Tagarchief: werken

De gender wage gap en de krokodillentranen

Mannen en vrouwen krijgen verschillend betaald, in de zin dat vrouwen grosso modo minder verdienen dan mannen. Ook voor hetzelfde werk. Volgens Eurostat  is de gender wage gap in Europa gemiddeld 16,4%, met als uitschieters Estland (bijna 30%) aan de ene kant en Polen (6,4%) aan de andere.

Wage Gap

Nu is dit natuurlijk oud nieuws, maar Glassdoor kwam erachter dat we massaal onze ogen sluiten voor deze wetenschap. We denken dat er geen verschil is (al beschikken vrouwen over een net wat betere opmerkingsgave dan mannen: 70% van hen denkt dat er bij hun werkgever sprake is van gelijke betaling, tegenover 77% van de mannen – als dat niet het geval is). In de psychologie is het een bekend fenomeen: niet zien wat we liever niet willen zien. Maar het is de vraag of er in dit geval niet iets anders aan de hand is.

Lees verder De gender wage gap en de krokodillentranen

Millennials – generation forever

Je wordt er mee doodgegooid: millennials. De generatie die is geboren – ruwweg, want over de exacte jaartallen zijn de geleerden het niet helemaal eens – tussen 1985 en 2000. Er wordt een ongelooflijke hoeveelheid onderzoek naar deze jongens en meisjes gedaan. Eén van de laatste contribuanten in de lange rij is Universum, dat pretendeert een global onderzoek te hebben gedaan en dat meteen van de gelegenheid gebruik maakt om het bestaande beeld van deze generatie (hieronder in een word cloud samengevat) onderuit te halen.

millennials

Niet zo’n gek idee, aangezien iedereen in dit opzicht vooral elkaar napraat en een tegendraads geluid ook wel eens verfrissend klinkt. Een paar van de ‘rechtgezette’ stereotypen? Millennials:

  • zijn positief over de toekomst (niks ‘no future’)
  • zijn zelfstandig  (dus geen watjes)
  • hebben ambitie (en niet alleen met zichzelf in het moment bezig)
  • vinden het belangrijk om ervaringen op te doen (het zijn geen luie donders)
  • lijken totaal niet op elkaar (ze zijn geen eenheidsworst)

En in het verlengde van deze laatste zou ik er nog één aan toe willen voegen. Millennials bestaan eigenlijk helemaal niet.

Lees verder Millennials – generation forever

Employer branding en de kunst van het loslaten

De manier waarop mensen zichzelf op sociale media veelal presenteren, kunnen we scharen onder de noemer: voor de bühne. Niet de zorgen over zieke ouders en/of criminele kinderen, de wanhoop over gesprekken tot diep in de nacht om te bezien of de relatie misschien tóch nog gered kan worden of de angst om je baan te verliezen; dat houden we voor onszelf.

employer branding

Maar wel de supergeslaagde (en ingewikkelde) recepten, de bijzondere ontmoetingen, de succesvolle prestaties of anderszins glanzende gebeurtenissen – die laten we graag zien in wat Fistful of Talent ‘the highlight reel’ noemt, de filmstrip van hoogtepunten in het bestaan. Dat het grootste deel van het leven bestaat uit sleur of dingen die lang niet altijd lopen zoals we graag willen, is niet wat blijkt op Facebook of Twitter. En dit gedrag vertoont overeenkomsten met de manier waarop organisaties met employer branding omgaan.

Lees verder Employer branding en de kunst van het loslaten

Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

“Soms betekent innovatie: blijven bij dat wat werkt”, zegt Meredith Broussard in het NRC van 15 februari over het gebruik van e-books tijdens colleges (het oorspronkelijke artikel vind je hier). En ook onderstaande uitspraak van Coco Chanel (aangehaald bij de inmiddels beëindigde tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum) geeft een ambitie aan die verder gaat dan ‘we gaan het helemaal anders doen’. Sommige dingen zijn nu eenmaal voor langere tijd en vernieuwing is niet altijd hetzelfde als verbetering.

