Tagarchief: media

Hoe branding werkt met sociale media

Nu het gebruik van sociale media voor en door ‘merken’ meer en meer gewoonte wordt – hoewel ik nog niet zou durven spreken van volwassenheid – komen er ook steeds meer gegevens beschikbaar over ‘hoe dat nou werkt’. Zo ook in deze infographic ‘Branding and how it works in the social media age’. Alleen al uit de titel kun je afleiden dat hij gemaakt is door fanatieke gebruikers die maar meteen de hele ‘age’ aan social media hebben gekoppeld, maar er zitten leuke dingetjes in.

  • In de VS is Facebook stukken ‘groter’ dan Twitter: 85% van de internetgebruikers heeft een Facebook-account; 49% een Twitter-account.
  • Op Facebook heeft 57% meer dan 100 vrienden, op Twitter heeft ‘slechts’ 25% meer dan 100 volgers.
  • 42% van de Facebookers heeft wel eens een merk genoemd in een status update, tegen 39% van de Twitteraars (Twitter scoort naar verhouding dus beter, denk ik dan, hoewel dat vervolgens weer teniet wordt gedaan door de mindere volgers).
  • Gebruikers die ooit een merk hebben ‘geliked’, hebben gemiddeld meer vrienden dan degenen die dat niet hebben gedaan.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

En dan twee conclusies die ik zelf bijzonder leuk vind:

  • Voor 80% van de gebruikers is het krijgen van een coupon of korting het meest op prijs gestelde stukje content, dus het gaat erg om ‘what’s in it for me’ (let wel, dit is dus niet in Nederland, hè).
  • Als het gaat om de gewenste wijze van communiceren met het merk, staan korte updates op de eerste plaats, gevolgd door… E-mail en traditionele, offline advertenties! Die laatste twee scoren bijna 50%.

Sommige dingen veranderen zélfs in de ‘social media age’ blijkbaar maar langzaam.

Gelukkig nieuwjaar in moderne tijden

Het is alweer de derde dag van het nieuwe jaar en het ziet er naar uit dat veel dingen – gelukkig – nog ongeveer op dezelfde manier gaan als drie dagen geleden, toen het nog 2011 was. Dat geldt in elk geval voor de hoeveelheid nieuwjaarswensen – al dan niet gecombineerd met kerstboodschappen – die ik toegestuurd kreeg. Waarvoor veel dank!

Zelf heb ik me er ook (weer) schuldig aan gemaakt, op de manier waarop ik dat meestal doe: via de mail. En ik was beretrots op het feit dat ik een HTML-mail had weten te maken én te verzenden. Het was zelfs gelukt om de plaatjes na verzending niet hopeloos verloren te laten gaan. En dat allemaal zonder dat er overal PC’s en/of servers op tilt sloegen. Kortom, megahip en technologisch zeer vooruitstrevend naar mijn persoonlijke mening, maar na bestudering van een aantal van de ontvangen wensen moest ik helaas tot de conclusie komen dat ik hopeloos achterloop.

Lees verder Gelukkig nieuwjaar in moderne tijden

Welke media worden gebruikt bij het baanzoeken

Een interessante infographic over de media die (in Engeland) gebruikt worden bij de zoektocht naar een – ook daar schaarse – baan. Nog altijd fier aan kop: de websites (ruim tweederde). En voor meer dan 50% – sorry voor alle online junks – de oude, vertrouwde papieren advertentie. Online netwerken zijn wél in opkomst: 43% van de zoekers gebruikt ze. En wat dan wel weer triest is: 25% kijkt op LinkedIn naar vacatures en slechts 8% van de werkgevers zet die vacatures daar ook daadwerkelijk neer. En Google? In één jaar tijd is Google bijna 40% gegroeid als startpunt voor de jacht op een baan.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Recruitment trekt een grote broek aan

We blijven voorspellen en vooruitblikken. Zelfs al is het nog lang geen december. Ook dit artikel op Recruitment Matters – eveneens verschenen in het jubileumboek over tien jaar Recruiters United – doet een voorspelling, in dit geval met een beschrijving van de rol van recruitment in 2020.

De conclusies zijn te verdelen in ‘De rol van recruitment’ en ‘De werkwijze van recruitment’. Er worden een aantal onderwerpen besproken die goed voorstelbaar zijn. Bijvoorbeeld dat slim gebruik van technologie een concurrentievoordeel kan opleveren, dat er meer dynamiek zal ontstaan in de in- en uitstroombewegingen en dat talentpools en referral een steeds grotere rol zullen krijgen. Maar er zaten ook wat voorspellingen bij die me met verbazing vervulden.

Lees verder Recruitment trekt een grote broek aan

Is recruitment niet vernieuwend?

