Tagarchief: overheid

Aan ambtenaren is een steekje los

Aan mensen die bij de Rijksoverheid willen werken, moet een steekje los zijn. Dat is de enig mogelijke conclusie uit dit artikel op Intermediair.nl: Werken bij het Rijk? Je lijkt wel gek. Tja. Ik heb ‘t 22 jaar gedaan en nooit het idee gehad dat ik gek was. Als ik het niet naar mijn zin had gehad, had ik het vast niet al die tijd volgehouden; sterker nog, als ik gek was geweest, hadden ze het nooit zo lang met mij volgehouden.

ambtenaren

Voor bepaalde types is de overheid wel degelijk een geschikte, zelfs aantrekkelijke werkgever. Maar ja, als je een kwijnend carrièremedium bent en weinig meer weet te bedenken om over te schrijven, dan kun je altijd de overheid gaan bashen. Lekker makkelijk, kost niks. En net als in elk huis is hier ook heus wel eens wat loos, al rechtvaardigt niets zo’n stompzinnige titel. Maar laten we ‘s kijken: wat zijn in dit geval de argumenten?

Lees verder Aan ambtenaren is een steekje los

Mobiele ambtenaren – wat een flutverhaal

Tweederde van de ambtenaren is van mening dat één of meerdere collega’s er goed aan zouden doen om de plaat te poetsen. Eenderde wil zélf weg. Inhoud van het werk is belangrijker dan de fysieke werkomgeving. Deze, eh, wijsheden heb ik uit het boekje ‘Juiste mens, juiste plek. Maak er werk van’, het resultaat van bevraging door TNS Nipo van “meer dan 1.000 werkenden binnen de sectoren overheid, onderwijs, zorg & welzijn en cultuur”.

Mobiele ambtenaren

TNS Nipo? Dat is toch een serieus onderzoeksbedrijf? Maar al snel wordt duidelijk waarom zij met zo’n flutverhaal komen. De opdrachtgever voor dit werkstukje is namelijk Driessen HRM, een bedrijf voor “advies en ondersteuning op HRM-gebied aan de publieke sector”. Dat verklaart veel. Maar ik zou zeggen: als je jezelf als serieuze dienstverlener wilt profileren, kom dan niet met dit soort dingen aan. Nog los van de braakneigingen opwekkende titel, is ook de rest van het ‘boekje’ van een treurigstemmend niveau. Op alle mogelijke manieren.

Lees verder Mobiele ambtenaren – wat een flutverhaal

Lol en leed met de huisstijl van de Rijksoverheid

Het voordeel van een eenduidige huisstijl staat wel vast: herkenbaarheid en merkconsistentie. Zoals je dat groene oog van mij overal tegenkomt, bijvoorbeeld. Tot op schrijfblokjes aan toe. De hoop is natuurlijk dat het bijdraagt aan mijn herkenbaarheid en bij voorkeur met positieve associaties.

Maar elk voordeel heeft z’n nadeel. Ik ben er maar één, dus als je het oog ziet, is duidelijk waarom en om wie het gaat. Maar voor grotere of complexere organisaties kan een eenduidige huisstijl ook wel eens onverwachte gevolgen hebben. Dat zien we bijvoorbeeld bij de – inmiddels niet meer zo nieuwe – huisstijl van de Rijksoverheid.

Lees verder Lol en leed met de huisstijl van de Rijksoverheid

De kerstspeech en het gesloten kastje

En ja hoor, er is weer gedoe. Ditmaal over de ‘uitgelekte’ kerstspeech van de koningin. En sorry dat ik me er op deze tweede Kerstdag mee bemoei – vanaf Tenerife, nota bene – maar het is even nodig, want er gaat iets helemaal fout in de discussie.

Er is vooral een hoop gegniffel over die ‘domme’ RVD, die de boel op een openbare plaats neerzet, maar waar gaat het om? Niet om de RVD, maar om een surfer die blijkbaar niets beters te doen heeft dan een beetje rondstruinen op een website, die een URL kopieert, een paar cijfertjes verandert en opeens op een filmpje stuit dat pas de volgende dag te vinden mag zijn. Helemaal ‘per ongeluk’, maar hij weet niet hoe snel hij dat bekend moet maken. En dan is er vervolgens een leuke internetjongen die het gore lef heeft om het “mooi werk, man” te noemen.

Kleuters

Ik vind het helemaal geen ‘mooi werk’. Ik vind het onfatsoenlijk. Ten eerste omdat het natuurlijk helemaal niet ‘per ongeluk’ was. Deze figuur had wel degelijk kwaad in de zin en ik hou niet van leugens. Maar ten tweede omdat ‘het veranderen van een paar getallen’ net zo iets is als het zonder toestemming van de eigenaar openmaken van een dicht kastje. Dat in dit geval ferm op slot had moeten zitten, maar dicht is dicht en dat is niet voor niets. Als ik bij iemand op bezoek ben, ga ik toch ook niet allerlei kasten en laden openmaken om te kijken of er misschien iets leuks in zit? Ook al zit alles niet op slot? De enigen die dat doen zijn kleuters en die leren vervolgens van hun moeder dat zoiets erg ongepast en bijzonder onbeleefd is. Een fundamentele opvoedingsregel die bij Anne Jan en een deel van de toeschouwers blijkbaar is misgegaan.