social collaboration

Bij het idee ‘innoveren om het innoveren’ moest ik denken aan de demonstratie van (de Salesforce-app) work.com, vorige week tijdens Co for it 2014.  Even ter achtergrondinfo: work.com schijnt het voormalige Rypple te zijn. Waar ik nog nooit van gehoord had en wat vermoedelijk een verbastering is van ‘ripple’, dat ‘rimpeling’ betekent. Wat vervolgens opvallend is, omdat de meeste van dit soort ‘systemen’ pretenderen om niet zozeer een rimpeling, als wel een aardverschuiving te veroorzaken. Maar dit terzijde. Work.com is een systeem voor ‘social collaboration’ rondom een kletsapp genaamd Chatter. Ik heb er geen ervaring mee en dit is dus ook geen test of bespreking over de functionaliteiten ervan. Maar het zette me aan het denken.

Lees verder Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

De match made on Facebook

Matching van kandidaten op vacatures is een lastige klus. Dat is het al voor mensen, maar helemaal voor machines. Die slagen er vooralsnog maar zeer ten dele in om dat goed voor elkaar te krijgen. Maar nu heeft uitzendbureau Timing een oplossing. Ze hebben een app gelanceerd “die flexwerkers meteen aan werk helpt”, niet door te koppelen op harde eisen – denk aan opleiding en werkervaring, van die dingen die je nodig hebt om een functie een beetje behoorlijk uit te oefenen – maar op zachte. Zaken als eigenschappen of interesses. Wat is dit voor persoon en wat boeit hem of haar?

match

En hoe komen ze aan die informatie? Die is afkomstig van de ingevoerde interesses en likes op… Facebook. Vacatures koppelen aan Facebookprofielen! Natuurlijk! Immers, iedereen zit op Facebook en wat mensen daar over zichzelf neerzetten, is compleet, geheel volgens de waarheid en doet op geen enkele manier een poging om de werkelijkheid mooier voor te stellen dan hij is. Elke like is weloverwogen en nooit verkregen met behulp van de kans op een gratis iPad of wellness-weekend. Ook de meest nederige interesse wordt vermeld. En over vacatures wordt altijd goed nagedacht; het is duidelijk wat er nu precies gevraagd wordt. De ‘match made on Facebook’: het definitieve einde van alle mismatches.

P.S. Wie denkt dat het ooit mogelijk zal zijn om een perfecte match te maken op grond van een profiel op een sociaal netwerk, moet zich misschien afvragen welke prijs we daarvoor zullen betalen. Lees The Circle; na afloop kijk je een tijdje lang héél anders tegen de Googles en de Facebooks aan.

 

Het bleef nog lang onrustig op de arbeidsmarkt

De flexibilisering van de arbeidsmarkt gaat veel invloed hebben op het werk van recruitmentprofessionals, blijkt uit het onderzoek De stand van werven 2014. Samen met reorganisaties en taken rondom ontwikkeling en mobiliteit vormt het de top 3 van onderwerpen waar dit jaar een hoop energie naartoe zal gaan. En hoewel het me plezier deed om te zien dat de zorg voor 50-plussers ook op de lijst staat – en hoger dan de zorg over de jeugdwerkloosheid – lijken vooral deze eerste drie me erg bepalend voor de komende gebeurtenissen op de arbeidsmarkt, die ondoorzichtige, complexe en dynamische plaats waar mensen samenkomen met de lastig voorspelbare en grillige vraag vanuit organisaties naar medewerkers.

onrust op arbeidsmarkt

Rustig gaat het dus niet worden. Tijdens de Employer Branding Experience 2013 vergeleek ik de arbeidsmarkt met een duiventil; er vliegt van alles in en uit en in en uit. Sommigen mogen wel naar binnen, anderen moeten lang op de plankjes buiten staan en maar afwachten of ze ooit de binnenkant nog zullen zien. Maar nu blijkt dat het er in de duiventil óók niet rustig aan toe zal gaan – interne mobiliteit wordt het parool. Dat gaat nog helemaal niet meevallen.

