Tagarchief: sociale media

HR en sociale media – moeilijk, moeilijk?

Bij bijna driekwart van de organisaties staat het onderwerp ‘sociale media’ niet op de agenda van HR. Ja, een beetje als het gaat om arbeidsmarktcommunicatie of recruitment. En voor employer of internal branding maakt HR aarzelende uitstapjes richting collega-afdelingen zoals marketing of communicatie. Als het echter gaat om de typische ‘HR-dingen’ zoals leren en ontwikkelen of kennisdeling, dan blijft het vakgebied achter. Dit zijn conclusies uit de HR Social Survey 2013.

sociale media

Het grappige is dat sociale media voor HR-medewerkers zelf geen onbekend fenomeen zijn. Zo bleek ook al uit onderzoek in 2011 dat deze medewerkers royaal gebruik maken van de mogelijkheden om kennis uit te wisselen met vakgenoten of zichzelf in de etalage te zetten. In 2013 is dat niet echt anders: zelf lekker bezig, maar niet als het gaat om de organisatiedoelen. Hoe zou dat komen?

Lees verder HR en sociale media – moeilijk, moeilijk?

Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

“Soms betekent innovatie: blijven bij dat wat werkt”, zegt Meredith Broussard in het NRC van 15 februari over het gebruik van e-books tijdens colleges (het oorspronkelijke artikel vind je hier). En ook onderstaande uitspraak van Coco Chanel (aangehaald bij de inmiddels beëindigde tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum) geeft een ambitie aan die verder gaat dan ‘we gaan het helemaal anders doen’. Sommige dingen zijn nu eenmaal voor langere tijd en vernieuwing is niet altijd hetzelfde als verbetering.

social collaboration

Bij het idee ‘innoveren om het innoveren’ moest ik denken aan de demonstratie van (de Salesforce-app) work.com, vorige week tijdens Co for it 2014.  Even ter achtergrondinfo: work.com schijnt het voormalige Rypple te zijn. Waar ik nog nooit van gehoord had en wat vermoedelijk een verbastering is van ‘ripple’, dat ‘rimpeling’ betekent. Wat vervolgens opvallend is, omdat de meeste van dit soort ‘systemen’ pretenderen om niet zozeer een rimpeling, als wel een aardverschuiving te veroorzaken. Maar dit terzijde. Work.com is een systeem voor ‘social collaboration’ rondom een kletsapp genaamd Chatter. Ik heb er geen ervaring mee en dit is dus ook geen test of bespreking over de functionaliteiten ervan. Maar het zette me aan het denken.

Lees verder Het nut van ‘social collaboration’ – of het gebrek eraan

De match made on Facebook

Matching van kandidaten op vacatures is een lastige klus. Dat is het al voor mensen, maar helemaal voor machines. Die slagen er vooralsnog maar zeer ten dele in om dat goed voor elkaar te krijgen. Maar nu heeft uitzendbureau Timing een oplossing. Ze hebben een app gelanceerd “die flexwerkers meteen aan werk helpt”, niet door te koppelen op harde eisen – denk aan opleiding en werkervaring, van die dingen die je nodig hebt om een functie een beetje behoorlijk uit te oefenen – maar op zachte. Zaken als eigenschappen of interesses. Wat is dit voor persoon en wat boeit hem of haar?

match

En hoe komen ze aan die informatie? Die is afkomstig van de ingevoerde interesses en likes op… Facebook. Vacatures koppelen aan Facebookprofielen! Natuurlijk! Immers, iedereen zit op Facebook en wat mensen daar over zichzelf neerzetten, is compleet, geheel volgens de waarheid en doet op geen enkele manier een poging om de werkelijkheid mooier voor te stellen dan hij is. Elke like is weloverwogen en nooit verkregen met behulp van de kans op een gratis iPad of wellness-weekend. Ook de meest nederige interesse wordt vermeld. En over vacatures wordt altijd goed nagedacht; het is duidelijk wat er nu precies gevraagd wordt. De ‘match made on Facebook’: het definitieve einde van alle mismatches.

P.S. Wie denkt dat het ooit mogelijk zal zijn om een perfecte match te maken op grond van een profiel op een sociaal netwerk, moet zich misschien afvragen welke prijs we daarvoor zullen betalen. Lees The Circle; na afloop kijk je een tijdje lang héél anders tegen de Googles en de Facebooks aan.