Tegen deze ‘hacker-die-zichzelf-geen-hacker-noemt’ en iedereen die er applaudisserend naar staat te kijken, zou ik daarom willen zeggen: hou op met je verkneukelen en ga je schamen. Heel erg. En beloof dat je voortaan met je tengels van andermans spullen afblijft. Kleuters!

Werken voor Nederland: hoe de functie het aflegt tegen de vorm

Nieuw, fris en fruitig: na de advertenties heeft ook de website werkenvoornederland.nl een ander jasje gekregen. In de nieuwe campagnestijl met diagonale streepjes en herkenbaar binnen de Rijksbrede huisstijl. Het ziet er, tja, nieuw uit.

20121205-164042.jpg

Een belangrijke(r) vraag is natuurlijk of er (ook) functioneel iets is veranderd en zo ja, of het een verbetering is. Maar al bij een eerste blik op de homepage denk ik: waar moet ik kijken?! Er is zovéél: een soort Google map als megalink, een roze vak met een ‘spotlight’-vacature en daaronder nog één andere. Een kaartje met een project, ‘karatetoppers’ en topambtenaren. Van dit, van dat, van alles wat. Hm.

Lees verder Werken voor Nederland: hoe de functie het aflegt tegen de vorm

Iedereen heeft verstand van werving. Of toch niet?

Ja, ik weet dat het crisis is. Ik weet dat bepaalde sectoren in onze economie het nu even erg zwaar hebben. Ik weet ook dat het van goed ondernemerschap getuigt om in barre tijden op zoek te gaan naar niches, nieuwe producten of diensten, andere afzetmogelijkheden. Je blik of horizon te verruimen. Ik juich dat ook heus wel toe.

Maar soms overspelen deze partijen-op-zoek-naar-nieuwe-afzet hun hand. Soms op een hele domme manier en open en bloot, door bijvoorbeeld te roepen: “recruitment is marketing” – dat is het niet. Soms sneaky, door als marketeer aan te komen met obligate uitspraken als “employer branding en een positieve reputatie als werkgever zijn key success factors voor het bedrijfsleven” en vervolgens maar meteen het hele vakgebied te claimen. En soms door als – toch ooit gerenommeerd en respectabel – adviesbureau aan te komen met bizarre suggesties ‘om Nederland concurrerend en vernieuwend te houden’.

Lees verder Iedereen heeft verstand van werving. Of toch niet?

De Rijksoverheid heeft een communicatiespecialist nodig

Het zal niemand verbazen dat ik nog steeds met meer dan gemiddelde belangstelling de AMC- en wervingsacties van de Rijksoverheid volg, tegenwoordig onder het motto ‘Werken voor Nederland’. Zo ook vorige week. Na een redelijk lange avond keek ik in bed nog even snel de Twitterberichten door en zag onderstaand exemplaar binnenkomen om kwart over twaalf. ‘s Nachts dus.

Het bericht wekte m’n belangstelling – niet in het minst omdat mijn stellige indruk is dat zo’n functie gemakkelijk intern te vervullen moet zijn, dus waarom extern openstellen? Op meerdere plaatsen worden dergelijke afdelingen flink ingekrompen… Maar goed, dat is mijn zaak niet en er was meer aan de hand met deze tweet én – bleek later – met de vacature.

Lees verder De Rijksoverheid heeft een communicatiespecialist nodig

Geen grote uittocht en zeg maar dag tegen het employer brand

“De uitstroom van ambtenaren bij het Rijk is lager dan de overheid eerder in haar rapport De grote uittocht had voorspeld”, meldt InOverheid. Onder invloed van de crisis nadert de vrijwillige uitstroom namelijk tot nul en er wordt bovendien langer doorgewerkt. Desondanks vliegen er meer mensen uit dan in, als gevolg van taakstellingen en inkrimpingen.

En zoals gewoonlijk raakt dit allemaal vooral de mogelijkheden voor jonge mensen. Op een handjevol traineeships na – bij de Rijksoverheid algemeen of bij Financiën of Rijkswaterstaat – is de instroom van starters zo ongeveer tot stilstand gekomen. Gecombineerd met een aantal andere, niet al te handige manoeuvres – bijvoorbeeld het gebruik van bepaalde constructies om gemakkelijker van mensen af te komen – is dat allemaal zeer onbevorderlijk voor het (huidige en toekomstige) employer brand van de Rijksoverheid.

Lees verder Geen grote uittocht en zeg maar dag tegen het employer brand

We mopperen wat af, maar we doen niks

‘Schokkend’ onderzoek van Accenture: meer dan de helft van de medewerkers (wereldwijd) is ontevreden over zijn of haar baan, aldus rapportage op intermediairpw.nl. Nog schokkender: tweederde is niet van plan om er iets aan te doen. Alsof we allemaal vastzitten aan die baas. Jahaa, crisis en zo. Niet het meest ideale moment om ontevredenheid om te zetten in actie in de vorm van een jobhop. Maar toch.