Lees verder Het bleef nog lang onrustig op de arbeidsmarkt

We moeten er dwars doorheen

De arbeidsmarkt wordt nooit meer wat het was, zei ik vorige week. En het wordt niet zozeer een ‘oorlog om talent’ als wel een ‘oorlog om een baan’. Zeker als we kijken naar wat meestal onaardig ‘de onderkant van de arbeidsmarkt’ wordt genoemd; het arbeidsmarktperspectief op die plaats wordt somberder en somberder. In Amerika wordt zelfs voorspeld dat straks meer dan 150 miljoen gegadigden zullen gaan knokken om niet meer dan 44 miljoen “low-pay, low-skill jobs”. 

arbeidsmarktperspectief

Meestal wordt de technologie als grote boosdoener aangemerkt en onderzoek wijst inderdaad uit dat bijna de helft van de Amerikanen het risico loopt dat zijn of haar baan ergens de komende twintig jaar door computers wordt overgenomen. Dat geldt niet alleen voor voor de hand liggende werkzaamheden als administratief werk, maar ook voor ‘handwerk’, al dan niet persoonlijk, gezien bijvoorbeeld de opkomst van robotkappers en volautomatische vuilnisophalers. En we ontkomen er niet aan.

Lees verder We moeten er dwars doorheen

De arbeidsmarkt: oorlog om talent of om een baan?

De grote uitdaging in 2014 voor werkgevers wordt het aantrekken en behouden van (de beste) medewerkers, beweert Bersin by Deloitte. Dat is de oude schreeuwfirma Bersin die door Deloitte is ingelijfd, waarschijnlijk met als doel om door middel van het luidkeels debiteren van allerlei HR-onzin de boekhoudschandalen een beetje te overstemmen.

Arbeidsmarkt

Een andere reden kan ik niet verzinnen voor de domme conclusies uit een rapport dat ook nog een titel draagt waar de wishful thinking vanaf druipt: “2014 Predictions: Building a Strong Talent Pipeline for the Global Economic Recovery”. Over het woord ‘Talent’ zal ik nu niks meer zeggen. Maar… Global Recovery? Talent Pipeline? Hoezo? Waarom?

Lees verder De arbeidsmarkt: oorlog om talent of om een baan?

Aan ambtenaren is een steekje los

Aan mensen die bij de Rijksoverheid willen werken, moet een steekje los zijn. Dat is de enig mogelijke conclusie uit dit artikel op Intermediair.nl: Werken bij het Rijk? Je lijkt wel gek. Tja. Ik heb ’t 22 jaar gedaan en nooit het idee gehad dat ik gek was. Als ik het niet naar mijn zin had gehad, had ik het vast niet al die tijd volgehouden; sterker nog, als ik gek was geweest, hadden ze het nooit zo lang met mij volgehouden.

ambtenaren

Voor bepaalde types is de overheid wel degelijk een geschikte, zelfs aantrekkelijke werkgever. Maar ja, als je een kwijnend carrièremedium bent en weinig meer weet te bedenken om over te schrijven, dan kun je altijd de overheid gaan bashen. Lekker makkelijk, kost niks. En net als in elk huis is hier ook heus wel eens wat loos, al rechtvaardigt niets zo’n stompzinnige titel. Maar laten we ’s kijken: wat zijn in dit geval de argumenten?

Lees verder Aan ambtenaren is een steekje los

Surprise?

Surprise

De arbeidsmarkt beweegt heel veel
Dat brengt veel leven op de been
Maar niemand overziet meer het geheel
Waar gaan we in de toekomst heen?

Ik wou dat ik dat voorspellen kon
Dan zat ik hier al lang niet meer
Maar op een tropisch eiland in de zon
Te genieten van het mooie weer

In Nederland is het kil en koud
En staan velen langs de kant
Man, vrouw, jong of oud
Met een toekomst zwart omrand

Niet meedoen, zonder werk of baan
Voor velen zijn de deuren dicht
Vinden we dat dat door kan gaan?
Of gloort er in de verte licht?