 

Social recruitment, of: doodgaan valt niet mee

Van print werd in 1925 gezegd dat het er rond het jaar 2000 niet meer zou zijn. Weg. Om nooit meer terug te komen. Meer recent hebben vele ‘denkers’ over recruitment het medium óók doodverklaard, al verschillende keren zelfs, eerst ten faveure van de vacaturesites en later van iets dat gemakshalve wordt samengevat als ‘social recruitment’.  Zoals één van de Nederlandse bazen van LinkedIn zegt: we hebben – na de personeelsadvertenties in de krant – “de stap gemaakt van online naar social recruitment”.

doodgaan

Maar van dat laatste moet nu zelfs ere.net – doorgaans niet te beroerd om kinderen met badwater en al weg te gooien – toegeven dat het allemaal niet zo’n vaart loopt en dat er weliswaar dingen zijn veranderd, maar “not as much as I would have thought”. Gek hè? Hoewel we al meer dan een eeuw in auto’s rijden, kom je nog steeds paard en wagen tegen. We gebruiken computers om teksten te produceren, maar sturen rond deze tijd handgeschreven kerst- en nieuwjaarskaarten. Dingen gaan maar zelden echt, definitief voor altijd dood; ze komen hooguit op een andere plek terecht.

Lees verder Social recruitment, of: doodgaan valt niet mee

Hoe moeilijk ‘engagement’ op sociale media is

“Many of the social media managers seem to believe their customers have the brain power of a baked potato”, veronderstelt VICE United States. Hoe valt anders te verklaren dat iemand op het idee komt om een tweet te versturen als “Can someone check if the retweet button works”? De 169 retweets duiden overigens wel degelijk op evenzoveel ‘baked potatoes’. En ik vrees dat deze 169 het topje van de ijsberg zijn.

sociale media

(theantisocialmedia.com)

Ook de andere voorbeelden in het artikel zijn hilarische, maar mislukte pogingen tot ‘leuke’ interactie op sociale media, van domme quizjes tot de belofte om een pompoen te ‘smashen’ bij voldoende likes (zó leuk ingehaakt op Halloween). Nu vind ik ronddollen met eten onacceptabel in een wereld waar nog steeds elke zes seconden een kind van de honger sterft, maar dit soort zaken zijn om meerdere redenen een belediging van de goede smaak. En het toont aan hoe moeilijk ‘engagement’ is.

Lees verder Hoe moeilijk ‘engagement’ op sociale media is

Ook de social media manager is overbodig

De varkenscyclus slaat toe in sociale media: net nu de eerste ‘social media managers’ van de opleidingen afkomen, begint hun functie overbodig te raken. Tenminste, volgens Managersonline.nl. Niet deze speciale medewerker, maar “een brede waaier sociaal intelligente medewerkers op junior en senior niveau” zal verantwoordelijk worden voor het onderhouden van contacten via sociale media. Na de expert dreigt dus ook de manager het loodje te leggen.

social media manager

Terwijl Google op de zoekterm ‘social media manager’ nog steeds 550 miljoen resultaten geeft, liep het aantal vacatures het afgelopen jaar met de helft terug. We hebben er dus weer een vakgebied bij dat straks voor een overaanbod aan ‘gediplomeerde’, maar ongevraagde functionarissen gaat zorgen. Desondanks deed het bericht me plezier.

Lees verder Ook de social media manager is overbodig

Geen sociale media experts in recruitment a.u.b.

Er zijn in dit land – en daarbuiten ook – heel veel sociale media experts. Ik denk wel eens: als we ze allemaal zouden opstapelen, hoeven we ons geen zorgen meer te maken over de stijgende zeespiegel. Maar hoeveel experts heeft een land nodig? Steeds minder, vreest Frankwatching. Veel bedrijven doen het tegenwoordig zelf. Maar ze doen dat “zonder daar een bekwaam persoon voor te hebben – of laten het door de stagiaire doen”.

sociale media

Dat kan natuurlijk alleen maar verkeerd aflopen, is het niet voor die eigenwijze bedrijven, dan in elk geval voor de positie van al die ‘experts’ die door het ‘ikke zelf doen’ brodeloos dreigen te worden. Het artikel geeft daarom vijf ‘adviezen’ hoe je je positie als sociale media expert zou kunnen redden. Maar zeggen dat je een bekwaam persoon bent maakt je nog geen bekwaam persoon en hoe erg zou een shake out zijn onder wat Seth Godin noemt the social media consultant who is driving with his rear-view mirror?

Lees verder Geen sociale media experts in recruitment a.u.b.

LinkedIn maakt de tongen los

Afgelopen dinsdag kon je hier lezen over een nieuwe ‘service’ van LinkedIn: het plaatsen van ‘Sponsored Jobs’ in de homepagefeed, zodat nóg meer bezoekers nóg meer al dan niet bijzonder belangwekkende vacatures onder ogen kunnen krijgen. Mijn persoonlijke mening was dat ik het een vorm van tijdlijnvervuiling vind waar ik in elk geval niet op zit te wachten en die voor LinkedIn – behalve misschien de korte-termijnwinst – uiteindelijk niet goed kan uitpakken.

