Tagarchief: zorg

Van oriënteren naar solliciteren en wat dat betekent

Medewerkers in de zorg met een MBO- of HBO-achtergrond solliciteren graag via open sollicitaties. Het eigen netwerk en interne sollicitaties doen het ook goed, evenals het maar gewoon ergens naar binnenlopen of bellen. Dat blijkt uit onderzoek naar het arbeidsmarktgedrag van een aantal doelgroepen in de zorg dat ik onlangs gedaan heb. Ze gebruiken vooral informele kanalen, dus. En daarnaast een handjevol ‘traditionele’ kanalen: vacaturesites en – jazeker – printadvertenties (voor wie het zich nu al afvraagt: in het rijtje kwamen de sociale media niet voor).

Dát is makkelijk, zou je denken. Als iedereen een brief stuurt, gaan we gewoon zitten wachten tot die brieven binnenkomen en vissen we de besten er tussen uit. Weg met al het gedoe met corporate websites en Facebookpagina’s. Zeg maar dag tegen de printadvertenties en uitzendbureaus. Nooit meer investeren in  open dagen en vacaturesites. Tja. Dat zou je denken. Maar zo werkt het dus óók niet.

Lees verder Van oriënteren naar solliciteren en wat dat betekent

Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?

Er zijn in dit land heel veel ‘zorgclubs’. Van werkgeversverenigingen inclusief landelijke koepels tot ‘zorgportalen’ en doelgroepensites. Van belangenbehartigers tot onderzoeksinstellingen. De meeste daarvan zijn zinvol, sommige, eh… wat minder.

Veel van deze organisaties houden zich bezig met wat in beleidstermen heet ‘flankerend beleid’ – in het geval van de naderende verwachte problemen op deze arbeidsmarkt gaat het om nadenken of communiceren over (werken in) de zorg. Het kabinet trekt voor dit doel de komende jaren maar liefst 40 miljoen euro uit. Het grootste deel daarvan komt terecht bij de koepel van zorgwerkgevers, Regioplus. Een belangrijke vraag zal zijn: waar gaat al dat geld aan besteed worden? Wat is zinvol?

Lees verder Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?

Werken in de zorg: geen gein aan

In De Volkskrant van afgelopen zaterdag spreekt em. prof. Heertje zijn zorg uit over de ontwikkelingen in het onderwijs en hij zegt: “De mensen om wie het gaat verdwijnen uit beeld door de hardvochtige versplintering van activiteiten”. Hij gebruikt daarbij de afschrikwekkende term ‘dehumaniserende bureaucratie’. Het hele verhaal gaat ook moeiteloos op voor een andere sector: de zorg.

In mijn omgeving zijn op dit moment twee mensen ‘afhankelijk’ van de eerste-, tweede- én derdelijnszorg in dit land. Behalve ervan weten als theoretisch concept, zwem ik nu ook zelf rond in deze ‘bureaucratie’ en maak ik de ‘dehumanisering’ in de praktijk mee. En ik moet helaas constateren dat er grote waarheden schuilen in de uitspraken.

Lees verder Werken in de zorg: geen gein aan

Zorg, zorg, zorg

We hebben het vaak over ‘de zorg’ – maar eigenlijk is het raar om een hele sector zo bij elkaar te nemen. We praten over ziekenhuizen met topklinische zorg, thuiszorg, academische opleidingen, woonbegeleiding… We praten over chirurgen en alfahulpen. Over tandartsen en psychotherapeuten. De sector is bijna een maatschappij op zich.

We zijn bang dat er de komende jaren in dit land (grote) tekorten gaan ontstaan aan personeel om in de zorg te werken. Tegen dat probleem kun je op verschillende manieren aankijken. Hier zijn er een paar.

Over het algemeen geldt: nóg meer en/of nóg beter en/of voor nóg  meer geld personeel proberen te werven, gaat geen oplossing leveren voor het probleem. Anders werven en vooral: anders organiseren – daar moeten we het van hebben straks.

Marktwerking, betrokkenheid en tevredenheid

Volgens de Barometer Zorg zijn de meeste medewerkers in de zorg tevreden over hun baan en hun werkgever, maar kritisch over de in de zorg oprukkende of reeds ver opgerukte marktwerking.