Op 15 september jl. vond de zesde eDay plaats, het landelijke evenement van Emerce over online business en marketing. Grote afwezige daarbij – volgens o.a. dit verslag op Emerce.nl zelf – was de recruitmentsector. Behalve LinkedIn die wat folders uitdeelde bij de deur, was er niemand uit deze hoek aanwezig.

“Is dit een teken van onkunde en niet meer in te lopen achterstand?”, vroeg de auteur zich af. Volgens deze persoon “staan de grote online recruitment spelers in Nederland nagenoeg stil”. Stil? Nou, dat is niet bepaald mijn indruk.

Lees verder Is recruitment niet vernieuwend?

4.0, 5.0 – Het einde van recruitment?

In een enorm verhaal op ere.net met als dreigende ondertitel ‘…and the Death of Recruitment Agencies!’ wordt de zoveelste toekomst van recruitment besproken. Of in die toekomst inderdaad alle recruitmentbureaus het loodje gaan leggen is afwachten, maar het artikel stipt een aantal interessante onderwerpen aan.

Nu heeft recruitment nog wel eens de neiging om zaken wat kort door de bocht voor te stellen en regelmatig voor de troepen uit te lopen. Bedrijven zijn bijvoorbeeld een stuk minder ver met sociale media dan hun werknemers, maar die werknemers stellen het niet per definitie op prijs om via deze kanalen voor een baan benaderd te worden. En ze worden bovendien door al die sociale media nog hevig van hun werk afgeleid ook. Maar dat wil niet zeggen dat we op z’n tijd niet visionair kunnen zijn, dus op naar Recruitment 4.0. Wat is het?

Lees verder 4.0, 5.0 – Het einde van recruitment?

Waar blijft de shake out onder vacaturesites?

In Nederland zijn bijna 900 actieve vacaturesites en meer dan 10.000 sites waar twee of meer werkgevers hun vacatures aanbieden, concludeert Intelligence Group. In totaal zijn er dus zo’n 11.000 plaatsen waar vacatures kunnen worden achtergelaten. Er zijn 392.000 werklozen in Nederland en – ervan uitgaand dat 5% van de werkenden actief een andere baan ambieert – 375.000 zoekers.

In totaal zijn er dus 767.000 mensen op jacht naar een andere baan en samen delen ze 11.000 websites. Per website zijn dat gemiddeld 69 vacaturezoekers. Ligt het aan mij of is dat echt bizar?

Lees verder Waar blijft de shake out onder vacaturesites?

Omrommelen met vacatures

Hoe krijgen we de vacature bij de sollicitant en de sollicitatie bij de organisatie? Belangrijke vraag. Print is ‘t niet meer – of misschien nog wel – jobboards zijn op sterven na dood – of niet – en veel van de aangekondigde ‘vernieuwingen’ hebben hun beloften nog niet echt waargemaakt.

Omdat de technologie toch lastiger is dan gedacht. Omdat (potentiële) sollicitanten niet net zo ver voorop lopen als de recruiters die hen moeten binnenhalen. Omdat managers niet meewerken. Omdat er gewoon teveel is. Dingen gaat verkeerd op vele manieren om om vele redenen. Het gaat er hier natuurlijk vaak over en dit is een kleine greep.

Eerlijk gezegd denk ik: er bestaat een kans dat het allemaal blijft hangen in ‘tools’, leuke dingen en tactiekjes. We kunnen elkaar – en de organisaties en sollicitanten – daar helemaal gek mee maken. Maar of het gaat helpen… Dat vind ik nog wel een vraag.

Geen tijd meer om te werken

Volgens Personeelslog zijn er in dit land meer dan honderd online netwerken voor HR- en recruitmentprofessionals. Het varieert van serieuze vakmatige netwerken als HRbase of Recruiters United tot clubjes die zich met specifieke onderwerpen bezig houden, zoals Het Nieuwe Werken of 50+-ers.

Onder veel netwerken hangen vervolgens subnetwerken. Vooral LinkedIn grossiert in onderling elkaar zwaar overlappende, c.q. elkaar beconcurrerende ‘groepen’ – kan iemand mij bijvoorbeeld het verschil uitleggen tussen de ‘Community voor Recruiters in Nederland’ en de ‘Dutch Recruiters’? Of tussen ‘HRpraktijk Professionals’, ‘HR Professionals’ en ‘HRMprofessionals’? Het lijkt de protestantse kerk wel.

Lees verder Geen tijd meer om te werken

Span of control – online wieden

Onder de mooie titel Het wordt steeds stiller op Twitter een mooie observatie van Jan Willem Alphenaar. We hebben zoveel ‘vrienden’ dat het onmogelijk is geworden om iedereen nog écht te volgen. Op Twitter, maar ook op andere netwerken. Een beetje dialoog is, met duizend of meer personen, c.q. instanties die je tijdlijn volgooien, natuurlijk ook onmogelijk.