Tijdlijnvervuiling

Deze mening werd gedeeld door RecruitmentMatters (ik had niet anders verwacht). Voor de rest waren de reacties op dit bericht hetzij mild kritisch, hetzij schokkend positief, dan wel volstrekt naïef. Een kleine bloemlezing.

Lees verder LinkedIn maakt de tongen los

De implosie van LinkedIn

Een beetje vacaturesite haalde – of haalt nog steeds – een deel van de omzet uit het overhalen van klanten om hun lastig vervulbare vacatures, die met een bijzonder profiel of om een andere reden belangwekkend, ergens op de homepage extra aandacht te geven. Onder de benaming ‘Spotlight’, ‘Uitgelicht’ of een andere etalageterm. Ook LinkedIn doet sinds vorig jaar iets dergelijks, of liever, “empowers you to showcase key open roles”, zoals ze het zelf omschrijven in de vorm van ‘Sponsored Jobs’ (met twee hoofdletters).

Implosie LinkedIn

Onnodig te zeggen dat dit ook voor LinkedIn vooral een manier is om extra omzet te wringen uit al dan niet wanhopige werkgevers. Maar nu is er nog een tandje bijgezet: deze Gesponsorde Banen zullen voortaan verschijnen in “one of the most engaging spots on LinkedIn”: de LinkedIn feed op de homepage.

Lees verder De implosie van LinkedIn

Drie whitepapers

In de afgelopen tijd zijn hier verschillende whitepapers verschenen. Volgens Wikipedia is dat een “an authoritative report or guide helping readers to understand an issue, solve a problem, or make a decision”. De Wervingsvisie-whitepapers vallen in de tweede categorie: een gids om de lezers snel inzicht te geven in een onderwerp dat speelt rondom arbeidsmarktcommunicatie, employer branding of recruitment.

whitepaper

De drie meest gelezen gaan over Employer Branding, online aanwezigheid als werkgever en over het maken van een recruitmentsite. Voor wie ze nog niet gezien of gelezen heeft, je kunt ze hieronder alsnog downloaden. Dat kost niets, zelfs geen mailadres. Mocht je willen reageren naar aanleiding van één van de whitepapers, dan kun je een me altijd een mail sturen of op een andere manier contact opnemen.

Employer Branding

Online aanwezigheid als werkgever

Het maken van een recruitmentsite

Ik wens je veel succes!

Ook sollicitanten moeten nog niet veel hebben van sociale media

Werkgevers hebben sociale media nog niet goed opgenomen in hun recruitmentstrategie, stond hier afgelopen dinsdag. Deze media leggen het – nog steeds – af tegen de eigen recruitmentsites, vacaturebanken en referrals. Nu blijkt uit een persbericht van iG! dat dat helemaal niet zo erg is als sommige sociale-mediapushers ons willen laten geloven.

Eerder brief dan sociale media

Kandidaten maken er zelf namelijk óók maar weinig gebruik van. “Nederlanders kiezen vooral voor een gerichte sollicitatie om in beeld te komen bij werkgevers”, is één van de conclusies. Ook open sollicitaties doen het best. De sociale media hangen ergens in de achterhoede en laten alleen de talentpools achter zich. De Nederlandse werkzoekende heeft de sociale media nog niet ontdekt.

Lees verder Ook sollicitanten moeten nog niet veel hebben van sociale media

Waar blijven de sociale media in recruitment? Nou, nog nergens

“Social media as a whole has been embraced by the recruiting industry in a way that’s entirely out of proportion to what it gives back”, citeerde ik bijna een jaar geleden een artikel over het gebruik van sociale media in recruitment. Het schoot toen dus nog niet op. Nu wordt – bijna een jaar later – zelfs geconstateerd dat de rol van sociale media bij het binnenhalen van nieuwe medewerkers, in 2011 nog goed voor 3,5% van de resultaten, in 2012 terugliep tot 2,9%.

Sociale media nog steeds klein

De eigen recruitmentsite maakt een grote sprong en is één van de weinige bronnen die nog in de lift zit. Tussen de olifanten van referrals, werkenbijsites en vacaturesites – die de bulk leveren van nieuwe medewerkers – vormen sociale media nog altijd maar een heel klein muisje. Hoe zit dat?

