Tagarchief: campagne

Waarom je moet oppassen met metaforen in arbeidsmarktcommunicatie

Bij arbeidsmarktcommunicatie streven we er naar om de essentie van een organisatie over te brengen. Dat valt niet altijd mee; soms is die essentie immers best een ingewikkeld verhaal. Of delen meerdere organisaties een zelfde soort essentie en is de vraag: hoe onderscheid je je dan? In dat geval wordt er nog wel eens gegrepen naar het hulpmiddel van de metafoor: een vorm van figuurlijk taal- of beeldgebruik waarbij kenmerken of eigenschappen worden verbeeld met behulp van een vergelijking. 

Metaforen in arbeidsmarktcommunicatie

Metaforen kunnen inderdaad uiterst nuttig zijn om in één keer iets ingewikkelds duidelijk te maken. Het zonnetje in huis. Het schip van de woestijn. Laaghangend fruit plukken. Bekende voorbeelden van metaforen die gebruik maken van een eigenschap van een gekozen object waarbij iedereen min of meer dezelfde associatie heeft. Vrolijk en warm. Deinend vooruitgaan. De voor de hand liggende dingen eerst doen. Het is meteen duidelijk wat bedoeld wordt. Maar de kans dat een metafoor zijn doel mist, is groot.

Lees verder Waarom je moet oppassen met metaforen in arbeidsmarktcommunicatie

Employer branding: verhalen over regie

Dinsdag 27 mei 2014, de eerste Employer Brand Stories, georganiseerd door het Employer Brand Netwerk. Negen zelfstandige experts die beschikken over veel kennis en ervaring met arbeidsmarktcommunicatie en employer branding. Drie cases. Eén rode draad: employer branding.

employer branding

De middag – in het inspirerende Dialogues House van ABN AMRO – werd geopend door Marion de Vries. Zij gaf een korte introductie over het Employer Brand Netwerk, over het ontstaan en onze ambitie – het delen van kennis, leren van elkaars sterke en zwakke punten, het vak inhoud en diepte geven. Daarna vertelden drie organisaties hun verhaal. Een verslag.

Lees verder Employer branding: verhalen over regie

Showcase Pages? Geef je eigen kanaal niet op!

LinkedIn heeft weer wat nieuws: Showcase Pages. Subpagina’s van Company Pages waar organisaties een onderdeel, product, campagne of wat dan ook in de etalage kunnen zetten, ofwel “dedicated pages that allow companies to highlight different aspects of their business and build relationships with the right community”.

showcase pages

In de jacht op content, bezoekers, interactie enzovoort is het een voorstelbaar initiatief. Vanuit LinkedIn gezien, bedoel ik. Maar het nut ervan voor organisaties ontgaat me, sterker nog, ik vraag me af waarom je als bedrijf zoiets zou willen.

Lees verder Showcase Pages? Geef je eigen kanaal niet op!

Wat nou concurrentievoordeel met de kandidaatervaring

In Amerika zijn ze niet wijs. Daar wordt tegenwoordig een Candidate Experience Award uitgereikt, een prijs voor de beste kandidaatervaring. Er is zelfs een website voor en er wordt aandacht aan besteed op normaal gesproken eerbiedwaardige blogs, zoals ERE.net. De kandidaatervaring. Het meest overbodige begrip in recruitmentland.

Concurrentievoordeel door kandidaatervaring

Waarom doen organisaties er dan aan mee? “To gain a competitive advantage and treat candidates with the respect they deserve”, zegt het artikel op ERE.net. Zo. Wel, wat dat tweede betreft: lang niet iedere kandidaat verdient respect. We kunnen er wel allerlei heilige dingen over roepen, maar als een kandidaat een werkgever niet met respect behandelt – door bijvoorbeeld te solliciteren op functies waarvan hij of zij al lang weet dat het niks zal worden en hij of zij alleen maar zinloos werk genereert – dan hoef je wat mij betreft echt niet het volle respect terug te krijgen. Maar dat concurrentievoordeel…

Lees verder Wat nou concurrentievoordeel met de kandidaatervaring

Hoe print het hoofd boven water houdt

“Er komt van alles bij, maar er gaat maar weinig af”, is een zin die je hier met enige regelmaat kunt lezen. Dat slaat dan meestal op de vraag of bepaalde media in staat zijn om andere uit de mix weg te drukken. Print is zo’n medium dat al jaren op de nominatie staat om uit te sterven, maar op de een of andere manier gebeurt het maar niet. Ook de infographic van deze zaterdag laat zien dat print absoluut niet dood is. En bovendien een bedrijfstak is om rekening mee te houden.

