Een epidemie voorkomen in tien punten

Volgens de pessimisten onder ons – ze zullen zichzelf waarschijnlijk als ‘realisten’ beschrijven – is er eigenlijk een wereldwijde oorlog nodig om de global economy er weer bovenop te helpen. Tegen IS of welke ‘tegenstander’ dan ook. Want zonder de industrie-opjagende vraag naar tanks en munitie – om nog maar te zwijgen van het doorgaans bevolkingsdecimerende karakter van de gemiddelde oorlog – gaat het niet goed komen.

epidemie

Echte pessimisten, c.q. realisten zien nog méér verschijnselen die kunnen helpen om de economie een boost te geven. Denk aan klimaatverandering; laten we alle werklozen aan het werk zetten om de straten en oceanen schoon te maken en bomen te planten! En alsof twee wereldomvattende problemen nog niet genoeg zijn, dreigt er tegenwoordig nog een derde potentieel wereldwijde ramp: ebola. Met de eerste twee weten we ons niet echt raad. Maar gelukkig hebben we John – pardon, dr. John – Sullivan om ons als een moderne Mozes heelhuids door deze crisis heen te loodsen.

In een artikel genaamd ‘Ebola — Are Your Corporate Leaders Prepared for All Upcoming Employee Issues?’ geeft hij ons op vertrouwde wijze – namelijk in de vorm van een lijstje – tien tips over hoe om te gaan met de “possibility that the fear of the Ebola disease alone will result in severe employee stress, turmoil, and lower productivity”. Een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Pips

Waar moeten we ons zoal op voorbereiden? Organisaties kunnen te maken krijgen met een veelheid aan ‘issues’. Van werknemers die niet meer naar Afrika willen reizen (goh), mensen die zichzelf maar vast ziek melden omdat ze denken dat een collega die er een beetje pips uitziet hen dodelijk heeft besmet of kandidaten die niet bij je willen komen werken omdat je bedrijf per ongeluk in Dallas zit. Mocht het onvoorstelbare gebeuren en blijk je opeens een medewerker met ebola in huis te hebben, dan moet je er als de donder voor zorgen een “in-house or a specialized vendor team” paraat te hebben dat ervoor zorgt dat “everything goes smoothly” (ik vraag me serieus af wat ‘everything’ is en hoe je dat ‘smoothly’ laat verlopen, maar dit terzijde).

Paniek zaaien

Ik zal de laatste zijn die beweert dat je je niet druk hoeft te maken over risico’s. Dat je achteroverleunend gewoon kunt gaan zitten afwachten tot het onheil zich over je uitstort. Maar je kunt óók overdrijven en dat is wat John – pardon, dr. John – Sullivan hier aan het doen is. Niet alleen overdrijft hij, hij probeert ter meerdere eer en glorie van zichzelf paniek te zaaien waar dat niet nodig is. Als je je dan per se met dit onderwerp wilt bezighouden, geef dan je aandacht aan de tienduizenden slachtoffers in Afrika. Daar worden complete landen ontwricht. Daar hebben ze recht op neurotische reacties.

Tackelen

We hopen dus maar dat niemand gehoor geeft aan de oproep “to expand and improve this list of potential employee problems”. Er zijn meer dan genoeg ‘echte’ problemen; laten we ons niet nodeloos bezighouden met ‘potentiële’, zeker niet omdat ze met een klein beetje gezond verstand te tackelen zijn. Een mens lijdt dikwijls ‘t meest / door ‘t lijden dat hij vreest / doch dat nooit op komt dagen. Of dat – nog erger – slechts een middel tot personal branding is. John – pardon, dr. John – heeft zichzelf dit keer in ongepaste flauwekul overtroffen.