Lees verder Waar blijven de sociale media in recruitment? Nou, nog nergens

Wat je op Facebook kunt doen – als je dat per se wilt

“Facebook is niet geschikt voor recruitment”, schreef ik afgelopen week. Omdat Facebook eigenlijk een bar onbetrouwbaar medium is. Leuke dingen mogen niet. Door het onnavolgbare algoritme EdgeRank moet je maar afwachten wie je briljante updates onder ogen krijgt. Je kunt er niet echt op bouwen, zogezegd. Maar zolang het allemaal nog min of meer gratis is, heb je eigenlijk ook geen reden om erover te zeiken. Een gegeven paard, en zo.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Als je desondanks geen beletselen ziet om Facebook in te zetten om je verhaal over het voetlicht te krijgen of als je van mening bent dat je er gewoon niet mag ontbreken, dan vraag je je wellicht af wat je dan allemaal zou kunnen doen. Met alleen een pagina en een leuke foto ben je er niet, per slot. Nou, daar geeft de infographic van deze zaterdag antwoord op. 64 antwoorden, om precies te zijn.

Onderverdeeld in acht rubrieken, passeren ze de revue. Van fans, evenementen en adverteren tot ‘collaboratie’. Er staan wat zaken bij als ‘Host a reality television type competition’ of ‘Host a video contest’ die misschien niet allemaal even praktisch zijn, maar over de hele linie kunnen de – op marketing en verkoop gerichte – tips je zeker op ideeën brengen die toepasbaar zijn voor recruitment. En er zitten een paar onvervalste basics bij: doe marktonderzoek, target je informatie, zorg dat doorkliks naar relevante pagina’s gaan of geef dingen weg.

Het enige dat mij een beetje verbaast, is de rubriek QR-codes. Hoewel QR-codes in mijn opinie een onderschat medium zijn, lijken ze me in dit geval niet zo zinvol: het gaat immers over een netwerk dat tegenwoordig vaker mobiel, dan vanaf een desktop wordt bezocht. En je bent natuurlijk in de aap gelogeerd als mensen zo’n code op hun smartphone zien.

Facebook is niet geschikt voor recruitment

“Met adoptie van communicatiekanalen lopen organisaties achter op de consument”, zegt dit artikel op Recruiting Roundtable in een pleidooi voor het gebruik van Facebook bij recruitment. Dat is misschien wel het lot van organisaties, achterlopen: het kost nu eenmaal tijd om je op een nieuwe werkelijkheid in te stellen. Dat gold voor mail en heeft in een grijs verleden vast ook voor de telefoon gegolden.

Maar soms hebben die organisaties een punt. En helemaal als het om recruitment met Facebook gaat. Want behalve dat Facebook eerst en vooral een sociaal netwerk is, waar mensen niet speciaal naar toe gaan als ze denken: “Hé, ik wil een nieuwe baan”, kent het inzetten van ervan ook een aantal voetangels en klemmen, waar je je misschien niet zo van bewust bent. Ze worden keurig uiteengezet in een artikel onder de titel De 7 onbekende nadelen van Facebook. Zeven nadelen… Waarbij het bijdragen aan gerichte advertenties voor de concurrent er nog maar één is.

Lees verder Facebook is niet geschikt voor recruitment

Wat is je social media persoonlijkheid?

Bijna 90% van de jonge ouders plaatst minstens één keer per maand foto’s of andersoortige informatie over hun kids ergens op social media. En meer mannen dan vrouwen checken regelmatig het online profiel van hun ex. Tien procent is ontvolgd wegens overdadig geposte politieke opinies. Wijsheden die afkomstig zijn uit de infographic van deze zaterdag.

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Dat eerste kan ik hier in huis maar beter niet doen, tenzij ik de toorn van twee pubers over me wens af te roepen. Tot het tweede heb ik nog nooit enige aandrang gevoeld. En hoewel ik onlangs wel door iemand werd ontvolgd, was dat niet om politieke redenen. Tenminste, dat denk ik niet.

Mutsenblog

Het zijn allemaal voorbeelden van gedrag van bepaalde types op social media. De infographic onderscheidt er maar liefst tien van, zoals de Lurker Judger, de Oversharer of – mooie vondst – de Vaguebooker, het soort dat berichten de social-mediawereld in stuurt als: “Het is toch allemaal vreselijk”, waarop anderen dan worden verondersteld te reageren met: “Wat is er aan de hand?” En niet te vergeten de FML/STFU, die enige studie en verplaatsing in voornoemde puberzoons vroeg om ontcijferd te worden in “Fuck my life/Shut the fuck up”, wat niet direct nette termen zijn voor dit keurige mutsenblog, dus excuus.

Wie wil weten wat hij of zij is, kan de test doen. Persoonlijk kwam ik eruit als Mr. Nice Guy, wat weliswaar een gouden ster opleverde, maar ook het advies om zo nu en dan wat negatiever en sarcastischer te zijn. Ik zal ‘t proberen.