Waarom print nog springlevend is

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Zo blijkt dat in Amerika elk jaar $640 miljard dollar omgaat in de printindustrie; ‘print’ in dat geval als alles wat op papier gedrukt wordt. Variërend van visitekaartjes tot tijdschriften. Dat is meer dan in de auto-, de muziek- of de game-industrie.

Brok bits en bytes

Print wordt ook – nog steeds? – goed gelezen. Op de een of andere manier lijkt iets dat je kunt vastpakken, iets stoffelijks, een grotere ‘waarde’ te hebben dan een brok bits en bytes die langsflitst op een beeldscherm. Dat is ook een belangrijke reden waarom ik mijn boek niet snel als e-book zal uitbrengen: zolang het een substantieel object is, verwacht ik meer aandacht voor de inhoud (en het voelt meer als een ‘geschenk’). Dat print goede aandacht oplevert, blijkt ook uit het feit dat sinds 2004 de respons op direct mail acties is gestegen met 14%; de respons op email marketing is met meer dan de helft gedaald. Voor elke $167 die adverteerders spenderen aan een direct mail, staat $2095 aan inkomsten; een ROI van 1300%.

Print kan een rol spelen bij het temporiseren van de informatiestroom, wat we in deze tijd van data overload wel kunnen gebruiken. En het is nog goed voor het milieu ook: wie een krant op papier leest, produceert 20% minder CO2 dan bij het online lezen. Het gebruiken van een computer vraagt bijna 2,5 keer zoveel energie als de productie van al het papier dat iemand in een jaar leest. De spam die verstuurd wordt, kost jaarlijks 33 miljard kilowattuur aan elektriciteit.

Print leeft nog.

Van oriënteren naar solliciteren en wat dat betekent

Medewerkers in de zorg met een MBO- of HBO-achtergrond solliciteren graag via open sollicitaties. Het eigen netwerk en interne sollicitaties doen het ook goed, evenals het maar gewoon ergens naar binnenlopen of bellen. Dat blijkt uit onderzoek naar het arbeidsmarktgedrag van een aantal doelgroepen in de zorg dat ik onlangs gedaan heb. Ze gebruiken vooral informele kanalen, dus. En daarnaast een handjevol ‘traditionele’ kanalen: vacaturesites en – jazeker – printadvertenties (voor wie het zich nu al afvraagt: in het rijtje kwamen de sociale media niet voor).

Dát is makkelijk, zou je denken. Als iedereen een brief stuurt, gaan we gewoon zitten wachten tot die brieven binnenkomen en vissen we de besten er tussen uit. Weg met al het gedoe met corporate websites en Facebookpagina’s. Zeg maar dag tegen de printadvertenties en uitzendbureaus. Nooit meer investeren in  open dagen en vacaturesites. Tja. Dat zou je denken. Maar zo werkt het dus óók niet.

Lees verder Van oriënteren naar solliciteren en wat dat betekent

Engelse prijzen, een gala in Londen en een terechte winnaar

Rond deze tijd valt bij alle lezers de Werf& weer op de mat. Dit keer met als thema ‘Simply the Best’ en gewijd aan alles wat met prijzen, ranglijsten en andere begerenswaardige vergelijkingen in ons vak te maken heeft. Je kunt het zien als een opmaat naar o.a. de komende uitreiking van de Magneten, de prijzen voor arbeidsmarktcommunicatie tijdens de Employer Branding Experience van 8 november a.s. We zijn in Nederland goed in het uitreiken van prijzen, dat mag wel een conclusie zijn. Maar in het buitenland kunnen ze er ook wat van.

Zo was ik – op uitnodiging van Maximum – afgelopen juli aanwezig bij het jaarlijkse gala van de Chartered Institute for Personnel and Development (CIPD), de Engelse zusterorganisatie van de NVP. De CIPD reikt bij deze gelegenheid de Recruitment Marketing Awards uit, of, zoals ze zelf met een on-Engels gebrek aan understatement zeggen: ‘The most coveted awards in the recruitment marketing industry’. Zo. Poe. Daar mocht ik bij zijn!