“Slechts 9% vindt dat dit het werken in de zorg positief heeft veranderd. Bovendien vindt een grote meerderheid dat de marktwerking niet heeft geleid tot een toename van de efficiëntie en de kwaliteit in de zorg (respectievelijk 70% en 74%).” Dat zijn niet zulke mooie resultaten en het zou ons eigenlijk grote zorgen moeten baren.

Lees verder Marktwerking, betrokkenheid en tevredenheid

Stop met werven in de zorg

De zorgsector gaat de komende jaren meer dan 400.000 mensen nodig hebben. Dat is exact het aantal werklozen in Nederland in februari 2011. En hoewel het aantal vacatures tussen 2008 en 2010 afnam, zal de beweging binnen afzienbare tijd weer de andere kant op gaan. Het kabinet heeft zich daarbij optimistisch voorgenomen om de komende jaren de sector van 12.000 nieuwe medewerkers te gaan voorzien.

Dat gaat leiden tot een hele grote vraag. Een vraag waar de huidige arbeidsmarkt met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet aan kan voldoen, hoeveel moeite werkgevers zich ook getroosten om met opvallende wervingscampagnes mensen binnen te halen. Daar moeten ze dus mee stoppen.

Lees verder Stop met werven in de zorg

Ambtenaren vs. managers

In de strijd tegen het kokerdenken of voor het vergroten van het wederzijds begrip of om wat voor andere reden dan ook, heeft de minister van VWS een briljant plan bedacht: ze gaat ambtenaren tijdelijk detacheren in het ziekenhuis.

Andersom gebeurt ook: ziekenhuismedewerkers – managers – mogen een jaar lang rondkijken en meedenken op het departement. Dan leren ze elkaar beter kennen en dat kan leiden tot ‘kruisbestuiving’. Wat duurzaamheid betreft verdient dit plan de hoofdprijs: weinig ideeën zijn zo vaak gerecycled als deze. En daar is een reden voor.

Lees verder Ambtenaren vs. managers

Flex in de zorg – of beter nadenken?

Wat schaars is, is duur. Dat is een zeer eenvoudige, kapitalistische wet. Het geldt voor exclusieve auto’s, fossiele brandstoffen en ook voor personeel. Schaars personeel kost meer geld dan personeel dat in overvloed beschikbaar is. En het is menselijk – vermoed ik – om daar gebruik van te maken. Waren het tien jaar geleden vooral ICT’ers die hun schaarste probeerden om te zetten in klinkende munt door zichzelf – al dan niet via intermediairs – voor (hoge) uurtarieven te verhuren, tegenwoordig is het verschijnsel ook zichtbaar in de zorg.

Dat kan positief of negatief zijn. In een poll op ZorgHR zijn de meningen over de wenselijkheid van ‘externe inhuur’ in deze sector redelijk in evenwicht: 45% vindt inhuur positief, 55% vindt het geen goed idee. Dat laatste zit ‘m dan met name in het bezwaar dat inhuur ‘te duur’ is. Eerlijk gezegd lijkt mij dat niet het beste argument.

Lees verder Flex in de zorg – of beter nadenken?

Zorg of zorgenkindje

Sinds ik met een rapport over werken in de zorg bezig ben, heb ik een soort zesde zintuig ontwikkeld voor alle informatie die langs komt over dit onderwerp. Ik klikte dus min of meer volautomatisch op ‘Favorite’ toen dit bericht langskwam.

De onderhandelingen voor de cao Verpleeg-, Verzorgingshuizen en Thuiszorg (VVT) zijn vastgelopen. De belangrijkste reden is dat de werkgevers niet bereid zijn verbeteringen door te voeren. Volgend jaar beginnen de onderhandelingen voor de zorg-cao’s voor Ziekenhuizen, Geestelijke Gezondheidszorg en Gehandicaptenzorg. Het doet allemaal het ergste vrezen, niet alleen voor de mensen die er werken, maar ook voor het imago van de sector.

Lees verder Zorg of zorgenkindje

Dure zorg

Voor een rapport over de arbeidsmarkt in de zorg verdiep ik me momenteel in deze sector. Er is – mag ik wel zeggen – een wereld opengegaan. Een wereld die bestaat uit honderden, duizenden organisaties die in dit land de zorg verlenen. En betalen. Maar ook uit onderzoeksbureaus, samenwerkingsverbanden, werkgeversverenigingen, regioclubs, bemiddelaars en wat al niet meer.

Niet zo gek dus dat ik in eerste instantie totaal de weg kwijt was bij het zoeken naar informatie.

Lees verder Dure zorg