens de wet – eerst controleren of er geen slapende kinderen onder liggen. Het allergrootste kerstgeschenk ooit werd in 1886 gegeven, door Frankrijk aan de VS: het Vrijheidsbeeld. In Japan bestaat het traditionele kerstdiner uit een maaltijd van Kentucky Fried Chicken, die je twee maanden van te voren moet reserveren. Rare dingen, allemaal afkomstig uit de speciale Kerst-infographic van deze zaterdag-voor-kerst.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Aan de andere kant, wat is raar. Het is hooguit wat je niet gewend bent. In Australië vieren ze kerst met een barbecue op het strand. In Rusland is het rond die tijd 28 graden onder nul. Zelf liep ik ooit op 1 januari om zes uur ’s morgens door een Zuid-Afrikaans wildpark, op zoek naar vier leeuwen en dit jaar verheug ik me op een Kerstmis in de zon met 23 graden. Geen dikke truien dit jaar, of gebibber in te blote jurkjes, maar met een koel glas witte wijn aan het zwembad. Of zoiets.

Maar wat je ook doet, een fast-food-kerstdiner of zes gangen; in de stralende zon of kleumend bij de kachel – doe het samen. Dan maken de omstandigheden niet uit. Rust uit. Kom tot stilstand. En wees blij dat je de Kerstman niet bent, die, om bij iedereen langs te komen, 832 huizen per seconde af moet. Dat is pas warp speed.

Engelse prijzen, een gala in Londen en een terechte winnaar

Rond deze tijd valt bij alle lezers de Werf& weer op de mat. Dit keer met als thema ‘Simply the Best’ en gewijd aan alles wat met prijzen, ranglijsten en andere begerenswaardige vergelijkingen in ons vak te maken heeft. Je kunt het zien als een opmaat naar o.a. de komende uitreiking van de Magneten, de prijzen voor arbeidsmarktcommunicatie tijdens de Employer Branding Experience van 8 november a.s. We zijn in Nederland goed in het uitreiken van prijzen, dat mag wel een conclusie zijn. Maar in het buitenland kunnen ze er ook wat van.

Zo was ik – op uitnodiging van Maximum – afgelopen juli aanwezig bij het jaarlijkse gala van de Chartered Institute for Personnel and Development (CIPD), de Engelse zusterorganisatie van de NVP. De CIPD reikt bij deze gelegenheid de Recruitment Marketing Awards uit, of, zoals ze zelf met een on-Engels gebrek aan understatement zeggen: ‘The most coveted awards in the recruitment marketing industry’. Zo. Poe. Daar mocht ik bij zijn!

Lees verder Engelse prijzen, een gala in Londen en een terechte winnaar

Pasen 2011

Vandaag is het tweede paasdag. En ik hoop dat jullie een heel lekkere eerste paasdag hebben gehad, wat – als ik afga op de berichten in mijn Twitter-tijdlijn – voor velen zeker het geval is geweest.

Pasen valt op de eerste zondag na de eerste volle maan na het begin van de lente. Of iets dergelijks. Het kan alles zijn tussen 23 maart en 25 april, heb ik begrepen. Gelukkig hoef ik dat niet zelf in de gaten te houden, met die maan en zo. Mijn agenda – nog gewoon van papier, heerlijk – meldt gedienstig de exacte datum. Maar pasen valt dit jaar laat en er dreigde een clash met de meivakantie. Die is opgelost door pasen daar gewoon in onder te brengen. Die vakantie is dus nu begonnen. En duurt in deze contreien twee weken.

Dat betekent dat wervingsvisies weer overgaat op het vakantieschema. Twee à drie berichten per week, inclusief een aantal afleveringen van De toekomst van AMC.

Zelf breng ik een deel van de vakantie door in Berlijn. Daar was ik voor het laatst in 1984 en toen stond de muur er nog. Het was spannend om bij Checkpoint Charlie de overstap naar ‘Oost’ te maken en verbijsterend om te zien hoe een compleet gebied van honderden meters breed – platgebombardeerd in de oorlog en daarna niet meer opgebouwd – als een niemandsland tussen de twee stadsdelen in lag. Met prikkeldraad, mijnen en wachthuizen. Stiekem vond ik Oost-Berlijn – ‘Hauptstadt der DDR’ – prettiger dan West, ondanks de gaten in het wegdek. Ik ben reuze benieuwd hoe het er nu is. Het hotel heeft wifi, dus wie weet…

Voor de weggaanders: fijne vakantie. En voor alle anderen: keep the economy going.

Een nieuw jaar

Een nieuw jaar strekt zich voor ons uit. Het lijkt nog eindeloos, die 12 maanden, 365 dagen, 8.760 uur… Toch zijn al die uren en dagen telkens weer voorbij voor je het weet.

Heb je goede voornemens voor het nieuwe jaar? Dan krijg je hierbij een aantal adviezen om ze te bereiken.

Goede voornemens bereiken

Maak er hoe dan ook een mooi, vruchtbaar jaar van.