Lees verder Engelse prijzen, een gala in Londen en een terechte winnaar

Geen grote uittocht en zeg maar dag tegen het employer brand

“De uitstroom van ambtenaren bij het Rijk is lager dan de overheid eerder in haar rapport De grote uittocht had voorspeld”, meldt InOverheid. Onder invloed van de crisis nadert de vrijwillige uitstroom namelijk tot nul en er wordt bovendien langer doorgewerkt. Desondanks vliegen er meer mensen uit dan in, als gevolg van taakstellingen en inkrimpingen.

En zoals gewoonlijk raakt dit allemaal vooral de mogelijkheden voor jonge mensen. Op een handjevol traineeships na – bij de Rijksoverheid algemeen of bij Financiën of Rijkswaterstaat – is de instroom van starters zo ongeveer tot stilstand gekomen. Gecombineerd met een aantal andere, niet al te handige manoeuvres – bijvoorbeeld het gebruik van bepaalde constructies om gemakkelijker van mensen af te komen – is dat allemaal zeer onbevorderlijk voor het (huidige en toekomstige) employer brand van de Rijksoverheid.

Lees verder Geen grote uittocht en zeg maar dag tegen het employer brand

Waarom je ‘iets moet’ met Pinterest

Pinterest is onder ons sinds 2008 en echt sinds 2010. En heeft in die luttele jaren een enorme groei doorgemaakt: van – Amerikaanse cijfers – een paar honderdduizend bezoekers in mei 2011 tot bijna 12 miljoen in januari 2012. En wat misschien nog wel veelzeggender is: Pinterest blijkt een traffic- en opbrengstgenerator van de eerste orde te zijn, zoals de infographic van deze zaterdag uitwijst:

  • Pinterest heeft Twitter gepasseerd als het gaat om het doorverwijzen naar andere sites.
  • Van alle aankopen die via sociale media tot stand komen, neemt Pinterest 40% voor rekening (tegen 60% door Facebook).
  • Per klik levert Pinterest meer op dan Twitter én Facebook.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Het zijn indrukwekkende getallen. En sinds het minder en minder een typisch ‘vrouwennetwerk’ wordt – het aantal mannen steeg in één maand van 20 naar 28% – wordt het voor employer branding en recruitment ook steeds interessanter. Veel bedrijven op Pinterest zijn retailers, voor hen is het vooral een machtig verlengstuk van de etalage. Maar er zijn ook een aantal mooie voorbeelden te vinden van organisaties die het netwerk voor branding inzetten: Interpolis zet foto’s van werkplekken neer. Het Amerikaanse bedrijf Fresh&Easy geeft tips over vragen die je kunt stellen bij het sollicitatiegesprek.

In Nederland zijn we nog niet massaal aan het ‘pinnen’, maar dit is wel een goed moment om het netwerk eens rustig uit te proberen. Wie dat wil, vindt hier een handige introductie.

Weg met de recruitmentsite!

“The cyber world has shifted”, zegt dit artikel op Recruiter.com. De multi-channelaanpak heeft ervoor gezorgd dat het centrum van het digitale universum is verschoven van de website naar de klant. Niet langer is de website de ‘hub’ van de online strategie, maar slechts één van de verschillende platforms waarop employer branding en recruitment plaatsvinden.

Zo’n multi-channelaanpak kan zich ook uitstrekken tot de ‘echte’ wereld, met soms vernieuwende vormen van ‘integratie’ van online en offline. Zoals in dit – niet-recruitment – voorbeeld van C&A in Brazilië, dat het aantal Facebook-likes van een bepaald kledingstuk laat zien op de hanger. Maar ook als we alleen naar het online deel kijken, dan mag wel duidelijk zijn dat er veel veranderd is.

Lees verder Weg met de recruitmentsite!

Wanneer leren we nou eens dat recruitment geen marketing is?

“Recruitment is marketing: hoe je als recruiter de War for Talent gaat winnen”, is de – foute – titel boven een artikel op Marketingfacts. Mijn bezwaar tegen de term ‘war’ is intussen wel bekend. Maar ook tegen de inbreng van allerlei marketing- en salesprincipes in recruitment heb ik zo mijn bedenkingen.