De economie toont een positief gemoed
De groei komt terug, hoezee
Nu komt het allemaal vanzelf weer goed
En iedereen doet straks weer mee

Voor twijfel daaraan is alle reden
De wereld draait steeds sneller
Techniek doet vaak wat mensen deden
En de strijd om werk wordt feller

Niemand kan meer zeker zijn
Van een leven lang werken voor één baas
Dat voelt voor velen niet echt fijn
Maar is toch waar, helaas

Al heb ook ik de wijsheid niet in pacht
Eén ding is voor mij zonneklaar
De omstandigheden ongeacht
Laten we blijven zorgen voor elkaar

 

MBO’ers zijn het haasje

Recruitment Matters gaf afgelopen weekend een redelijk dramatisch beeld van de ontwikkeling van de werkloosheid naar opleidingsniveau, waaruit bleek dat laagopgeleiden meer dan gemiddeld de klos zijn, maar dat vooral de werkloosheid in de categorie middelbaar opgeleid de laatste tijd een griezelige toename vertoont.

middelbaar opgeleid

Helemaal nieuw is dat niet: deze zomer verscheen een rapport over de afname van het aantal HR-medewerkers voor uitvoerende taken. Deels was de wens de vader van de gedachte, maar uit dat onderzoek bleek dat er meer vraag ontstaat naar ‘denkers’ en minder naar ‘doeners’. Doeners, dat zijn in grote mate mensen met een MBO-achtergrond. En wat voor HR geldt, geldt grosso modo ook voor andere vakgebieden.

Lees verder MBO’ers zijn het haasje

Geen harkjes, maar netwerken

‘Slimme’ organisaties zijn niet volgens harkjes georganiseerd, maar volgens netwerken. Een constatering vorige week tijdens het seminar ‘De slimme organisatie’.

netwerken

En ik vroeg me af of die netwerken er niet gewoon altijd al geweest zijn. Officiële organogrammen en harkjes tonen zelden de ware verhoudingen in een organisatie – wie goed kijkt, heeft ‘onder water’ altijd kunnen zien hoe de echte relaties liggen. Reorganiseren? Even schurken en alles is weer bij het oude.

Maf.

De beweeglijke arbeidsmarkt

Vandaag, 31 oktober 2013, vindt in Den Haag voor de vierde keer de Employer Branding Experience plaats, het vakcongres over werkgeversmerken en wat ermee te doen. Het programma biedt voor elk wat wils: van campagnes tot personeelsprognoses, van storytelling tot serious games.

arbeidsmarkt

Het thema van dit jaar is: de beweeglijke arbeidsmarkt. De afgelopen jaren is er nogal wat veranderd. Wat heet: de arbeidsmarkt staat zo ongeveer op z’n grondvesten te schudden. Daar zijn een aantal oorzaken voor.

Lees verder De beweeglijke arbeidsmarkt

Flex or no flex?

Afgelopen weekend liet ik me op Twitter ontvallen dat ik het wel okay vind dat de overheid 3.500 mensen die nu via inleenbedrijven werk doen in bijvoorbeeld de schoonmaak of beveiliging, (weer) ‘gewoon’ in dienst gaat nemen.

flex

Ik kreeg subiet op mijn lazer van Pierre Spaninks: goede bedrijven, die hard werken aan verbetering van de positie van ‘hun’ flex-, deta- of payroll-populatie, zouden daarvan de dupe worden. Ik geef toe: van die kant had ik het nog niet bekeken toen ik achteloos mijn tweet de wereld in stuurde.

Lees verder Flex or no flex?

Knelpunten op de arbeidsmarkt, hoezo knelpunten

De afgelopen jaren hebben de overheid en allerlei (branche)organisaties heel wat geld geïnvesteerd in het dreigende – of reeds hier zijnde – tekort aan technisch personeel. Mensen met een technische achtergrond zijn een knelpunt: onze economie dreigt te vertragen of anderszins schade te lijden omdat er niet voldoende geschoolden in die richting zijn.

Knelpunten

Knelpunten zijn om allerlei redenen niet fijn, ze doen zeer. Maar waar het bij schoenen – die ook flink kunnen knellen – vaak nooit meer goed komt, blijken knelpunten op de arbeidsmarkt op zeker moment – surprise, surprise – gewoon als sneeuw voor de zon te verdwijnen. We hoeven ons om knelpunten helemaal geen zorgen te maken. De geschiedenis bewijst het.

Lees verder Knelpunten op de arbeidsmarkt, hoezo knelpunten