Herkenbaar. Zelf  kijk ik – schande – alleen maar op Facebook of LinkedIn als ik naar iets of iemand specifiek op zoek ben of als iemand mij een bericht stuurt (en ik dat lees in de mail). Op Twitter heb ik de grens gelegd bij zo’n tweehonderd te volgen twitteraars. Waar ik ondertussen al verder overheen ben gegaan dan ik met mezelf had afgesproken (212). Maar ja. Het roept wel de vraag op: hoeveel vrienden kan een mens eigenlijk aan?

Lees verder Span of control – online wieden

Mobieltjes

Vorige week gaf ik een gastcollege aan de Hogeschool van Amsterdam. Er zaten 40 studenten in de collegezaal. Van die veertig hebben er tien het hele college goed opgelet. Van de rest zat een deel de helft van de tijd met de buurman/buurvrouw te kletsen en weer een ander deel – best een groot deel – had het enorm druk met het op hun smartphones bijwerken van hun statusupdates op Facebook of Twitter. Of iets in die geest – ik kon het vanaf het podium niet goed zien.

De bewuste studenten beschouwden het als het toppunt van inschikkelijkheid dat ze daarbij het geluid hadden uitgezet, zodat ik me nog verstaanbaar kon maken. Ik zag het gebeuren en kan me dus wat voorstellen bij de huidige discussies over smartphones in de klas. En het zijn veel discussies, alleen al de afgelopen dagen. Echt eens zijn de ‘deskundigen’ het – zoals deskundigen betaamt – vanzelfsprekend niet.

Lees verder Mobieltjes

Het bizarre effect van een plugin

Op 16 november 2010 ging ik hier uit m’n dak over vrouwen die niet in hun eigen onderhoud kunnen voorzien. Nu worden de meeste posts op wervingsvisies – net als alle andere posts op alle andere weblogs – op de dag van publicatie het meest gelezen, om vervolgens langzaamaan in de vergetelheid weg te zinken – ook op een blog is niets zo oud als het nieuws van gisteren.

Soms duiken ze daarna nog wel eens op in Analytics, bijvoorbeeld als iemand als gevolg van een zoekactie voor het eerst op het weblog terechtkomt. Zo niet deze posting. Op de een of andere manier is-ie bovenaan in de lijst ‘Deze maand veelgelezen’ terechtgekomen. En daar komt-ie nu al een paar weken niet meer van af. Het is een soort vliegwieleffect. Toch zou ik willen zeggen: stop met lezen, het is oud nieuws.

Lees verder Het bizarre effect van een plugin

De toekomst van AMC: jongleren in een draaikolk

De afgelopen weken heb ik hier aan koffiedikkijken gedaan. Wat gaat het vak arbeidsmarktcommunicatie allemaal beleven, de komende jaren? Wat zijn de consequenties van allerlei ontwikkelingen voor het vak, de organisaties, de middelen, de professionals en de bureaus?

De overall conclusie is vermoedelijk dat alles aan het samenvloeien is. En de enige manier om niet in al die ontwikkelingen ten onder te gaan, is zorgen voor behoud van het overzicht. Jongleren, bijna. Want hoe zit het?

Lees verder De toekomst van AMC: jongleren in een draaikolk

De toekomst van AMC: 2 – de middelen en de media

Personeel werven was de afgelopen twintig jaar vooral een kwestie van ‘de juiste mensen binnenhengelen’ met behulp van een al dan niet mooie of goede campagne. Tegenwoordig is het resultaat steeds meer afhankelijk van de vraag of een organisatie in staat is om de juiste kandidaat te lokaliseren. En deze vervolgens – op een meer of minder ver in de toekomst liggend moment – een aanbod te doen dat past bij zijn of haar wensen en de behoefte van de organisatie.

Deze meer op relaties dan op ‘verkoop’ gestoelde aanpak gaat onvermijdelijk een einde maken aan de huidige reclamische aanpak van arbeidsmarktcommunicatie. En dat betekent ook dat er een einde komt aan de ‘traditionele’ middelenmix.

Lees verder De toekomst van AMC: 2 – de middelen en de media

Massamedia in arbeidsmarktcommunicatie

“Employer branding vraagt ook om massamedia”, is de stelling op het redelijk fonkelnieuwe blog van Nijgh. Je employer brand uitdragen via vacaturesites of – al dan niet geloofwaardige – ambassadeurs is niet voldoende; het is nodig om daarnaast media als televisie of print in te zetten om een bodem te leggen voor de overige communicatie.

Er wordt een vergelijking gemaakt met het aanpalende vakgebied marketingcommunicatie. Daar wordt nog volop gebruik gemaakt van televisie en print om het merk bekendheid te geven in het totale oriëntatieproces. Om ‘top of mind’ te worden. Maar werkt dat bij AMC ook zo?

Lees verder Massamedia in arbeidsmarktcommunicatie