Er zijn natuurlijk wel bepaalde overeenkomsten: niet voor niets heet het centrale hoofdstuk in m’n boek ‘Het verkopen van een baan’. Maar de ideeën die aan die beeldspraak ten grondslag liggen, zijn anders dan de ideeën die over het algemeen een rol spelen bij de vergelijking van recruitment met marketing.

Lees verder Wanneer leren we nou eens dat recruitment geen marketing is?

Hoe twee recruitmentsites kunnen verschillen (en wat dat betekent)

Voor de nieuwste druk van het Handboek Communicatie in Organisaties (voorheen Public Relations) heb ik de afgelopen weken het hoofdstuk over arbeidsmarktcommunicatie geschreven. In dat verhaal bespreek ik (o.a.) twee recruitmentsites, beide van grote verzekeringsmaatschappijen.

Voordat er weer iemand boos wordt: ik pretendeer niet dat ik tot in de finesses op de hoogte ben van alle achterliggende systemen of techniek en ook niet dat ik beide sites aan een uitgebreide stress- of gebruikerstest heb onderworpen. Integendeel, daar zijn anderen veel beter in dan ik. Ik heb ze uitgekozen vanwege het grote verschil tussen de beide sites en zag hoe er een parallel te trekken is met de onlangs hier gepubliceerde post over ‘Drie manieren om naar je doelgroep te kijken’.

Lees verder Hoe twee recruitmentsites kunnen verschillen (en wat dat betekent)

Geloof jij er wat van?

In een lezenswaardige serie van drie artikelen is de afgelopen weken op Frankwatching aandacht besteed aan het begrip ‘legitimiteit’. Legitimiteit als in: het ‘verdienen’ van acceptatie, waardering en vertrouwen. Voor sommige organisaties is het niet zo’n kunst om dat voor elkaar te krijgen; bijvoorbeeld voor wie zich met ‘goede doelen’ bezighoudt. Hoewel de lat voor dergelijke organisaties wel hoog ligt – denk aan Sanquin – wordt hun bestaansrecht over het algemeen niet ter discussie gesteld.

Daartegenover staan aardig wat bedrijven die ontzettend hun best lijken te doen om die waardering of acceptatie niet te verdienen, en dus geen vertrouwen krijgen. Dat vinden ze niet fijn. “Organisaties verliezen steeds meer hun macht en de grip op hun reputatie”, zegt het artikel en dat feit is verantwoordelijk voor de “lastige positie waar veel organisaties zich nu in bevinden”. Huh? Welke lastige positie?

Lees verder Geloof jij er wat van?

Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?

Er zijn in dit land heel veel ‘zorgclubs’. Van werkgeversverenigingen inclusief landelijke koepels tot ‘zorgportalen’ en doelgroepensites. Van belangenbehartigers tot onderzoeksinstellingen. De meeste daarvan zijn zinvol, sommige, eh… wat minder.

Veel van deze organisaties houden zich bezig met wat in beleidstermen heet ‘flankerend beleid’ – in het geval van de naderende verwachte problemen op deze arbeidsmarkt gaat het om nadenken of communiceren over (werken in) de zorg. Het kabinet trekt voor dit doel de komende jaren maar liefst 40 miljoen euro uit. Het grootste deel daarvan komt terecht bij de koepel van zorgwerkgevers, Regioplus. Een belangrijke vraag zal zijn: waar gaat al dat geld aan besteed worden? Wat is zinvol?

Lees verder Samen optrekken bij recruitment in de zorg, maar hoe?

“Wij willen iets met arbeidsmarktcommunicatie”

Ik hoor ‘m vaak. Het is er zogezegd één uit de categorie FAQ’s. “Wij willen iets met…”. “We gaan een project starten over…”. “We moeten…”. Onnodig te zeggen dat ik dol ben op zo’n vraag. Niet alleen omdat het aangeeft dat de vrager in de gaten heeft dat er ‘iets moet gebeuren’, wat van wijsheid en inzicht getuigt, maar ook omdat het me de gelegenheid geeft om me weer ‘s in een – voor mij doorgaans – nieuwe organisatie te verdiepen.

Maar wat me soms verbaast in de vraag is de urgentie die er vaak achter zit. “We moeten iets en dat moeten we nú”. Tja. Rome is niet in één dag gebouwd en hoewel een goede arbeidsmarktcampagne geen 800 jaar nodig heeft om tot stand te komen, is een beetje geduld wel aan te bevelen.

Lees verder “Wij willen iets met arbeidsmarktcommunicatie”