De Nederlandse overheid doet het in dit opzicht over de hele linie beter: daar wil ‘slechts’ éénvijfde weg, bijna tweederde is (zeer) tevreden en maar tien procent heeft echt de pest in. Maar ik vraag me af hoe het gaat in al die organisaties waar blijkbaar een heleboel mensen rondlopen die liever ergens anders willen zijn. Waar zijn ze dan zo ontevreden over? En wat heeft dat voor gevolgen voor motivatie, werksfeer en vooral: resultaat?

Lees verder We mopperen wat af, maar we doen niks

Vliegen talentvolle ambtenaren het raam uit? Waarheen dan?

Volgens een onderzoek van Binnenlands Bestuur en Hay Group, bestaat er bij de overheid angst voor een ‘uittocht van talent’ als gevolg van de bezuinigingen. Omdat niet duidelijk is waar die bezuinigingen precies terecht gaan komen, ontstaat onzekerheid en daardoor stappen talentvolle, jonge medewerkers over naar het bedrijfsleven.

Nou, het zou me verbazen. Even los van het feit dat jonge medewerkers er sowieso uitvliegen – wat bedoelt u: afspiegelingsbeginsel – is er één noodzakelijke voorwaarde waaraan moet zijn voldaan voordat jonge medewerkers kunnen vertrekken: ze moeten eerst binnen komen. En dat valt al geruime tijd om de drommel niet mee.

Lees verder Vliegen talentvolle ambtenaren het raam uit? Waarheen dan?

If Facebook was a nation…

“We are creating networks that are stronger than nations” zei Ben Hammersley onlangs op MoMo Amsterdam. Ben is een ‘goeroe’, die zich volgens zijn eigen website bezighoudt met “the effects of the internet on society, foreign policy, business, and culture”. Dat moet een drukbezette man zijn.

De uitspraak deed me meteen denken aan het beroemde filmpje over de ‘Social Media Revolution’, waarvan zojuist de versie 2011 is verschenen (waarbij helaas Fat Boy Slim het veld heeft moeten ruimen). Daarin de beroemde uitspraak dat Facebook zoveel ‘inwoners’ heeft, dat het het derde land ter wereld zou kunnen zijn. Ook hier netwerken als naties.

Lees verder If Facebook was a nation…

De nieuwe ambtenaren

Ambtenaren vertellen liever niet dat ze ambtenaar zijn. Tenminste, dat was jarenlang zo. Tegenwoordig willen veel mensen die in overheidsdienst zijn daar best voor uitkomen, in elk geval zo lang ze hun baan nog hebben. En het stokje van ‘ik werk bij een genante werkgever’ is overgenomen door… bankpersoneel.

Want wat zegt een artikel op nu.nl over deze groep medewerkers? “Ongeveer een derde van de bankiers vertelt op verjaardagen liever niet meer dat hij of zij bij een bank werkt.” Dat is ook wat.

Lees verder De nieuwe ambtenaren

Raar rekenen of dweilen met de kraan open

De afslankingsoperatie bij de Rijksoverheid ligt op schema en tegelijkertijd is de doelstelling maar voor de helft gehaald. Van de geplande 12.800 banen zijn er maar 5.267 echt verdwenen.

Er kwamen namelijk ook ruim 6.000 banen bij. In onnavolgbaar jargon waren die nieuwe banen het gevolg van ‘intensiveringen’ – meer of ander werk als gevolg van nieuw of veranderd beleid – en dat telt niet mee. Het heeft iets van dweilen met de kraan open. En het is erg herkenbaar.

Lees verder Raar rekenen of dweilen met de kraan open

De bange ambtenaar en de nietsvermoedende sollicitant

Naast de consultancy is de ambtenarij één van de populairste branches. Tegelijkertijd – zuur, maar waar – is maar liefst eenderde van de ambtenaren bang om zijn of haar baan te verliezen in de komende bezuinigingsslag. Deze onzekerheid leidt tot gebrek aan motivatie en bovendien verslechtert de sfeer.

Hun eigen minister Donner heeft dat best door en probeert de zaak wat te sussen, maar hij schiet zichzelf vervolgens in de voet door te zeggen: “Anders gaat iedereen alvast uitkijken naar een andere baan en heb je straks minder ambtenaren over dan de bedoeling is.” Goh. Misschien brengt-ie ze wel op een idee.

Lees verder De bange ambtenaar en de nietsvermoedende sollicitant

Ambtenaren vs. managers

In de strijd tegen het kokerdenken of voor het vergroten van het wederzijds begrip of om wat voor andere reden dan ook, heeft de minister van VWS een briljant plan bedacht: ze gaat ambtenaren tijdelijk detacheren in het ziekenhuis.

Andersom gebeurt ook: ziekenhuismedewerkers – managers – mogen een jaar lang rondkijken en meedenken op het departement. Dan leren ze elkaar beter kennen en dat kan leiden tot ‘kruisbestuiving’. Wat duurzaamheid betreft verdient dit plan de hoofdprijs: weinig ideeën zijn zo vaak gerecycled als deze. En daar is een reden voor.

Lees verder Ambtenaren vs. managers