52 weken

Vandaag komt er een eind aan 2010. Er komt ook een einde aan het eerste volle jaar wervingsvisies. Een jaar lang heb ik met jullie mijn visies, meningen, ideeën en praktijkervaringen gedeeld. Dat heb ik met veel plezier gedaan, hoewel ik het schrijven soms – als het weer eens diep in de nacht was – ook wel heb zitten vervloeken…

Hoe dan ook, 52 weken lang vijf keer per week – vakanties uitgezonderd – berichten over arbeidsmarktcommunicatie, recruitment, werving, doelgroepen, werken, sociale media… Vaak ging het over de overheid, omdat daar nog altijd mijn hart ligt. Soms was ik onaardig, als ik weer eens te hoop liep tegen de economisch onzelfstandigen in dit land of als ik weer eens ergens gebakken lucht rook. Maar altijd vanuit een overtuiging. Omdat ik heb geleerd dat je alleen tevredenheid en balans hebt als je dicht bij jezelf blijft en bij de dingen waar je in gelooft. Zoals de Boeddha zegt: “Ik heb mijn leer verkondigd omdat het tot een einde van al het vergankelijke, tot rust, tot verlichting, tot het Nirwana voert.”

Voor iedereen: een geweldige jaarwisseling gewenst en tot ziens in 2011!

De laatste loodjes van het jaar

Het jaar is bijna om en de laatste dag voor de vakantie begint goed… Leiden – en de rest van Nederland ook, geloof ik – ligt onder de sneeuw. Mensen glibberen naar school of werk, of weer naar huis, of allebei niet, de doorgaande wegen zijn één grote file en sommige auto’s belanden in de singels. No fun.

School stelt vandaag niks voor: de jongste gaat  ‘film kijken’, de oudste heeft een kerstontbijt. En allebei om twaalf uur alweer thuis, waarna twee weken nietsdoen volgen. Nederland gaat intussen vanaf morgen massaal op vakantie; huisjes zijn het populairst, op de voet gevolgd door zonnige oorden. Voor wie niet van plan is om huis en haard voor een paar weken te verlaten, heb ik hierbij weer een aantal tips voor leuke dingen in Leiden.

  • Schaatsen: Leiden heeft een schaatshal; mocht het nou buiten niet helemaal lukken, dan kun je binnen op de schaats.
  • Wie het liever lekker warm wil hebben, kan een dagje naar de sauna. In Warmond is het kleinschalig en erg prettig vertoeven.
  • In museum De Lakenhal is de tentoonstelling ‘Scherpe letters, 40 jaar vorm van NRC Handelsblad’. Dit is een kleine expositie over de geschiedenis van deze krant.

Ook wervingsvisies gaat het even rustig aan doen. De komende twee weken verschijnen er twee à drie blogs per week; vanaf 3 januari ga ik er weer elke dag tegenaan. Ik wens iedereen een hele goede vakantie!

De boom staat

Een jaar of wat geleden sleepte ik een enorme doos van de Hema naar huis. In die doos zat een namaak-kerstboom. Ik was namelijk tot de conclusie gekomen dat ik het onaanvaardbaar vond om, in een wereld die in z’n eigen vuil dreigt te stikken, bomen om te hakken om ze na luttele weken van sfeerbepaling slechts op een brandstapel te laten eindigen.

Er kwam daarom een namaak-boom. Het optuigen van de kerstboom begint in ons geval dus niet met een gang naar één van de vele kerstboomverkopers, maar met dozen die van zolder moeten komen. Behalve de boom zelf, is dat ook een jaarlijks aanzwellende hoeveelheid ballen, vogeltjes, glazen autootjes en nog veel meer. Als alles beneden staat, begint het werk, eh, feest.

Lees verder De boom staat

Hoera! wervingsvisies één jaar

Op 26 november 2009 plaatste ik hier op wervingsvisies de eerste blogpost. Als experiment, zonder een scherpomlijnd idee wat ik er precies mee wilde. Die eerste post ging dan ook nergens over, al was ik zeer opgetogen dat ik het ding gepubliceerd kreeg. Ik was online! Ik kon gelezen worden! Niet dat iemand dat deed, overigens. En eigenlijk was ik half en half van plan om na een jaartje met het hele experiment te stoppen. Toen las ik dit bericht.

Hûh? wervingsvisies in de top tien van ‘Must read blogs’ op het gebied van HRM en recruitment! Voor de megabloggers is dat ongetwijfeld klein bier en ik geef toe, geen vermelding bij de vijf ‘bloggers van het decennium’, maar voor mij was de vermelding absoluut reden tot vreugde. En vandaag is wervingsvisies dus precies een jaar oud.

Lees verder Hoera! wervingsvisies één jaar

Verjaardag van een puber

Vandaag wordt de oudste 14.

Het overkomt ‘m vaker, jarig zijn in de meivakantie. Vroeger was dat niet zo’n punt: dan zaten we meestal ergens in Zuid-Frankrijk, vierden feest in de – meestal – zon en je kunt er de prachtigste taarten krijgen. Partijtjes deden we dan wel ná de vakantie. Maar als je 14 wordt, wil je dat ook vieren met vrienden. Dan is het lastig als je geen school hebt. Mij waren dus – anderhalve week vóór het heuglijke feit zelf – wat euro’s afgetroggeld om met een stel schoolvrienden te besteden bij een bekende fastfoodketen.

Dat hebben ze gedaan en ik heb er niks van gezien. Raar, een kind met een leven waar ik steeds minder mee te maken heb.